ทั้งสองแวะเก็บผลไม้ระหว่างทาง เผื่อมีโอกาสจะนำไปให้พวกซ่งเชียนฉู่ด้วย
มินานอาเสินก็กลับมา
ลั่วชิงยวนมอบห่อสมุนไพรชุดที่สองให้
ทั้งสองคนรีบเปลี่ยนที่ซ่อนอีกครั้ง
คนพวกนั้นมิลงจากเขา ยังคงค้นหาไปทั่ว
บางครั้งลั่วชิงยวนกับหล่างมู่ก็เผชิญหน้ากับศัตรู แต่พวกเขาก็สามารถจัดการได้อย่างเงียบเชียบ แล้วหนีไป
จากนั้นก็ยังวนเวียนอยู่บนเขา
ค่อย ๆ ส่งห่อสมุนไพรออกไปจนหมด
ในป่าแห่งหนึ่ง เฉินชีเดินมามองศพที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสายตาเย็นชา
“นายท่าน พวกมันหนีไปอีกแล้ว ทั้งสองคนมีฝีมือ จะเพิ่มกำลังคนหรือไม่ขอรับ?”
เฉินชีหรี่ตาครุ่นคิด ดวงตาเป็นประกาย มุมปากพลันแสยะยิ้ม “สตรีผู้นี้ช่างน่าสนใจ”
“เรียกคนทั้งหมดมา”
“ข้าต้องการตัวนาง!”
ผู้ใต้บังคับบัญชาตกใจ “ทั้งหมดเลยหรือขอรับ? แต่พวกเขายังมีภารกิจอื่น”
เฉินชีกล่าวเสียงเย็น “เหยี่ยวตัวนั้นบินลงเขาหลายครั้ง คาบอะไรบางอย่างไปด้วย น่าจะเป็นห่อยา”
“เจ้าจิ้งจอกเฒ่าซ่งอวี่ยังมีสมุนไพรอยู่ ตอนนี้จะขัดขวางก็มิทันแล้ว ภารกิจของพวกมันต้องล้มเหลว”
“ยิ่งกว่านั้น ข้าสนใจนางมากกว่าชีวิตพวกต่ำต้อยเหล่านั้น”
ดวงตาของเฉินชีเป็นประกาย “ส่วนคนที่เหลือต้องซ่อนอยู่ในสำนักแน่ ค้นให้ทั่ว! ต่อให้ต้องขุดดินลึกสามฉื่อ[footnoteRef:0]ก็ต้องหาให้เจอ!” [0: 1 ฉื่อ ประมาณ 3.33 เดซิเมตร (หนึ่งเดซิเมตร เท่ากับ สิบเซนติเมตร)]
“ขอรับ!”
ลั่วชิงยวนกับหล่างมู่ย้ายไปที่ซ่อนใหม่แล้วหลบอยู่พักหนึ่ง
ตอนนี้ส่งห่อสมุนไพรไปหมดแล้วก็น่าจะช่วยชะลอโรคระบาดได้แล้ว
นางเขียนในจดหมายแล้วให้เผยแพร่ตำรับยานี้ไปทั่วทุกหมู่บ้านและส่งไปยังเมืองใกล้เคียง
จากนั้นให้เตรียมรวบรวมสมุนไพร
ดังนั้นลั่วชิงยวนจึงมิกังวลเรื่องบนเขาแล้ว
ตอนนี้ต้องหาทางออกจากที่นี่
ลั่วชิงยวนรู้สึกกังวล
และแล้วก็มีคนเคาะพื้นจุดเดิมซ้ำ ๆ แล้วกล่าวว่า “ที่นี่เหมือนจะเป็นโพรง!”
คนอื่น ๆ รีบเข้ามา แล้วพยายามงัดพื้น
ลั่วชิงยวนกับหล่างมู่ย่องเข้าไปใกล้
เมื่อมาถึงข้างหลังพวกเขา
พื้นก็ถูกเปิดออกจากข้างในและมีผงยาสาดออกมา ทำให้พวกเขาตกใจจนถอยหลังกรูด
ลั่วชิงยวนกับหล่างมู่ฉวยโอกาสจัดการศัตรูไปหลายคนอย่างรวดเร็ว
เซียวชูกับเฉินเซี่ยวหานวิ่งออกมา พวกเขาร่วมมือกันกำจัดศัตรูตรงนี้
“ที่นี่ถูกพบแล้ว รีบไปเถิด!”
มินานพ่อของซ่งเชียนฉู่กับซ่งเชียนฉู่ก็ขึ้นมา เฉินเซี่ยวหานอุ้มลุงซ่งไว้แล้วปิดอุโมงค์ลับ
ทุกคนรีบหนีไปจากที่นี่
แต่เมื่อวิ่งออกจากซากปรักหักพังก็พบเฉินชียืนถือดาบอยู่ด้านนอก ทั่วทั้งร่างคละคลุ้งไปด้วยจิตสังหาร

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...