เหล่าศัตรูจำนวนมากบุกเข้าล้อมพวกเขาอย่างรวดเร็ว
ซ่งอวี่กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “วางข้าลงเถิด หากพาข้าไปด้วย พวกเจ้าจะหนีมิพ้น”
“ท่านพ่อ ข้าจะมิทิ้งท่านไปไหนทั้งนั้น” ซ่งเชียนฉู่กล่าวอย่างแน่วแน่
ทุกคนเตรียมพร้อมจะต่อสู้
จากนั้นศึกอันดุเดือดก็ปะทุขึ้น
ครั้งนี้รุนแรงยิ่งนัก
คมกระบี่และคมดาบปะทะกัน จิตสังหารลุ่งพล่านรุนแรง
ในการต่อสู้ ฝ่ายที่มีคนน้อยกว่าต่างเหนื่อยล้า ลั่วชิงยวนจำต้องใช้กลวิธีพิเศษ
นางรู้สึกได้ว่าสายตาของเฉินชีจ้องมองนางอยู่ตลอดเวลา
นับตั้งแต่ที่ทำลายวงเวทสะกดวิญญาณ เฉินชีคงจับตามองนางมาแล้ว
แต่ลั่วชิงยวนไม่มีทางเลือกอื่น ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ การเอาชีวิตรอดสำคัญที่สุด!
นางกรีดฝ่ามือตัวเอง แล้วใช้เลือดเป็นเครื่องบูชาอัญเชิญวิญญาณมาต่อสู้
นางเรียกวิญญาณของผู้คนในสำนักใหญ่ทั้งหมดออกมา
ครั้งนี้เป็นพลังอันยิ่งใหญ่ ลมพายุปั่นป่วน ทำให้เฉินชีเปลี่ยนสีหน้า
เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ดวงตาของเขามิได้แสดงความหวาดกลัว แต่กลับมีเปลวไฟแห่งความกระหายที่ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
“น่าสนใจ”
วิญญาณมากมายส่งเสียงร้องครวญครางโหยหวนอย่างน่าสยดสยอง เสียงนั้นดุร้ายอย่างยิ่ง
พลันพัดพาเหล่าศัตรูกระเด็นไป
เต็มไปด้วยความโกลาหล
เฉินชีกำกระบี่พิชิตมารไว้แน่น สายตาของเขามองไปที่ลั่วชิงยวนแล้วชักดาบขึ้น ความเร็วนั้นเร็วเกินกว่าที่ผู้คนจะหลบเลี่ยงได้
ลั่วชิงยวนเตรียมพร้อมไว้แล้ว พลันชักกระบี่ขึ้นโต้กลับ
การต่อสู้ระหว่างนางกับเฉินชีเริ่มต้นขึ้น!
สองสามครั้งที่ปะทะกัน ท่าทางของลั่วชิงยวนดูสับสน ไม่มีรูปแบบ แต่ละครั้งเป็นการโจมตีแบบลอบสังหาร เพราะนั่นคือโอกาสเดียวที่จะชนะ
เฉินชีประมาทจึงถูกลั่วชิงยวนฟันเข้าที่หลังมือ
ร่างกายของเขาก็มีบาดแผลหลายแห่ง
เฉินชีถอยหลังไปสองสามก้าว
ดวงตาแสดงความประหลาดใจ แต่บนใบหน้ายังมีรอยยิ้มลึกลับ
เฉินชียกกระบี่ฟันผ้าปิดหน้า ผ้าปิดหน้าปลิวไปตามสายลมยามค่ำคืน
เผยให้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาแต่เต็มไปด้วยความร้ายกาจ
เงาขนาดใหญ่ของงูปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า หางของมันปัดป่ายไปทั่ว พลังอันน่าสะพรึงกลัวพัดพาเหล่าศัตรูกระเด็นไป
และผลักเฉินชีให้ถอยหลัง
เขาเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง “มีสิ่งนี้ด้วย”
“ยิ่งน่าสนใจขึ้นไปอีก”
เมื่อลั่วชิงยวนเงยหน้าขึ้นเห็นราชันย์อสรพิษก็รู้สึกประหลาดใจ เขาได้รับบาดเจ็บจากไฟลุกโชนเพื่อช่วยลุงซ่ง ตอนนี้พลังของเขาได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจึงอ่อนแอมาก แต่กลับเสี่ยงชีวิตมาช่วยพวกนาง
นางเข้าใจเจตนารมณ์ของราชันย์อสรพิษ
นางจึงรีบหาช่องว่าง พาหล่างมู่และเซียวชูบุกโจมตี และฝ่าวงล้อมออกไป
พร้อมพาซ่งเชียนฉู่และลุงซ่งหนีไป
รีบหนีไปยังสถานที่ที่ลุงซ่งบอกไว้
มีเพียงเหล่าทหารชั้นล่างเท่านั้นที่ตามมา ลั่วชิงยวนและหล่างมู่คอยคุ้มกันด้านหลังเพื่อขัดขวางศัตรู พลางหนีไปยังจุดหมายปลายทาง
ลั่วชิงยวนหันกลับไปมองหลายครั้ง แล้วเห็นร่างกายขนาดมหึมาบนท้องฟ้าและแสงสว่างของกระบี่พิชิตมาร
นางจึงหยุดวิ่ง จากนั้นหยิบกระดาษยันต์ขึ้นมาหลายแผ่น ก่อนจะเผาเพื่อสร้างวงเวทสีทองส่งไปยังทิศทางของราชันย์อสรพิษ
นี่คือวงเวทที่สามารถช่วยชีวิตราชันย์อสรพิษได้
ตราบใดที่เขาซ่อนร่างที่แท้จริงเอาไว้ก็จะรอดพ้นจากอันตรายได้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...