ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 1177

จดหมายหย่าร่วงหล่นลงพื้น บนนั้นเขียนไว้ชัดเจนว่าหนังสือหย่า

ลั่วชิงยวนชะงัก ยังคงตกตะลึงมิหาย แต่นางก็รีบหันหลังวิ่งตามฟู่เฉินหวนไป

“เพราะเหตุใดกัน? เกิดอะไรขึ้นกับท่านในวัง? แผนการล้มเหลวหรือเพคะ?”

“เหตุใดจู่ ๆ ก็เขียนหนังสือหย่า?”

ลั่วชิงยวนร้อนใจ ต้องการคำอธิบาย

แต่แววตาของฟู่เฉินหวนกลับเย็นเยียบ มองนางด้วยสายตาเย็นชา “ลั่วชิงยวน ตอนนี้ข้ามิอยากพูดกับเจ้าแม้แต่คำเดียว มิอยากเห็นหน้าเจ้าด้วย!”

“เจ้ารีบเก็บข้าวของออกไปเองเสีย อย่าบีบบังคับให้ข้าลงมือเลย!”

ฟู่เฉินหวนกล่าวจบก็เดินจากไป

ลั่วชิงยวนยืนนิ่งอึ้ง

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

นางมิยอมแพ้ วิ่งตามไปที่ห้องตำราของฟู่เฉินหวน แต่กลับพบว่าเขาปิดประตูลงกลอนจากด้านใน

มิว่าลั่วชิงยวนจะทุบประตูอย่างไร เขาก็มิยอมเปิด

“ฟู่เฉินหวน! ท่านพูดมาให้ชัดเจน! เหตุใดจึงจู่ ๆ จะหย่ากับหม่อมฉัน?”

“มิได้ตกลงกันแล้วหรอกหรือว่ามีเรื่องใดก็จะร่วมกันฝ่าฟัน!”

“เหตุใดท่านจึงผลักไสหม่อมฉันอีก?”

“ท่านอธิบายมาให้ชัดเจน!”

เสียงเย็นชาที่แฝงด้วยความโกรธของฟู่เฉินหวนดังมาจากด้านใน “เจ้าหลอกลวงข้า ยังมิพออีกรึ!”

ลั่วชิงยวนตกใจ “หม่อมฉันหลอกลวงท่านอย่างไร? ท่านพูดให้ชัดเจน!”

ฟู่เฉินหวนนั่งกุมหน้าอกอยู่บนเก้าอี้ พยายามกลั้นเลือดที่พุ่งขึ้นมาในลำคอ

“ออกไป! ข้ามิอยากเห็นหน้าเจ้าอีก!”

ลั่วชิงยวนนิ่งอึ้ง

รู้สึกจุกแน่นในอก

นางโกรธมาก จึงออกจากตำหนักแล้วตรงเข้าวัง

ฟู่อวิ๋นโจวกำลังปรึกษาเรื่องต่าง ๆ กับขุนนางอยู่ ลั่วชิงยวนจึงถูกขันทีขวางไว้หน้าห้องทรงพระอักษร

ฟู่อวิ๋นโจวอดมิได้ที่จะอยากลูบหลังนาง แต่ก็ชักมือที่เพิ่งยื่นออกไปกลับมาอย่างลังเล

“เขาจะหย่ากับเจ้าหรือ? บางทีอาจเป็นเรื่องดีก็ได้” ฟู่อวิ๋นโจวกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“เจ้าก็มิจำเป็นต้องทนทุกข์อยู่ในตำหนักอ๋องอีกต่อไป”

“เจ้าทุ่มเทให้เขามากมาย หากเขาถูกขู่เพียงเท่านี้แล้วยอมหย่ากับเจ้า ก็แสดงว่าเจ้ามิได้สำคัญในใจเขาเท่าใดนัก”

ลั่วชิงยวนโกรธเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“ฟู่อวิ๋นโจว! เขามิเคยคิดจะแย่งชิงบัลลังก์กับท่านตั้งแต่แรก!”

“ฟู่จิ่งหานก็มิสามารถคุกคามท่านได้ รอเวลาที่เหมาะสม ท่านก็จะขึ้นครองราชย์ได้แล้ว เหตุใดจึงรีบร้อนกำจัดศัตรูเช่นนี้!”

แววตาของฟู่อวิ๋นโจวเย็นชาลง “ข้ามิเข้าใจว่าเจ้ากำลังพูดเรื่องอันใด”

เขารอเวลาที่เหมาะสมนั้นมิไหวแล้ว

หากฟู่จิ่งหานตาย เขาก็จะขึ้นครองราชย์ได้เร็วขึ้นและชอบธรรมมากขึ้น

เพื่อที่จะ... แต่งงานกับนาง!