ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 1239

ฉู่จิ้งคลี่ยิ้ม รอยยิ้มนั้นแสนอ่อนโยน

......

เฉินชีลงเขาไปสามวันแล้ว

บอกว่าจะไปฆ่าลั่วฉิง ลั่วชิงยวนก็มิรู้ว่าเขาจะฆ่าลั่วฉิงจริงหรือไม่

ได้แต่รอผลลัพธ์

นางอยู่ในห้องสามวัน มิออกไปไหน แค่เปิดประตู นอนมองทิวทัศน์นอกประตูอยู่บนเก้าอี้

กินยามาหลายวัน ในที่สุดร่างกายก็มีแรงขึ้นบ้างแล้ว

คืนหนึ่งลั่วชิงยวนลุกขึ้นไปเดินยืดเส้นยืดสายที่ลานและฝึกฝนด้วยเข็มทิศ

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากในป่า

แต่มิใช่เสียงฝีเท้าของเฉินชี

ลั่วชิงยวนจ้องมองไปที่ป่า

สายตาพลันเห็นหญิงสาวชุดฟ้าเดินเข้ามาด้วยท่าทางดุดัน สีหน้ามิเป็นมิตร

เมื่อเห็นผู้มาเยือน ลั่วชิงยวนก็ตกใจเล็กน้อย

เกาเหมียวเหมี่ยว!

นางมาที่นี่ได้อย่างไร

ในตอนนี้เกาเหมียวเหมี่ยวก็กำลังจ้องมองหญิงสาวในลานอยู่ นางสวมชุดขาว สวมผ้าคลุมสีดำ ใบหน้างามราวกับหยกซีดเซียวท่ามกลางแสงจันทร์เหมือนคนตาย

ใช่แล้ว! เฉินชีชอบแบบนี้!

“เจ้าคือพระชายาอ๋องผู้สำเร็จราชการที่เฉินชีลักพาตัวมาจากแคว้นเทียนเชวียใช่หรือไม่?”

ลั่วชิงยวนตอบอย่างใจเย็น “เขียนหนังสือหย่าแล้ว มิใช่พระชายาอ๋องผู้สำเร็จราชการแล้ว”

“ข้ามิสนว่าเจ้าจะเป็นพระชายาผู้สำเร็จราชการหรือไม่ บังอาจมีความสัมพันธ์กับเฉินชี ข้าจะฆ่าเจ้า!”

เกาเหมียวเหมี่ยวหรี่ตาลง ชักแส้ที่เอวออกมาฟาดลงพื้นดังเปรี้ยง

เสียงดังแสบแก้วหู

ลั่วชิงยวนหรี่ตาลง นัยน์ตาฉายแววเย็นชา “เจ้ามิพอใจเฉินชีก็ควรจะไปหาเขาสิ”

เกาเหมียวเหมี่ยวคร้านจะพูดไร้สาระ ฟาดแส้ใส่ลั่วชิงยวนอย่างแรง

ลั่วชิงยวนรีบหลบ โต๊ะไม้และเก้าอี้ไม้ในลานถูกแส้ฟาดจนแตกเป็นสองท่อน

ในวินาทีต่อมา เตี่ยฉุยในหยกกระโจนออกมา

พลังวิญญาณชั่วร้ายพุ่งเข้าใส่เกาเหมียวเหมี่ยว

เกาเหมียวเหมี่ยวหรี่ตาลง “วิชาเล็ก ๆ น้อย ๆ ยังกล้าเอามาอวดเบื้องหน้าข้า!”

เกาเหมียวเหมี่ยวสะบัดแส้อย่างแรง พลังที่รุนแรงนั้นฟาดฟันเป็นคมมีดในอากาศทำลายพลังชั่วร้าย

เตี่ยฉุยเปลี่ยนทิศทาง โจมตีเกาเหมียวเหมี่ยวอีกครั้ง

ถึงแม้ว่าเตี่ยฉุยจะแข็งแกร่ง แต่ไม่มีร่างกาย ทำให้มิสามารถใช้พลังได้เต็มที่

ลั่วชิงยวนรู้ว่าเกาเหมียวเหมี่ยวก็เป็นคนบ้าเช่นกัน หากต้านทานมิได้ นางคงจะถูกเกาเหมียวเหมี่ยวจับไปตัดแขนตัดขาจริง ๆ

องค์หญิงน้อยของแคว้นหลีมีนิสัยโหดร้ายมาตั้งแต่เด็ก

ขณะนั้นเอง เกาเหมียวเหมี่ยวก็ทำลายการโจมตีของเตี่ยฉุย แล้วหวดแส้พุ่งเข้าหาลั่วชิงยวน

ลั่วชิงยวนกลิ้งตัวหลบ

แส้ตามมาติด ๆ

ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง