“ข้ารู้มากกว่าเฉินชีเยอะ”
ฉินอี้ใจกระตุก สตรีผู้นี้ดูอ่อนแอ แต่กลับพูดจาโอหัง
“ข้าเห็นใต้ตาขององค์ชายเป็นสีเขียวคล้ำ แก้มก็ตอบ คงจะกำลังกังวลเรื่องฝึกฝนวรยุทธ์กระมัง” ลั่วชิงยวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
น้ำเสียงใส ๆ นั้นกลับทำให้ทุกคนตกใจ
ฉินอี้รู้สึกเสียหน้า กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “แค่ติดขัดเท่านั้น!”
ลั่วชิงยวนหัวเราะเบา ๆ “ทุกคนย่อมพบเจออุปสรรค แต่คนที่เจออุปสรรคห้าปีนั้นหาได้ยาก”
คำพูดที่เชื่องช้านั้นทิ่มแทงจุดอ่อนของฉินอี้
พูดต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ ฉินอี้โกรธมาก
“หุบปาก!”
ในใจของฉินอี้ก็ตกใจ เหตุใดสตรีผู้นี้จึงรู้เรื่องนี้ แม้แต่เฉินชียังมิรู้เลย
เฉินชีได้ยินดังนั้นก็ประหลาดใจ แล้วหัวเราะเยาะ “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... ห้าปีเลยรึ? องค์ชายช่างสมกับคำว่าไร้ความสามารถเสียจริง!”
ฉินอี้หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธและอับอาย เขามองเฉินชีด้วยความโมโห
เฉินชียกยิ้มท้าทาย “องค์ชาย คนที่ข้าพามามิใช่คนไร้ค่า ความสามารถของนางเหนือกว่านักบวชหญิงทุกคนในแคว้นหลี!”
คำพูดที่โอหังเช่นนี้ มีเพียงเฉินชีเท่านั้นที่พูดได้
แต่คำพูดนี้กลับสร้างศัตรูให้ลั่วชิงยวนมากมาย
ฉินอี้หัวเราะอย่างเย็นชา แล้วกล่าวว่า “เฉินชี หากเจ้าอยากพานางกลับแคว้นหลีก็ย่อมได้”
“หากนางสามารถปราบนักโทษชั่วช้าได้ ข้าจะไปกราบทูลเสด็จพ่อ ให้นางอยู่ในเมืองหลวง”
“มิเช่นนั้น นางก็มีแต่ตาย!”
“การฝึกฝนประจำวันของนักบวชหญิงแคว้นหลีคือการปราบนักโทษ ใช้ความสามารถในการทำนายปราบพวกเขา ใช้วิธีใดก็ได้”
“หากนางผ่านไปได้ ราชวงศ์จึงจะยอมรับนาง อนุญาตให้นางอยู่ในเมืองหลวง”
ลั่วชิงยวนตกตะลึง
นักโทษที่ฉินอี้พูดถึงคงมิใช่นักโทษทั่วไปอย่างแน่นอน
เขาต้องการแก้แค้นแทนเกาเหมียวเหมี่ยว หรือเกาเหมียวเหมี่ยวสั่งให้เขาทำเพื่อกำจัดนาง ดังนั้นคงมิใช่นักโทษทั่วไป
ด้วยสภาพร่างกายของลั่วชิงยวนตอนนี้ การไปปราบนักโทษก็เท่ากับไปตาย
เดิมทีคิดว่าเฉินชีจะปฏิเสธ แต่เฉินชีกลับหันมามองนาง แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวังขณะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ตกลง”
“นางจะมิทำให้ท่านผิดหวัง”
หมายความว่าข้างในมีนักโทษที่ปราบได้ยากที่สุด
......
ที่ค่ายทาสนักโทษ
ลั่วชิงยวนถูกพาไปที่ค่ายระดับเทียน ที่นี่เป็นลานที่มีการป้องกันอย่างแน่นหนา เมื่อผลักประตูเข้าไป ลั่วชิงยวนก็ถูกผลักเข้าไป
ในลานเงียบสงัด ประตูห้องต่าง ๆ ปิดสนิท มีการติดป้ายบอกความผิดของนักโทษแต่ละคน
ตู้เฟิงเฉิน จอมอำมหิตที่ใช้อาคมเสน่ห์ข่มขืนหญิงสาวยี่สิบสามคน ในจำนวนนี้มีหกคนที่ถูกทรมานจนตาย
โฉวสือชี จอมโจรที่ขโมยสมบัติมากมาย ซ้ำยังขโมยตราประทับของแปดตระกูลใหญ่โยนลงส้วม
หงไห่ ฆาตกรฆ่าหั่นศพเจ็ดสิบสามศพ
เลขสามถูกขีดฆ่า แก้เป็นสี่
หมายความว่า หลังจากที่หงไห่ถูกขังไว้ที่นี่ก็ยังฆ่าคนเพิ่มอีกหนึ่งคน
ที่นี่ขังนักโทษไว้สิบคน ตอนนี้เหลือเพียงเก้าคนเท่านั้น
วายร้ายสิบคน
เหลือแค่เก้าคน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...