เพราะหากจะนับกันจริง ๆ แล้ว ศัตรูของนางก็มีมิน้อย
ทว่าหากจะกล่าวว่าผู้ใดเกลียดชังนางถึงขั้นจะฆ่าให้ตายก็ดูเหมือนจะไม่มี
ขอบเขตกว้างเกินไป ทำให้มิอาจสืบหาสิ่งใดได้
ลั่วชิงยวนตรวจสอบไปรอบ ๆ หอเทียนฉี
เวินซินถงถามนาง “ท่านกำลังทำอะไรหรือเจ้าคะ?”
“ข้าอยากดูว่าที่นี่จะมีกลไกหรือห้องลับหรือไม่ บางทีศพอาจจะถูกซ่อนไว้ที่นี่ในตอนนั้น แล้วฆาตกรค่อยย้ายศพออกไปในภายหลัง”
เวินซินถงตกใจเล็กน้อย “ก็มีความเป็นไปได้เจ้าค่ะ”
สายตาของเวินซินถงล้ำลึก “แต่ท่านกับข้าก็รู้ว่าหอเทียนฉีไม่มีห้องลับ และไม่มีกลไกใดนี่เจ้าคะ”
“ท่านคุ้นเคยกับที่นี่ที่สุด”
อย่างไรก็ตาม ลั่วชิงยวนมิทันสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในสายตาของเวินซินถง นางเพียงแต่ตรวจสอบผนัง โต๊ะและตู้ อย่างตั้งใจ
“ก่อนที่เราจะเป็นนักบวชระดับสูงก็มีหอเทียนฉีอยู่แล้ว”
“บางทีอาจจะมีกลไก เพียงแต่พวกเรามิเคยเห็น”
ลั่วชิงยวนยังคงต้องการตรวจสอบอย่างละเอียด เพราะต้องการหาเบาะแสบางอย่าง
เวินซินถงตอบอย่างจนใจ “ก็ได้เจ้าค่ะ ท่านหาที่นี่ ส่วนข้าจะไปค้นหาในห้องข้าง ๆ”
ลั่วชิงยวนตรวจสอบอย่างตั้งใจ มิได้หันกลับไปมอง
“ดี”
จากนั้นเวินซินถงก็ออกจากห้องและปิดประตู
ลั่วชิงยวนค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็มิพบกลไกใดเลย
เพียงแต่กระดานหมากบนโต๊ะข้าง ๆ ดึงดูดความสนใจของลั่วชิงยวน
หมากที่วางอยู่บนกระดานนั้นมิใช่หมากที่อยู่ในความทรงจำของนาง
เนื่องจากปกติแล้วมีเพียงนักบวชระดับสูงผู้เดียวที่มาที่นี่
ลั่วชิงยวนก็มิเล่นหมากเพียงลำพัง หมากที่วางอยู่บนกระดานจึงมิเคยถูกขยับ
นางจดจำได้แม่นยำ
แต่ตอนนี้หมากที่วางอยู่มิเหมือนกับเมื่อก่อน
เป็นเวินซินถงที่ขยับเองหรือว่านางเคยเล่นหมากกับผู้อื่นที่นี่?
ลั่วชิงยวนครุ่นคิด แล้วหยิบหมากขึ้นมาลองเล่นดู
แล้วพบว่ากระดานหมากนี้ยากยิ่ง
หลังจากกินอาหารเสร็จ ลั่วชิงยวนยังต้องการอยู่ที่นี่ เวินซินถงก็มิรบกวนนางและไปค้นหาในห้องถัดไป
ลั่วชิงยวนอยู่เพียงลำพังจนพลบค่ำ จู่ ๆ ก็มีเสียงฟ้าร้องดังขึ้น
นางหลับตาลง ความทรงจำย้อนกลับไปยังวันที่ตาย
มีเสียงฟ้าร้องยามค่ำคืนเช่นนี้
และ... มีหมอกสีขาวหนาทึบพวยพุ่งเข้ามาในห้อง
ลั่วชิงยวนลืมตาขึ้นในทันที
เมื่อเห็นกลุ่มหมอกที่พวยพุ่งเข้ามาจากรอยแยกของประตู ลั่วชิงยวนก็จ้องมองที่ประตู
เห็นเงาเลือนรางว่ามีคนยืนอยู่หน้าประตูจากตรงช่องว่างใต้ประตู
นางใจหายวาบ รีบลุกขึ้นเดินเข้าไป
แต่ทันใดนั้นก็รู้สึกอ่อนแรงไปทั้งร่าง แขนขาไร้เรี่ยวแรง
นางชนเข้ากับประตู พยายามจะเปิดประตูออกไป
แต่กลับพบว่า...
ประตูถูกลงกลอนจากด้านนอก!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...