เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ลั่วชิงยวนก็สั่นสะท้านไปทั่วทั้งร่าง
ว่ากระไรนะ?
นางรู้สึกมิอยากจะเชื่อเลย
แต่ซูเซียงก็มิได้กล่าวต่อ พลันหายตัวไปที่ปากถ้ำ
เมื่อลั่วชิงยวนหันกลับไปมองด้านบนศีรษะ ก็มีวัตถุขนาดใหญ่ค่อย ๆ บดบังแสงทั้งหมด
เมื่อแสงสว่างน้อยนิดแสงสุดท้ายถูกบดบังลง เสียงของซูเซียงก็ดังขึ้น “ไม่มีใครมาช่วยเจ้าได้หรอก จงรอความตายอยู่ในนั้นเช่นเดียวกับผู้อื่นเสียเถอะ!”
“อีกสิบวันข้าจะมาเก็บศพเจ้า!”
ซูเซียงกัดฟันขณะพูดประโยคสุดท้าย
ลั่วชิงยวนเชื่อว่าหากซูเซียงมิได้แพ้นาง ซูเซียงคงจะฉีกร่างนางให้แหลกเป็นชิ้น ๆ ไปนานแล้ว
สู้มิได้จึงเลือกที่จะขังนางให้ตายอยู่ในที่แห่งนี้
แผ่นหินด้านบนนั้นดูท่าทางแล้วหนักยิ่งนัก ลั่วชิงยวนเป็นกังวลว่าแผ่นหินจะร่วงลงมาทับ
ซูเซียงหาของเช่นนี้พบ แสดงว่านางคุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี กระทั่งอาจจะเคยฆ่าคนในที่แห่งนี้มาแล้วมากกว่าหนึ่งครั้งด้วย
นางอาจจะมาถึงเมืองแห่งภูตผีแห่งนี้นานกว่าทุกคนก็เป็นได้
แต่สิ่งที่นางมิเข้าใจคือ เหตุใดปีศาจราคะอย่างตู้เฟิงเฉินจึงกลายเป็นรักเดียวในชีวิตของซูเซียงไปได้?
จากความทรงจำที่นางเห็นมา ภรรยาของตู้เฟิงเฉินถูกกระทำอย่างทารุณแล้วฆ่าตัวตาย หลังจากนั้นตู้เฟิงเฉินก็เริ่มก่อกรรมทำเข็ญ
เหตุใดจึงมีสตรีที่รักตู้เฟิงเฉินได้จริง ๆ
นางยังมิเข้าใจ
เมื่อสงบลงแล้ว ลั่วชิงยวนก็สำรวจโดยรอบต่อ นางต้องหาวิธีออกไป มิอาจรอความตายอยู่ที่นี่ได้
พื้นที่ปิดเงียบ โดยรอบเงียบสงัดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มหล่น
ทำให้นางได้ยินความเคลื่อนไหวของผนังหินได้ง่ายยิ่งขึ้น
นางสำรวจผนังหินไปโดยรอบ
ในที่สุดก็ได้ยินเสียงน้ำ!
ดวงตาของนางเป็นประกายทันใด
ผนังหินตรงนี้ค่อนข้างบาง ต้องมีทางออกไปได้แน่!
ลั่วชิงยวนทุบไปมาจึงพบส่วนที่บางที่สุด
นางยกก้อนหินขึ้นมาทุบลงไปอย่างแรง
ทุบซ้ำไปซ้ำมา
ที่นี่เหมือนเขาวงกตที่มีทางแยกมากมาย บางครั้งจะเจอจุดมีที่ค่อนข้างกว้าง ซึ่งล้วนมีงูอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก
ในเมื่องูเหล่านี้สามารถอาศัยอยู่ในที่แห่งนี้ได้ย่อมต้องมีทางออก
ลั่วชิงยวนเดินต่อไป
ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากด้านหน้า
ลั่วชิงยวนรีบเป่าไฟให้ดับ แล้วซ่อนตัวอย่างระมัดระวัง
เมื่อคนที่อยู่ตรงข้ามใกล้บริเวณนี้ ก็สังเกตเห็นลั่วชิงยวนได้อย่างชัดเจน
ฝีเท้าของอีกฝ่ายช้าลงด้วยความระมัดระวังตัว
ลั่วชิงยวนกำกระบี่ในมือแน่น
ทันใดนั้นเอง เงาร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาในความมืด กระบี่ยาวในมือมาพร้อมกับจิตสังหารอันรุนแรง
ลั่วชิงยวนตกใจ รีบยกกระบี่ขึ้นตอบโต้ทันใด
เสียงคมกระบี่ปะทะกันทำให้เกิดเสียงดังแหลมแสบแก้วหู
“แค่ก แค่ก แค่ก…” ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงไอดังขึ้น
ลั่วชิงยวนตกตะลึง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...