ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 1440

เวินซินถงจ้องมองลั่วชิงยวนอย่างอาฆาต เล็บจิกเข้าไปในฝ่ามืออย่างแรง

นางพยายามอย่างมากที่จะเอาชนะใจกุ้ยเฟย เพราะหวังจะได้รับการสนับสนุน

กระทั่งต้องลดสถานะของตนจากตำแหน่งนักบวชระดับสูงลงไปประจบตระกูลซี เพื่อที่จะได้มีโอกาสสนทนากับกุ้ยเฟย

โอกาสที่นางอุตส่าห์ดิ้นรนมาจนได้

แต่นายท่านซีกลับเชิญลั่วชิงยวนไปอย่างเต็มใจ

ลั่วชิงยวนได้ไปอย่างง่ายดาย! เพราะเหตุใดกัน!

“ดี ในเมื่อแม่นางลั่วรับปากแล้ว ข้าจะไปจัดการให้เรียบร้อย เรื่องเวลา… เป็นอีกสามวันได้หรือไม่?” นายท่านซีกล่าวด้วยความกระตือรือร้น

ลั่วชิงยวนพยักหน้า “ได้”

นายท่านซีพึงพอใจอย่างยิ่ง

เดิมทีเวินซินถงมาเพื่อดูผลลัพธ์ เมื่อเห็นฉากนี้ก็รู้ผลลัพธ์แล้ว

ท่าทีของนายท่านซีที่มีต่อลั่วชิงยวนนั้นกระตือรือร้นและเป็นกันเองเช่นนั้น แม้แต่กับนางที่เป็นนักบวชระดับสูงก็มิเคยได้รับ!

ครั้งนี้เดิมทีนางกุมชัยชนะไว้ในมือแล้ว เพราะว่าจะได้รับการสนับสนุนจากกุ้ยเฟย แต่กลับถูกลั่วชิงยวนทำลายหมดสิ้น

เวินซินถงกัดฟันหันหลังเดินออกไป

ลั่วชิงยวนก็กินอาหารเสร็จพอดี ในขณะที่กำลังจะกลับ นายท่านซีก็รั้งนางไว้ แล้วถามว่า “ตอนนี้แม่นางลั่วพักอยู่ที่ใด ข้าจะได้จัดเตรียมของกำนัลไปมอบให้ท่าน”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลั่วชิงยวนก็ครุ่นคิด แล้วกล่าวว่า “ส่งไปที่โรงเตี๊ยมชุนเฟิงเถิด”

“ได้เลย”

เงินจำนวนนี้สามารถนำไปใช้สร้างสะพานที่เมืองแห่งภูตผีได้พอดี ดังนั้นมอบให้โฉวสือชีไปก็ค่อนข้างปลอดภัยกว่า

จากนั้นลั่วชิงยวนก็กลับไป

เมื่อเดินออกไปได้มิไกลก็บังเอิญเห็นเงาร่างของเวินซินถง นางยืนอยู่ที่หน้าตรอกเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง กำลังพูดคุยกับชายคนหนึ่งอยู่

จากนั้นก็เดินตามชายผู้นั้นจากไปอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ

ลั่วชิงยวนรีบตามไปทันที

นางตามไปอย่างเงียบเชียบตลอดทาง

หลังจากตามไปหลายตรอกซอกซอย ในที่สุดเวินซินถงก็หยุดเดิน

“ในเมื่อท่านนักบวชระดับสูงรู้แล้วก็คงไม่มีธุระอะไรกับพวกข้าแล้ว” กล่าวจบ ชายชุดดำก็เหาะออกไป

เวินซินถงหันหลังเดินกลับด้วยความโกรธจัด

นางกัดฟันพูดว่า “ลั่วชิงยวน!”

ต้องเป็นลั่วชิงยวนแน่นอน!

เพื่อแก้แค้นที่นางจับตัวอวี๋โหรวไปยังเมืองแห่งภูตผี จึงจงใจก่อเรื่องที่บ้านตระกูลซี เพื่อให้นางผู้เป็นนักบวชระดับสูงต้องอับอายขายหน้าและเสื่อมเสียชื่อเสียง!

“ว่าอย่างไร”

ลั่วชิงยวนตอบรับโดยมิทันตั้งตัวแล้วเดินออกมาจากมุมกำแพง

เวินซินถงที่เดินสวนมาตกใจมากจนตัวแข็งทื่อ

ในดวงตาฉายแววมุ่งสังหาร “เจ้าสะกดรอยตามข้ารึ?!”

ลั่วชิงยวนหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา “หากมิตามเจ้ามา ข้าก็คงมิรู้ว่าท่านนักบวชระดับสูงผู้สูงศักดิ์ถึงกับร่วมมือกับสำนักเทียนฉยง”

“พวกเรากับสำนักเทียนฉยงมิเคยญาติดีกันมาตลอดหลายปีมานี้ กระทั่งเป็นศัตรูกันด้วยซ้ำ แต่เจ้าที่เป็นนักบวชระดับสูงกลับร่วมมือกับสำนักเทียนฉยง”