ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 1466

“นางยังหลอกข้าด้วย! สารเลว!”

เกาเหมียวเหมี่ยวโกรธจัด พุ่งตรงเข้ามาพลางเงื้อมือหมายจะตบหน้าลั่วชิงยวน

ทว่ามือของเกาเหมียวเหมี่ยวยังมิทันต้องกายก็ถูกเฉินชีคว้าจับไว้แน่น

เฉินชีหันไปมองเกาเหมียวเหมี่ยวด้วยสายตาดุดัน แล้วใช้หลังมือตบนางอย่างแรง

“ธุระอะไรของเจ้า หลีกไป!”

เฉินชีพูดด้วยน้ำเสียงดุร้าย ในดวงตาแดงก่ำแฝงไว้ด้วยจิตสังหาร

เกาเหมียวเหมี่ยวยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ มองเขาด้วยมิอยากจะเชื่อ “ท่านตบข้ารึ?”

หลังจากพูดเช่นนั้น เกาเหมียวเหมี่ยวก็ตบเฉินชีกลับอย่างแรงเช่นกัน

นางโกรธยิ่งนัก

“ลั่วชิงยวนตบหน้าท่านต่อหน้าธารกำนัล ทำให้ท่านอับอาย ข้าช่วยท่านแก้แค้น แต่ท่านกลับตบข้ารึ?”

“เฉินชี ท่านชอบสตรีเช่นนี้หรือ! ต่ำช้าเสียไม่มี!”

เมื่อคืนนางถูกหลอกลวงให้เสียเงินทองไปมากมาย ทั้งหมดเป็นเพราะถูกลั่วชิงยวนหลอกลวง นางโกรธจนแทบสิ้นสติ

แต่เฉินชีผู้นี้กลับเข้าข้างลั่วชิงยวน!

ยิ่งทำให้นางโกรธแค้นจนแทบจะเป็นลม

ดวงตาของเฉินชีแดงก่ำ แววตาประหนึ่งสัตว์ร้ายกระหายเลือดทำให้คนที่เห็นจวนต้องขนลุก

ในชั่วขณะนั้น ลั่วชิงยวนเห็นความบ้าคลั่งไร้สติในดวงตาของเฉินชี

เป็นจริงดังคาด ในวินาทีต่อมาเฉินชีบีบคอเกาเหมียวเหมี่ยวอย่างแรง

เขาจ้องมองเกาเหมียวเหมี่ยวด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยจิตสังหารขณะพูดว่า “ข้าบอกให้เจ้าหลีกไป!”

“นี่มิใช่กงการของเจ้า!”

กล่าวจบเฉินชีก็เหวี่ยงเกาเหมียวเหมี่ยวออกไปอย่างแรง

ภาพนั้นทำให้ผู้คนโดยรอบตื่นตระหนก

ไม่มีใครกล้ารับประกันว่าเฉินชีจะคลุ้มคลั่งจนฆ่าทุกคนที่นี่หรือไม่

จากนั้นเฉินชีก็หันหน้ากลับมาจ้องลั่วชิงยวน

คนใบ้เตรียมจะมายืนขวางหน้าลั่วชิงยวนโดยสัญชาตญาณ เพราะแววตาของเฉินชีในเวลานี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

แต่ลั่วชิงยวนกลับมิหวาดหวั่น ผลักคนใบ้ออกไปทันที

ทันใดนั้นเอง อวี๋หงก็ยกมือขึ้นโบก

ผู้คุ้มกันตลาดมืดรีบพุ่งเข้ามาล้อมเกาเหมียวเหมี่ยวไว้

จำนวนคนที่มากกว่าทำให้เกาเหมียวเหมี่ยวมิอาจก้าวไปข้างหน้าได้อีกแม้แต่ก้าวเดียว

เกาเหมียวเหมี่ยวจ้องมองบุรุษสวมหน้ากากด้วยสายตาดุร้าย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร?”

“ข้าเป็นองค์หญิง!”

“พวกเจ้าตลาดมืดคิดจะหาเรื่องข้าด้วยรึ?”

เมื่อถ้อยคำเหล่านี้ถูกพูดออกมา ทุกคนก็ตกตะลึง

อวี๋หงเองก็ประหลาดใจเล็กน้อย

แต่เขาก็ยังคงกล่าวเสียงเย็น “ตลาดมืดมิได้ประสงค์จะหาเรื่องผู้ใด แต่ที่นี่คือเมืองป้านกุ่ย ดินแดนที่เป็นอิสระจากราชวงศ์”

“แม้แต่เชื้อพระวงศ์ก็มิอาจทำร้ายแขกผู้มีเกียรติของกระหม่อมในดินแดนของกระหม่อมได้”

“ลั่วชิงยวนอยู่ในตลาดมืดวันใด ตลาดมืดก็จะปกป้องนางวันนั้น!”

“องค์หญิงโปรดเสด็จกลับเถิด!”