ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 1471

“ต้องหาตัวนางมาให้ข้าให้ได้!”

กองทหารรีบรุดออกไปค้นหาในทันที

พวกลั่วชิงยวนก็เข้าร่วมด้วย พาอวี๋หงไปยังสถานที่ที่พวกนางเคยเดินผ่านในวันนี้ และเพิ่มกำลังค้นหาในบริเวณนั้น

ตรอกซอยเล็ก ๆ ใกล้เคียงถูกตรวจสอบซ้ำหลายครั้ง ร้านค้าและบ้านเรือนโดยรอบก็ถูกค้นทีละแห่ง

การจับตัวคนในเวลากลางวันแสก ๆ ย่อมมิอาจหลบหนีไปไกลได้ ดังนั้นจึงต้องอยู่ในบริเวณใกล้เคียงนี้

พวกลั่วชิงยวนก็ช่วยกันค้นหาในบริเวณใกล้เคียงด้วย

ค้นหาอยู่เป็นเวลานาน

ในที่สุดลั่วชิงยวนก็พบกระสอบใบหนึ่ง

ลั่วชิงยวนตกใจ

โฉวสือชีรีบค้นหาโดยรอบ แต่กลับมิพบเบาะแสอื่นใด

“นี่คือที่ที่ฮูหยินถูกจับตัวไปหรือ? แต่เหตุใดจึงเหลือเพียงกระสอบ แล้วนางหายไปที่ใด?”

ลั่วชิงยวนรีบเรียกผู้คุ้มกันมาตรวจค้นเรือนแห่งนี้อย่างละเอียด

ทุกคนต่างตามหาโหยวหัวหนิงด้วยความกระวนกระวายใจ

ลั่วชิงยวนครุ่นคิด “มีคนจับโหยวหัวหนิงไปเรียกค่าไถ่ในยามนี้ถือว่าบังเอิญเกินไปแล้ว”

“ต้องมุ่งเป้ามาที่ข้าแน่นอน”

“เพียงแต่มิรู้ว่าเป็นฝีมือของเกาเหมียวเหมี่ยวหรือเวินซินถงกันแน่”

ศัตรูที่ติดตามมายังตลาดมืดแห่งนี้มีเพียงพวกนางสองคน

เฉินชีคงโกรธและไปจากตลาดมืดแล้ว

แต่เกาเหมียวเหมี่ยวอาจจะยังมิไป

ส่วนเวินซินถงยังมิปรากฏตัว

ในขณะที่กำลังวิเคราะห์อยู่นั้น ทันใดนั้นเองก็มีเสียงผู้คุ้มกันดังมาจากภายนอก

“ท่านเจ้าเมือง ท่านเจ้าเมือง! มีข่าวของฮูหยินแล้วขอรับ!”

เมื่อได้ยินเสียง ลั่วชิงยวนก็รีบวิ่งตามไป

แล้วจึงได้ยินผู้คุ้มกันผู้นั้นกล่าวว่า “ฮูหยินกลับบ้านไปแล้วขอรับ!”

เมื่อสิ้นคำ ทุกคนก็ตกตะลึง

“กลับบ้านแล้วหรือ?” อวี๋หงตกใจยิ่งนัก รีบวิ่งตรงไปที่บ้าน

ลั่วชิงยวนส่ายหน้า “มิแน่ว่าจะเป็นกระสอบที่จับนางไป”

“แต่นางกลับมาเอง ช่างน่าประหลาด”

หากนางถูกจับตัวไปจริง คนร้ายจะปล่อยให้นางหนีออกมาง่ายดายเช่นนั้นได้อย่างไร

ยิ่งไปกว่านั้น โหยวหัวหนิงดูเหมือนจะไม่มีวรยุทธ์เลย

จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะหลบหนีออกมาได้เอง

“สถานการณ์เช่นนี้คืออะไรกันแน่? จะเตือนท่านเจ้าเมืองหรือไม่?”

ลั่วชิงยวนส่ายหน้า “วันพรุ่งค่อยหาโอกาสเถิด ตอนนี้เข้าไปก็มิเหมาะสม”

“ได้”

ทั้งสามจึงกลับไปนอนพักผ่อนที่เรือนของตน

แต่การนอนหลับในครั้งนี้กลับมิสงบสุข

ยังมิทันสว่างก็ถูกเสียงฝีเท้าอึกทึกครึกโครมปลุกให้ตื่น

ลั่วชิงยวนรีบลุกนั่งทันใด เมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นประตูห้องถูกถีบเปิดออก

ผู้คุ้มกันกลุ่มหนึ่งวิ่งกรูกันเข้ามา