แม่นมเติ้งตกใจมาก “พระชายาน่าทึ่งมาก นางทำให้คุณหนูรองลั่วพูดความจริงออกมาได้ ท่านอ๋องต้องทรงได้ยินแน่เจ้าค่ะ”
ลั่วชิงยวนหรี่ตาเล็กน้อย นางยกยิ้มมุมปากมองไปทางตำหนักที่ยังมีแสงไฟอยู่ ก่อนพูดเบา ๆ “แน่นอนว่าต้องได้ยิน”
“แต่คงบอกยากว่า เมื่อได้ยินแล้วทีท่าจะเป็นเช่นไร”
แม่นมเติ้งพูดอย่างยินดี “หากท่านอ๋องทรงทราบว่า คุณหนูรองลั่วมิได้อ่อนหวานเหมือนฉากหน้า แต่ที่จริงนางโหดเหี้ยมชั่วร้ายนัก เขาต้องไม่ปฏิบัติกับนางเหมือนเดิมแน่เจ้าค่ะ”
ที่จริงช่วงหลังมานี้ท่านอ๋องหลบหน้าคุณหนูรองลั่ว และท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไป พอตอนนี้เมื่อความจริงเปิดเผยแล้ว ท่านอ๋องจะต้องไม่ยอมรับคุณหนูรองลั่วแน่
จู่ ๆ ประตูตำหนักก็เปิดออก และฟู่เฉินหวนก็เดินหน้าโกรธขึ้งออกมา
เมื่อเขาเห็นลั่วเยวี่ยอิงอยู่ไม่ไกลดูตื่นตระหนก นางไม่รู้ถึงการมาของเขาเลยแม้แต่น้อย
เมื่อลั่วชิงยวนเห็นเช่นนั้น นางก็ยกมือปิดปากและบอกว่า “เจ้าคิดวิธีนี้เพื่อจัดการกับลั่วชิงยวนเช่นนั้นรึ? เจ้าร่วมมือกับลั่วชิงยวนทำร้ายข้างั้นรึ?”
ตอนนั้นในสายตาของลั่วเยวี่ยอิง คำพูดเหล่านี้ล้วนออกมาจากปากของเมิ่งจินอวี่
ลั่วเยวี่ยอิงรีบอธิบาย “ข้าเปล่านะ ข้าจะไปร่วมมือกับนางทำร้ายเจ้าได้เยี่ยงไร? ข้าอยากจะฆ่านาง นังคนโง่น่าเกลียดเช่นนั้นคู่ควรอะไรให้ได้เป็นพระชายากัน? แน่นอนว่าข้าอยากให้เจ้าได้เป็นพระชายา”
“หากไม่เป็นเพราะลั่วชิงยวน เจ้าจะตายได้เยี่ยงไร? เจ้าไปแก้แค้นกับลั่วชิงยวนสิ ไปหานางเลย”
ลั่วเยวี่ยอิงจวนจะร้องไห้ออกมารอมร่อ เมิ่งจินอวี่มาไล่ตามนางได้อย่างไรกัน? เห็นชัด ๆ ว่าคนทำร้ายนางคือลั่วชิงยวน
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของฟู่เฉินหวนก็หรี่ลง เขาไม่อยากเชื่อเลยว่า ลั่วเยวี่ยอิงจะพูดเช่นนี้ออกมา นางดูอ่อนโยนอ่อนหวานแท้ ๆ
เขานั้นเองก็รู้มาตลอดว่า นางมีแผนของนางและทำเรื่องที่บอกใครมิได้ แต่เขาไม่คิดเลยว่า ความคิดของนางจะชั่วร้ายเพียงนี้
ตอนที่ลั่วชิงยวนกำลังจะใช้เวินซีหลันเพื่อบีบเอาความจริงเรื่องการสมรสตัวแทนต่อนั้น ทันใดก็มีเสียงฝีเท้าเร่งร้อนมาจากไกล ๆ
ลั่วชิงยวนหันไปเพ่งมองและเห็นว่าเป็นท่านหมอเทวดากู้
นางนิ่วหน้าและรู้สึกกังวลเล็กน้อย ก่อนที่จะลดเสียงลงบอกว่า “กลับมาเร็วเข้า”
เมื่อเวินซีหลันได้ยินคำสั่งก็หายไปอย่างรวดเร็ว และพลังดำมืดที่กดดันลั่วเยวี่ยอิงอยู่ก็พลันหายไปด้วย
ตอนนั้นเองที่ภาพเบื้องหน้าของลั่วเยวี่ยอิงกลับมาเป็นสภาพปกติ
กลายเป็นว่าเขาโมโหเพราะว่าลั่วเยวี่ยอิงอยากให้คนอื่นมาเป็นพระชายาของตน สิ่งที่ทำให้เขามีโทสะเพราะรู้ว่าลั่วเยวี่ยอิงมิได้รักเขาเพียงนั้น
มิใช่เรื่องที่ลั่วเยวี่ยอิงฆ่าคนตายหรอกหรือ?
เฮ้อ นางไม่เข้าใจเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงเอาเสียเลย ไม่เข้าใจจริง ๆ
เขาหมกมุ่นลุ่มหลงในรักจนสามารถเมินเรื่องที่ลั่วเยวี่ยอิงสังหารคนอื่นและโยนความผิดให้นางได้อย่างไร?
ตามจริงนางเริ่มเสียใจที่ไม่สามารถทำให้ลั่วเยวี่ยอิงยอมรับออกมาว่านางเป็นคนที่ทำให้มีการสมรสตัวแทนได้ ไม่ใช่ลั่วเยวี่ยอิงที่วางแผนอย่างสมรสกับเขา
แต่ดูเหมือนว่าแม้ความจริงทุกเรื่องจะนำมาวางต่อหน้าของฟู่เฉินหวน เขาก็คงจะไม่สนใจ
ตั้งแต่แรกคนที่สนใจเรื่องนี้ก็มีเพียงนางเท่านั้น
ลั่วเยวี่ยอิงเองก็ตระหนก นางส่ายหน้าไม่หยุดและร้องไห้ “หากว่าท่านอ๋องไม่ทรงเชื่อหม่อมฉัน หม่อมฉันก็พร้อมจะตายพิสูจน์ให้ท่านอ๋องเห็น”
ทันทีที่พูดจบ นางก็วิ่งพุ่งเข้าใส่กำแพงเรือน…

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...