ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 193

พูดจบ ลั่วชิงยวนจึงไปเยี่ยมลั่วหลางหลาง

ลั่วหลางหลางรู้ว่านางจะมา รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก จึงสั่งคนให้ไปเตรียมน้ำชาและขนมหวานทันที

”ชิงยวน!” ลั่วหลางหลางเดินเข้ามาจูงมือนางด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

ลั่วชิงยวนเห็นลั่วหลางหลางใบหน้าชมพูฝาดเลือด สีหน้าค่อนข้างดี เหมือนว่าใกล้จะหายดีแล้ว

“ร่างกายของพี่หลางหลางดีขึ้นแล้ว ไยถึงยังอยู่แต่ในห้องเล่า?” ลั่วชิงยวนถามอย่างสงสัย

ลั่วหลางหลางกวาดตาลง “ข้า… มิได้อยากออกไปนัก”

มิใช่นางมิอยากออกไป แต่นางมิกล้าออกไปต่างหาก

ลั่วชิงยวนรู้อยู่แก่ใจ นางจูงมืออีกฝ่ายนั่งลง “วันนี้ข้ามีเรื่องจักมาเล่าให้ท่านพี่ฟัง”

จากนั้นนางก็เล่าเรื่องทั้งหมดที่ประสบในหอเริงรมย์วันนี้

ได้ยินว่าลั่วชิงยวนถูกผู้อื่นล้อขัน ลั่วหลางหลางก็ดึงแขนเสื้อไว้อย่างกังวล “พวกนางเกินไปเสียจริง!”

ลั่วชิงยวนพยักหน้า “ใช่ พวกนางพูดจาน่าเกลียดมาก เจ้าลองทายดูข้าทำอย่างไร?”

“ทำอย่างไรหรือ?” คิ้วของลั่วหลางหลางขมวดแน่น กังวลใจเป็นอย่างมาก

ลั่วชิงยวนยิ้มกล่าว “ข้าจึงเตะหลิวฮุ่ยเซียงตกน้ำ!”

ลั่วหลางหลางได้ยิน รู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก

นางคิดมิถึงจริง ๆ ว่านิสัยอย่างลั่วชิงยวน จะกล้าเตะคนตกน้ำต่อหน้าผู้คนมากมาย

ลั่วชิงยวนเล่าเรื่องที่ประสบในวันนี้ต่อ ลั่วหลางหลางรู้สึกเกร็งทุกครั้งที่ได้ยิน นัยน์ตานางเต็มไปด้วยความกังวล

โดยเฉพาะเมื่อได้ยินว่าสุดท้ายหลิวฮุ่ยเซียงจะแข่งการวาดภาพกับนาง ใจของลั่วหลางหลางกระตุกขึ้นมาทันที “ผลสุดท้ายล่ะ?”

“ข้าชนะ! หลิวฮุ่ยเซียงคุกเข่าโขกหัวคำนับขออภัยข้า หน้านางแตกเต็มพื้น สุดท้ายก็ร้องไห้หนีกลับจวนไป” ชั้นชิงยวนพูดด้วยน้ำเสียงได้ใจ

ลั่วหลางหลางฟังถึงตรงนี้ คิ้วที่ขมวดแน่นของนางจึงคลายออก นางตะลึงเป็นอย่างมาก จูงมือของลั่วชิงยวนไว้ “ชิงยวน ตอนนี้เจ้าเก่งเหลือเกินแล้ว ข้าดีใจแทนเจ้ายิ่ง!”

ลั่งชิงยวนกลับกุมมือของนางกลับ “ดังนั้นเหตุใดพี่หลางหลางจึงมิกล้าก้าวออกจากห้องอีกเล่า?”

ตำหนักอ๋อง

ลั่วชิงยวนเพิ่งกลับถึงตำหนัก ก็เห็นแม่นมเติ้งกำลังถกเถียงกับผู้อื่นอยู่ภายในตำหนัก

“เหลวไหล เงินนี้เป็นของพระชายา! กลายเป็นของคุณหนูรองลั่วเสียเมื่อไร! เจ้าปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะ!” แม่นมเติ้งกอดกล่องเงินไว้ รู้สึกโมโหอย่างมาก

ได้ยินเข้า ลั่วชิงยวนจึงรู้สึกตกใจ ลั่วเยวี่ยอิงจะทำบ้าอะไรอีก?

นางวิ่งเข้าตำหนักอย่างเร็ว เห็นเพียงเฉียงเวยกำลังแย่งกล่องจากในอ้อมอกของแม่นมเติ้ง เงินกล่องนั้น เป็นเงินที่นางชนะมาเมื่อครู่!

ลั่วเยวี่ยอิงที่อยู่อีกด้านยังคงร้องไห้ ในใจรู้สึกอึดอัดเป็นที่สุด

เรื่องดังไปถึงเรือนใน จึงมีนางรับใช้และบ่าวมามุงดูไม่น้อย

เฉียงเวยแย่งอย่างสุดกำลัง พร้อมร้องไห้ราวจะขาดใจ “นั่นเป็นเงินช่วยชีวิตที่คุณหนูรองเอามาจากในบ้าน! เหตุใดพระชายาจึงเกินไปเช่นนี้ ขโมยกระทั่งเงินน้องสาวตน!”

ลั่วชิงยวนฟังจบ สายตาของนางยะเยือกลงฉับพลัน นางก้าวขึ้นหน้า และโบกฝ่ามือเข้าไปอย่างแรง…