ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 200

เด็กที่แทบไม่พูดเลยนั้นกลับพูดขึ้นมาเป็นครั้งแรก

เมื่อได้ยินแล้วก็เศร้าโศกยิ่งนัก

เวินซีหลานปลอบ “ไม่หรอก ท่านพ่อไม่ลืมพวกเรา”

ลั่วชิงยวนดูเคร่งขรึม หากว่าตอนนี้นางออกไปด้านนอกมิได้ ส่วนฉินไป๋หลี่เองก็เข้ามามิได้เป็นแน่

สถานการณ์พลันหยุดนิ่ง ณ จุดนี้

“พวกเจ้าอดทนรอสักสองสามวัน วันนี้ฉินไป๋หลี่มาแล้ว วันนี้เขารีบร้อนมา เขาต้องคิดถึงพวกเจ้าแล้วอยากหาความจริงเป็นแน่”

“เขาจะมาอีกแน่ ข้าจะให้พวกเจ้าได้พบ”

ลั่วชิงยวนพูดอย่างมุ่งมั่น

เวินซีหลายพยักหน้า “ขอบคุณมากเจ้าค่ะ”

เมื่อพูดไปเช่นนี้ลั่วชิงยวนก็ไม่กล้าฝากความหวังไว้กับความกระตือรือร้นของฉินไป๋หลี่ว่าจะมาที่หน้าตำหนักเอง นางจะพยายามโน้มน้าวให้แม่นมเติ้งมาร่วมมือกับนางเพื่อหนีไปจากตำหนัก

แอบออกทางประตูหลัง

ปีนกำแพงสวนออกไปกลางดึก

นางลองทำทุกทาง

แต่ไม่ว่าวิธีไหนก็ล้มเหลว

เพราะว่าเซียวชูนั้นลอบจับตามองนางอยู่ และทุกครั้งที่นางต้องการหนี องครักษ์ของตำหนักก็จะมาพาตัวนางกลับไป

เพราะแบบนี้ ลั่วชิงยวนจึงล้มเลิกความคิดที่จะหนีออกจากตำหนัก

นางนั้นเบื่อมาก แล้วทำได้เพียงขอให้องครักษ์ในตำหนักอ๋องนำหุ่นไม้มาตั้งไว้ให้นางในเรือนสองสามตัว

ช่วงนี้นางได้สมุนไพรมาหลายอย่าง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นยาบำรุงที่ต้องนำมาผสมกันเพื่อให้ได้ผลที่ดีที่สุด

แต่ตอนนั้นเองก็มีเสียงหนึ่งดังแหลมเสียดหูแหวกขึ้นมา…

“พระชายาลั่วชิงยวน เมื่อก่อนนางแย่งชิงตำแหน่งเจ้าสาวไปอย่างหน้าไม่อาย ตอนนี้นางก็ยังทำตัวแพศยาล่อลวงสามีของข้าอีก นางคู่ควรที่ผู้หญิงเช่นนี้จะได้เป็นพระชายาอ๋องรึ นางควรต้องไปเฉินเจียง”

หลิวฮุ่ยเซียงมาพร้อมกับลั่วอวิ๋นสี่

ใบหน้าของนางดูซีดเซียวเจ็บป่วย แต่เสียงของนางระโหยและบีบใจนัก

ฉินไป๋หลี่ตกใจและรีบเข้ามาห้ามนาง “เจ้ามาตะโกนอะไรอยู่ที่นี่? กลับไปซะ”

แต่หลิวฮุ่ยเซียงทุ่มแรงผลักฉินไป๋หลี่ออกไป และพุ่งไปที่ประตูตำหนักอ๋อง นางตะโกนสุดเสียงบอกชาวบ้านที่มามุงดู

“ข้าไม่รู้ว่าลั่วชิงยวนใช้อาคมอะไรมายั่วยวนสามีข้า ตอนนี้ข้าป่วยหนักจนแทบลุกไม่ขึ้น ชีวิตแขวนบนเส้นด้าย แต่สามีของข้าก็ยังมาที่ตำหนักอ๋องทุกวันวี่เพียงเพื่อมาพบนาง”

“ลั่วชิงยวน นางมารชั่วร้าย นางหญิงขี้เหร่ชั่วช้า หากว่าเจ้าไม่ปล่อยสามีข้าไป ข้าขอแช่งให้เจ้ามิตายดี ถึงแม้เจ้าจักตายไปก็ขอให้ตกนรกหมกไหม้ โดนตัดลิ้น ต้มในน้ำมันเดือดเสียเถอะ”

หลิวฮุ่ยเซียงตะโกนอย่างบ้าคลั่ง และด่าลั่วชิงยวนอย่างหยาบคาย