ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 225

เมื่อฟู่เฉินหวนพลิกตัว ริมฝีปากของเขาโดนหูของลั่วชิงยวนอย่างมิทันตั้งตัว หูของนางแดงก่ำขึ้นมาในทันที

วินาทีต่อมา ลั่วชิงยวนล้มลงบนพื้น ส่วนฟู่เฉินหวนกดนางอยู่ใต้ร่างแทน

“ท่านมีเหตุผลหน่อยสิ! นั่นคือของหม่อมฉัน!” ลั่วชิงร้อนรนจนใบหน้าแดงก่ำ เหตุใดนางต้องตอบเขามากมายเช่นนั้นด้วย?

แต่มือทั้งสองถูกเขาควบคุมไว้ ลั่วชิงยวนถูกกดไว้จนขยับมิได้โดยสิ้นเชิง นัยน์ตาของนางเต็มไปด้วยความโกรธเคือง

ฟู่เฉินหวนมองลั่วชิงยวนที่กำลังโมโห มีแวบหนึ่งที่เขารู้สึกว่านางก็น่ารักดี…

แสงไฟตกกระทบบนใบหน้ากลมของนาง แก้มของนางแดงระเรื่อ จมูกจิ้มลิ้ม ดวงตาทั้งบริสุทธิ์และมั่นคง

คิ้วของฟู่เฉินหวนขมวดแน่นกว่าเดิม ก็แค่หญิงอัปลักษณ์มิใช่หรือ?

เหตุใดเขาจึงมีความคิดเช่นนี้ได้

สายตาของเขาไม่ดี

หรือใบหน้าของลั่วชิงยวนเกิดการเปลี่ยนแปลงจริง ๆ กันแน่?

เขามิเคยสังเกตมาก่อน

ลั่วชิงยวนมิรู้ว่า เหตุใดเขาจึงสติหลุด นางฉวยโอกาสแย่งเข็มทิศมาในทันที

ฟู่เฉินหวนได้สติ กำลังจะแย่งกลับมา

ลั่วชิงยวนยัดเข็มทิศเข้าไปในหน้าอกทันที

มือที่จะแย่งของของฟู่เฉินหวนชะงักอยู่เหนือหน้าอกของนาง

มุมปากของลั่วชิงยวนกระตุกเป็นองศาเย้ายวน และยักคิ้วอย่างท้าทาย ”แย่งสิ”

“ท่านอ๋องมิกล้าหรือ?”

สายตาของฟู่เฉินหวนตกบนหน้าอกของนาง เสื้อผ้านางเปิดกว้าง มุมที่เข็มทิศโผล่ออกมา บดบังตำแหน่งทิวทัศน์งดงามไว้พอดี

ไอร้อนพุ่งทะยานขึ้นศีรษะของฟู่เฉินหวน

ลั่วชิงยวนตั้งใจใช้คำพูดเสียดสียั่วโมโหเขา เพื่อเปลี่ยนเรื่องของเข็มทิศ

นางมิอยากอธิบายว่านางได้เข็มทิศมาจากไหน

ฟู่เฉินหวนได้ยินประโยคเหล่านี้ของนาง ใบหน้าเขาอึมครึมถึงขีดสุด น้ำเสียงของเขาเย็นยะเยือก “ข้าช่วยเจ้า เพราะเห็นแก่แม่ทัพใหญ่ฉินต่างหาก”

“ครั้งนี้เจ้าช่วยฉินเชียนหลี่ไว้ได้ แม่ทัพใหญ่ฉินจึงติดหนี้ชีวิตเจ้า หากเจ้าตาย แม่ทัพใหญ่ฉินก็ไร้ที่คืนหนี้บุญคุณไงเล่า”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ลั่วชิงยวนชะงัก นางหันร่างและหัวเราะเย็น ”หม่อมฉันก็ว่าเหตุใดท่านจึงยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยหม่อมฉัน ที่แท้ท่านเพียงอยากใช้โอกาสนี้ผูกมัดแม่ทัพใหญ่ฉินเช่นนั้นเองรึ?”

วินาทีที่นางกำลังจะตายในน้ำ และเห็นร่างของฟู่เฉินหวนพยายามว่ายมาหานาง นางรู้สึกซึ้งใจจริง ๆ

แต่ความซึ้งใจนั้น สลายไปในตอนนี้อย่างสิ้นเชิงและหมดจด

ฟู่เฉินหวนได้ยินประโยคนี้ ในใจเขาเกิดโทสะที่พูดไม่ถูก

สีหน้าของเขาอึมครึมลงเรื่อย ๆ และกล่าวเสียงเย็น…