ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 287

เมื่อซ่งเชียนฉู่ได้ยินเช่นนี้เข้า นางก็ครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะพลางยิ้มจาง ๆ "สวีซงหย่วนผู้นั้นมิเคยเห็นข้ามาก่อน เช่นนั้นเจ้าอยากให้ข้าไปทดสอบเขาดูหรือไม่?"

ลั่วชิงยวนเลิกคิ้ว "เจ้าคิดจักทำอันใดกัน? กลยุทธ์สาวงาม(1)เช่นนั้นหรือ?"

ดวงตาของซ่งเชียนฉู่ฉายแววเจ้าเล่ห์ จากนั้นนางก็เอ่ยขึ้นมาว่า "หากสวีซงหย่วนอยู่ในกลุ่มเดียวกับสวี่ชิงหลิน เช่นนั้นเขาก็น่าจะรู้ชื่อข้า"

"หากให้สวีซงหย่วนรู้ว่าดีงูที่พวกเขาต้องการอยู่ในมือข้า เขาจักเข้าหาข้าหรือไม่เล่า?"

"ถึงตอนนั้น ท่านก็แค่หาวิธีทำให้ลั่วอวิ๋นสี่บังเอิญมาพบเข้าสิ!"

"อย่างไรเสียจุดประสงค์ของพวกเราก็คือการค้า! ต่อให้พวกเราโดนทำลายแผงทำนายดวงชะตาเป็นบางครั้งบางคราว ก็เกินคุ้มแล้ว!"

หลังจากลั่วชิงยวนได้ยินเช่นนี้เข้า นางก็ดวงตาเป็นประกาย "ช่างเป็นแผนการอันแยบยล!"

ตอนนี้นางผอมลงจนรูปร่างหน้าตาเปลี่ยนไปบ้างแล้ว ถึงแม้ว่านางจะไม่กลัวว่าท่านป้าลั่วหรงจะรู้เรื่องนี้ แต่นางก็ยังไม่สะดวกที่จะไปจวนมหาราชครูในยามนี้

เว้นเสียแต่ว่าท่านป้าลั่วหรงจะเป็นฝ่ายมาหานางด้วยตนเอง

หากนางสามารถแก้ไขเรื่องนี้ได้เอง เช่นนั้นนางจะได้ไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องท่านป้าลั่วหรงอีกต่อไป

"เอาล่ะ เช่นนั้นก็ลงมือกันเถอะ!"

"ข้าคิดว่าลั่วอวิ๋นสี่จะต้องมาหาข้าอีกครั้งเป็นแน่ เช่นนั้นเจ้าต้องหาโอกาสพบสวีซงหย่วนบนถนนสายนี้ให้ได้"

ซ่งเชียนฉู่ผงกศีรษะ

......

บ่ายวันนั้น ลั่วอวิ๋นสี่พาสวีซงหย่วนกลับมาที่แผงทำนายดวงชะตาอีกครั้งดังที่คาดคิดเอาไว้

ลั่วอวิ๋นสี่เข้ามามองแผงทำนายดวงชะตาพลางยิ้มเย็นชา "เก็บกวาดเร็วดีนี่!"

ลั่วชิงยวนจึงเอ่ยขึ้นอย่างหมดความอดทนว่า "แม่นาง ข้าขอแนะนำให้เจ้าสั่งสมกรรมดีอีกครั้ง! การทำเรื่องแบบนั้นหาใช่เรื่องดีกับตัวเจ้าเลย!"

ลั่วอวิ๋นสี่แค่นเสียงเย็นชา "เจ้าคิดว่าข้าจักเชื่อเรื่องทำนายดวงชะตาไร้สาระกระไรนั่นจริง ๆ รึ? มันก็แค่เรื่องที่นักต้มตุ๋นอย่างเจ้าพูดขึ้นมาเองเท่านั้นแหละ!"

"ข้าว่าเจ้าทำนายชะตาสมรสให้ข้า ยังมีประโยชน์กว่าเสียอีก!"

ลั่วชิงยวนไม่มีทางเลือกนอกเสียจากเอ่ยซ้ำเดิมว่า "ข้าเคยบอกเจ้าไปแล้วว่าข้ามิเอ่ยวาจาโป้ปด"

ลั่วชิงยวนเอ่ยขึ้นได้จังหวะพอดี "แม่นาง เจ้ากับนายน้อยผู้นั้นไร้วาสนาต่อกันจริง ๆ! เขาไม่ใช่เนื้อคู่ของเจ้าหรอกหนา! หากเจ้าดึงดันที่จะอยู่กับเขาให้ได้ เจ้าคงไม่มีจุดจบที่ดีเป็นแน่!"

เคราะห์ดอกท้อของลั่วอวิ๋นสี่มิใช่เรื่องเล็กน้อยเลย

หากไม่อาจหักห้ามความคิดของนางได้ ใช่เพียงแค่นางต้องทนทุกข์ แต่จวนมหาราชครูเองก็จะพลอยติดร่างแหไปด้วย

หลังจากรู้ว่าสวีซงหย่วนกับสวี่ชิงหลินเป็นพวกเดียวกัน นางก็ยิ่งมั่นใจในความคิดของตนมากขึ้น

ลั่วอวิ๋นสี่โมโหสุดขีดเพราะสวีซงหย่วนไล่ตามคนอื่นไป มิหนำซ้ำเมื่อนางได้ยินวาจาของลั่วชิงยวนเข้า นางก็ออกแรงคว่ำโต๊ะของลั่วชิงยวน

จากนั้นนางก็คว้าคอเสื้อของลั่วชิงยวน "หากเจ้าพูดอีกสักคำล่ะก็ เชื่อหรือไม่ว่าข้าจักตีเจ้าให้ตาย!"

เมื่อเห็นโทสะของลั่วอวิ๋นสี่แล้ว ลั่วชิงยวนก็ส่ายหน้าพลางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงขุ่นมัวว่า "ช่างเป็นแม่นางที่สิ้นหวังแล้วจริง ๆ!"

"เจ้า!" ลั่วอวิ๋นสี่หมายจะตบหน้าอีกฝ่ายด้วยความเดือดดาล

เป็นกลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการกำจัดศัตรูที่มีกำลังเข้มแข็ง ในการทำศึกสงครามจำต้องหาหนทางกำจัดแม่ทัพเสียก่อน หากปล่อยไว้จะเป็นภัยในภายหน้า ต่อแม่ทัพที่มีความเฉลียวฉลาด สติปัญญาเป็นเลิศ ชำนาญตำราพิชัยสงคราม รอบรู้ภูมิประเทศและจุดยุทธศาสตร์ เก่งกาจในเชิงยุทธ์ จักต้องโจมตีจุดอ่อนทางใจให้มีอุปสรรค ส่วนแม่ทัพที่หย่อนย่อท้อแท้ กำลังทหารไพร่พลที่กำลังถดถอย ก็จักอ่อนแอแลเสื่อมโทรมพ่ายแพ้ไปเอง ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์สาวงามไปใช้ได้แก่อ้องอุ้นที่วางกลอุบายทำลายความสัมพันธ์ของตั๋งโต๊ะและลิโป้บุตรบุญธรรมด้วยการยกเตียวเสี้ยนให้เป็นภรรยา ทำให้ทั้งสองฝ่ายผิดใจกันจนเป็นเหตุให้ลิโป้ฆ่าตั๋งโต๊ะ