คำพูดอันชอบธรรมของท่านอาฉินทำให้หลายคนวิพากษ์วิจารณ์ในเรื่องนี้
ในเวลานี้ ลั่วชิงยวนก้าวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ
เสียงที่ชัดเจนดังขึ้น ทำให้บริเวณโดยรอบเงียบลงทันที
“ข้าชื่อฝูเสวี่ย แต่ข้ามิได้บอกว่าชื่อของข้าคือลิ่นฝูเสวี่ย ในฐานะผู้เป็นนายของหอเจาเซียง ท่านมาร่ายรำเทพเหมันต์ที่หอฝูเสวี่ยของข้า มิทราบว่าจุดประสงค์ของท่านคือสิ่งใดกัน?”
“อีกอย่าง ข้าได้ยินมาว่าทุกคนในหอสมุทรมรกตประสบอุบัติเหตุในปีนั้น และไม่มีผู้ใดรอดแม้แต่คนเดียว จู่ ๆ ศิษย์ของลิ่นฝูเสวี่ยก็ปรากฏตัวขึ้น ข้าสงสัยยิ่งนักว่าท่านรอดมาได้เช่นไร?”
“เหตุใดจึงเร้นกายไปเสียหลายปีเช่นนี้เล่า?”
ลั่วชิงยวนถามคาดคั้น ทำให้ใบหน้าของท่านอาฉินซีดลง
ท่านอาฉินโต้กลับอย่างเย็นชา “ในปีนั้นหอสมุทรมรกตประสบเรื่องราวเช่นที่เจ้าว่าจริง ข้าโชคดีที่สามารถเอาชีวิตรอดมาได้เพียงผู้เดียว มันเป็นความเจ็บปวดที่สุดในชีวิตสำหรับข้า ข้าจึงเลือกปลีกวิเวกเร้นกายจากสังคม แปลกมากหรือไร?”
“ข้าต้องอธิบายเรื่องนี้ให้เจ้าฟังด้วยรึ?”
มุมปากของลั่วชิงยวนยกขึ้นด้วยความสนใจ “โอ้? เพราะความเจ็บปวด ท่านจึงหายตัวไปและกลายเป็นนายหญิงหอเจาเซียงเช่นนั้นรึ?”
“ทุกคนในหอสมุทรมรกตประสบอุบัติเหตุและเสียชีวิต แต่ท่านกลับรอดมาได้และเป็นนายหญิงของหอเจาเซียง ท่านเอาเงินมาจากไหนมาเปิดหอเจาเซียงเล่า?”
“เป็นไปได้หรือไม่ว่าการเสียชีวิตของผู้คนมากมายในหอสมุทรมรกตล้วนเกี่ยวข้องกับท่าน?”
ลั่วชิงยวนเอ่ยเสียงเรียบ แต่คำพูดของนางเฉียบคมมาก
ทันทีที่คำพูดดังกล่าวหลุดออกไป ก็มีการอภิปรายรอบตัวนางมากขึ้น
ใบหน้าของท่านอาฉินบอกบุญไม่รับ แม่นางฝูเสวี่ยผู้นี้รู้ชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องราวนี้ได้อย่างไร
นางรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้นมากน้อยเพียงใด?!
เป็นไปมิได้! อายุน้อยเช่นนี้ นางจะรู้เรื่องนั้นได้เยี่ยงไร?
มันเป็นไปไม่ได้เลยที่นางจะรับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น!
“ไร้สาระ! อย่ามาสาดโคลนใส่ข้า! หากคิดกล่าวหาว่าข้าทำร้ายคนในหอสมุทรมรกต เจ้าก็ต้องมีหลักฐาน ไม่อย่างนั้นข้าคงต้องแจ้งเรื่องนี้กับทางการ!”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ชอบมากเป็นเรื่องแรกที่อ่านครบทุกตอน...
สนุกมากๆค่ะ...
สนุกมากกกเรื่องนี้ ตอนแรกนึกว่างั้นๆ อ่านมาถึงบทที่600 เข้มข้นมากกหยุดอ่านไม่ได้ จนตอนนี้อ่านถึงบทที่1000 ละ อยากให้ลงวันละ10 ตอนได้ไหมคะ วันละ5 น้อยเกินอ่ะ 🥹🥹🥹💕💕 ตามต่อ...
ชอบมากค่ะ อยากได้เล่ม🙏🏻☺️🥹 หวังว่าไรท์จะเห็นนะคะ...
สนุกมาก...
พระเอกก็โง่ นางเอกก็งี้เง่าไม่สมเหตุสมผลอะไรสักอย่าง ตอนแรกก็อวยยศเป็นถึงปรมาจารย์ แต่สกิลอ่อนด๋อยมาก เสียเวลาอ่านจริงๆ จะครึ่งเรื่องละยังไม่มีสาระอะไรเลย...
หลงเข้ามาอ่านเสียเวลาตั้งนาน ในเรื่องมีแต่พวกสติไม้เต็ม พระเอกปัญญาอ่อน+ ไบโพล่า กลับกลอกชิบหาย นางเอกก็โง่จนเอียนหวังพึ่งพอ ช่วยพอ.มันทำห่าอะไร ทำดีไม่เคยได้ดี ประสาทแดก...
นังเอกนี่ควายมั้ย โง่บรม...
กำลังสนุกเลยค่ะต่อๆค่ะ...
เนื้อเรื่องไม่มีความฉลาดเลย แต่ละคน บ้าบอมาก...