“สิ่งนี้คือกระไร?”
ซ่งเชียนฉู่ให้บ่าวยกเข้ามาในเรือน “ระวังหน่อย อย่าชนล่ะ”
นางไปลองเทียบกับประตู พบว่าใส่ไม่เข้า นางจึงเอ่ยสั่ง “ถอดประตูทิ้งเสีย”
ลั่วชิงยวนตะลึง “นี่เจ้า…”
ซ่งเชียนฉู่ตบปลอบที่บ่านาง ให้นางมิต้องรีบร้อน
จากนั้น พวกเขาก็ถอดประตูทิ้งจริง ๆ
พวกเขายกถังไม้ยักษ์นั้นเข้าไปในห้อง และหาคนมาติดประตูกลับเช่นเดิม
ในห้องของลั่วชิงยวนจึงมีถังไม้ยักษ์เข้ามาเพิ่ม
“เอาไว้ทำกระไรกัน? อาบหรือ? ต้องใช้ใหญ่เช่นนี้เชียว?” เมื่อบ่าวจากไปหมด ลั่วชิงยวนจึงเอ่ยถามอย่างสงสัย
ซ่งเชียนฉู่ให้จือเฉาไปเฝ้าไว้ที่หน้าห้อง นางค่อยควงลั่วชิงยวนพร้อมกล่าว “ให้ท่านแช่ยาสมุนไพร”
“อากาศร้อนเช่นนี้ อย่างไรท่านก็ต้องผอม มิสามารถใส่หนาเช่นนี้ไปได้ตลอด หากอากาศร้อนอบอ้าวจะทำเช่นไร?”
“ท่านอ๋องเชิญข้าให้มารักษาโรคให้ท่านพอดี ข้าจึงใช้โอกาสนี้ ให้ท่านค่อย ๆ ผอมลง”
“อีกอย่างท่านวางใจเถอะ สมุนไพรที่ข้าใช้ให้ท่านต้องเป็นยาสมุนไพรที่ดีที่สุดแน่ ดีต่อร่างกายของท่าน”
“แต่ว่า สมุนไพรของเจ้าพอหรือ?”
อาบยาสมุนไพรอย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาครึ่งเดือน สมุนไพรคงมิพอสำหรับการสิ้นเปลืองเช่นนี้
“มิต้องห่วง ข้าส่งจดหมายให้ที่บ้าน ให้พวกเขาส่งสมุนไพรมาให้ข้าแล้ว
นางอาบสมุนไพรในวันนั้นทันที
ยาสมุนไพรที่ซ่งเชียนฉู่ให้นางใช้เป็นสมุนไพรที่ดีที่สุดจริง ๆ ฟุ่มเฟือยเกินไปสำหรับการนำมาอาบเสียด้วยซ้ำ
แต่ประสิทธิภาพของมันก็เห็นได้ชัดมากจริง ๆ ไอขุ่นมัวถูกขับออก นางรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายเบาหวิวขึ้น กระทั่งกำลังยังเพิ่มมากขึ้น
หลังอาบสมุนไพร ลั่วชิงยวนจึงเริ่มรำหมัดในเรือนขึ้น ยกถังน้ำเพื่อฝึกกำลังแขน หากเพิ่มระดับการฝึกวรยุทธหลังอาบสมุนไพร จะมีประสิทธิผลเพิ่มทวีคูณ
“เพคะ”
เดิมทีซ่งเชียนฉู่พูดไว้ว่าอาบเดือนหนึ่ง แต่ลั่วชิงยวนมิสามารถอยู่ในตำหนักโดยมิออกไปไหนตลอดหนึ่งเดือนเต็ม ๆ
ที่ร้านทำนายพอรับมือได้ เพราะช่วงนี้ไม่มีเรื่องใหญ่
แต่ด้านหอฝูเสวี่ย แม่นางฝูเสวี่ยกำลังโด่งดัง จะหายไปหนึ่งเดือนมิได้
อย่างที่คิด หลังผ่านไปห้าวัน ซิ่งอวี่ก็เริ่มตามหานาง
ลั่วชิงยวนแอบออกจากจวน เดินทางเปลี่ยนชุดหลายตลบ ในที่สุดจึงมาถึงหอฝูเสวี่ย
แม่เล้าเฉินจูงนางไว้อย่างตื่นเต้น “แม่นาง ในที่สุดท่านก็มาเสียที ระหว่างที่ท่านมิอยู่ ข้าแทบรับมือมิไหวเสียแล้ว!”
แม่เล้าเฉินต้อนรับลั่วชิงยวนขึ้นชั้นสอง พร้อมกล่าว “องค์ชายเจ็ดมาแล้ว หนำซ้ำยังเตรียมของกำนัลชิ้นใหญ่ไว้ให้แม่นางอีก”
บัดนี้หอฝูเสวี่ยครึกครื้นและวุ่นวายมากกว่าปกติ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...