ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 580

นางอ่านต่อไป

“ฮูหยินใหญ่รอบรู้เรื่องฮวงจุ้ยและการทำนายดวงชะตา ต่อมาระหว่างที่เกิดความวุ่นวายในวังหลวง มีข่าวลือเรื่องที่วิญญาณชั่วร้ายปรากฏขึ้นมา ความสามารถเหล่านั้นที่ฮูหยินใหญ่รู้มากลับกลายเป็นหนามยอกอกบิดาของท่าน

เขาเกรงว่าความสามารถของฮูหยินใหญ่จะพลอยทำให้เขาติดร่างแหไปด้วย ทั้งยังเกรงว่าจะสูญเสียตำแหน่งอัครเสนาบดีที่ได้มาด้วยความยากลำบากไป

ดังนั้นฮูหยินใหญ่จึงต้องตาย

หามีผู้ใดทราบแน่ชัดว่านางตายได้อย่างไร พวกเขารู้แค่เพียงว่าหลังจากคืนนั้น ฮูหยินใหญ่ก็ตายไป

มีเรื่องบางอย่างที่คนรับใช้อย่างพวกเรามิบังอาจพูดสุ่มสี่สุ่มห้า

ผู้ที่เสียใจกับการตายของฮูหยินใหญ่มากที่สุดก็คือหยวนซื่อ ตัวหยวนซื่อเองก็สงสัยและคิดจะสืบหาสาเหตุการตายของฮูหยินใหญ่ จนในที่สุดก็สืบกลับไปที่บิดาของท่าน

หลายวันนั้นนางร้องไห้อยู่ทุกวันและคิดจะทำลายจวนอัครเสนาบดี

บางทีบิดาของท่านคงจะเหลืออด หรืออาจจะเกรงว่าข่าวเรื่องที่เขาสังหารฮูหยินใหญ่จะแพร่สะพัดออกไป ดังนั้นหยวนซื่อจึงต้องตายไปด้วย

พวกคนรับใช้ที่รู้เรื่องราวภายในต่างได้รับเงินก้อนโตและถูกขับออกจากจวนในปีถัดมา

ข้านึกว่าทุกคนก็เป็นดังเช่นข้าที่เอาเงินไปทำการค้า หรือไม่ก็ออกเรือนและเลี้ยงดูบุตร

ทว่าต่อมา เมื่อข้าออกเรือนไปกับหวังฉินและคิดจะขอความช่วยเหลือ ข้าจึงได้ทราบว่าท่ามกลางบรรดาคนรับใช้ที่ถูกขับออกจากจวน ข้าเป็นเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่รอดชีวิต”

เมื่อลั่วชิงยวนอ่านมาถึงท่อนนี้ นางก็สันหลังเย็นวาบ

นางรู้ว่าลั่วไห่ผิงเป็นคนโหดเหี้ยมอำมหิตที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อชื่อเสียงและเงินทอง แต่เมื่อนางอ่านเนื้อหาของจดหมายก็ยังรู้สึกยากจะเชื่อได้ลง

คนผู้หนึ่งจะต้องชั่วช้าสักเพียงใดจึงจะสังหารฮูหยินกับอนุของตนเองได้?

ทว่าสิ่งที่ทำให้นางยิ่งบังเกิดโทสะยังคงรอคอยอยู่เบื้องหลัง

“การที่ข้ายังมีชีวิตอยู่หาใช่เพราะโชคดีไม่ แต่เป็นเพราะบิดาของเจ้าต้องการพยานที่รอดชีวิตมาได้สักคน เพื่อพิสูจน์ว่าการตายของฮูหยินกับอนุของตนเกิดจากการชิงดีชิงเด่นระหว่างพวกนางทั้งสองคน

เขาเป็นคนปั้นเรื่องโกหกให้ข้าเอาไปป่าวประกาศข้างนอกเพื่อทำลายชื่อเสียงของฮูหยินใหญ่ ตลอดเวลาที่ผ่านมาทุกคนต่างเชื่อว่าฮูหยินใหญ่กับหยวนซื่ออิจฉาริษยาจนฆ่ากันตาย

ลั่วเยวี่ยอิงพบข้าเมื่อหลายปีก่อน เป็นบิดาของท่านที่สั่งให้ข้าบอกนางว่า ฮูหยินใหญ่สังหารมารดาของนางซึ่งทำให้นางรู้สึกแค้นเคืองในตัวฮูหยินใหญ่

บิดาของเจ้าเกรงว่า หลังจากพวกเจ้าสองพี่น้องล่วงรู้ความจริงเข้าจะร่วมมือกันจัดการกับเขา

นี่ใช่บิดาบังเกิดเกล้าอยู่อีกหรือ?

เลวร้ายยิ่งกว่าเดรัจฉานเสียด้วยซ้ำไป!

นางโมโหเสียจนแทบฉีกจดหมายเป็นชิ้น ๆ แต่เหตุผลก็ทำให้นางต้องอดกลั้นเอาไว้

นางต้องให้ลั่วเยวี่ยอิงได้อ่านเนื้อหาพวกนี้!

มิจำเป็นต้องให้ลั่วเยวี่ยอิงมายืนอยู่ฟากเดียวกับนาง แต่ลั่วเยวี่ยอิงควรจะทราบว่าอาจารย์ของนาง มารดาของลั่วชิงยวนหาใช่คนอย่างที่ลั่วเยวี่ยอิงเข้าใจไม่!

นางจะได้มิต้องทนแบกรับความอยุติธรรมโดยเปล่าประโยชน์! และมารดาของนางก็จะได้มิต้องทนแบกรับคำใส่ร้ายป้ายสีพวกนี้ด้วย!

วันนั้นหลังจากไปฝังศพของเซี่ยหว่านพร้อมกับหวังอิงแล้ว นางก็พาหวังอิงไปพักอยู่ในหอฝูเสวี่ยเป็นการชั่วคราว

แม่เล้าเฉินมีเส้นสายมากมายและคิดจะจัดการให้หวังอิงเข้าสถานศึกษา ยามที่อยู่ในหอฝูเสวี่ย นางก็จะมีทั้งอาหารและที่พัก ทว่าต้องปลอมตัวเป็นบุรุษ

……

ตกกลางคืน