ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 624

ฟู่เฉินหวนไปที่เรือนทักษิณา!

นี่คือวิธีที่เขาคิดที่จะเอายาถอนพิษมา!

ลั่วชิงยวนรีบวิ่งออกจากลานเรือนทันที จากนั้นจึงรีบวิ่งไปที่เรือนทักษิณา

นางหวังว่าจะไม่สายเกินไป!

ขณะที่นางรีบเข้าไปในเรือนทักษิณา นางก็เห็นซูโหยวอยู่ที่ลานเรือนกำลังกดดันฟู่อวิ๋นโจวอยู่ ในขณะที่ฟู่เฉินหวนถือดาบยาวและกำลังจะฟันไปยังข้อมือของฟู่อวิ๋นโจว

ใบหน้าของลั่วชิงยวนเปลี่ยนไปอย่างมาก ทันใดนั้น นางก็ตะโกนอย่างเร่งรีบ “หยุด! หยุด!”

ดาบยาวของฟู่เฉินหวนที่กำลังจะร่วงหล่นหยุดลงชั่วคราว ลั่วชิงยวนรีบวิ่งไปคว้ามือของฟู่เฉินหวนเพื่อหยุดไม่ให้เขาฟันดาบลงไป

“ฟู่เฉินหวน ท่านกำลังทำอะไร?” หัวใจของลั่วชิงยวนเต้นเร็วมาก นางเกรงว่าดาบเล่มนี้จะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ไม่อาจแก้ไขได้

เมื่อฟู่เฉินหวนเห็นว่านางปกป้องฟู่อวิ๋นโจว เขาก็ผลักนางออกไปพร้อมกับขมวดคิ้วและพูดว่า “ไม่ต้องกังวล”

ลั่วชิงยวนจะเพิกเฉยได้เช่นไร นางจับข้อมือของฟู่เฉินหวนไว้แน่น "ท่านจะใช้ชีวิตของฟู่อวิ๋นโจวขู่ไทเฮาเพื่อเอายาถอนพิษให้หม่อมฉันอีกครั้งหรือเพคะ?”

“หม่อมฉันไม่ต้องการยาถอนพิษนั่น! ปล่อยเขาไปเถอะ!”

ฟู่อวิ๋นโจวกดแก้มของเขาลงกับโต๊ะหินแล้วพูดอย่างใจเย็น “ชิงยวน เจ้าอย่าได้กังวล นี่เป็นวิธี

เดียวที่ข้าจะได้รับยาถอนพิษมาล้างพิษให้กับเจ้า ข้ายินดีที่จะทำเช่นนั้น”

การพูดคำเหล่านี้ต่อหน้าฟู่เฉินหวนก็ทำให้เขาโกรธในทันที

“ในเมื่อเจ้ามีความจริงใจเป็นอย่างยิ่ง ข้าผู้นี้ก็จะเติมเต็มความปรารถนานั้นให้เจ้าเอง!”

ดวงตาของฟู่เฉินหวนเปลี่ยนเป็นเย็นชา เขายกมือขึ้นแล้วผลักลั่วชิงยวนออกไป พร้อมกับกำลังจะฟันอีกฝ่ายลงด้วยดาบยาวของเขา

ลั่วชิงยวนยืนกรานที่จะยับยั้งฟู่เฉินหวน นางผลักซูโหยวออกไป ก่อนจะยืนขวางหน้าฟู่อวิ๋นโจว

นางมองดูฟู่เฉินหวนที่โกรธแค้นด้วยสีหน้าซับซ้อน นางส่ายศีรษะแล้วพูดว่า "ท่านทำเช่นนี้ไม่ได้"

ฟู่อวิ๋นโจวสูญเสียนิ้วก้อยไปแล้วและเขาไม่อาจสูญเสียฝ่ามือไปได้อีกแล้ว

แม้ว่าฟู่เฉินหวนจะพยายามช่วยนางทั้งสองครั้ง แต่นางก็ไม่อยากให้ฟู่เฉินหวนทำร้ายฟู่อวิ๋นโจวเพื่อแลกกับสิ่งใดอีกต่อไป

“หากหม่อมฉันยืนกรานไม่ให้ท่านตัดมือของเขาเล่า!”

ฟู่เฉินหวนโกรธมาก เขาต้องการลงมืออีกครั้ง

ลั่วชิงยวนออกแรงทั้งหมดเพื่อหลุดพ้นจากซูโหยว นางรีบวิ่งเข้าหาฟู่เฉินหวน กอดเขาไว้แน่น ก่อนจะผลักเขาถอยหลังไปหลายก้าว

“หม่อมฉันมิได้ถูกวางยาจริง ๆ! เดิมทีไทเฮาทรงพระราชทานยาพิษให้แก่หม่อมฉันเพราะต้องการวางยาพิษท่านอ๋อง แต่พระนางได้รับรู้สิ่งที่ท่านพูดในราชสำนักและรู้ว่าหม่อมฉันกำลังโกหก พระนางก็เลยมอบยาพิษให้หม่อมฉันดื่มแทนเพื่อต้องการให้หม่อมฉันตาย!”

“ตอนนั้นหม่อมฉันรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ขวดยาที่หม่อมฉันให้ไปนั้นเป็นของหม่อมฉันเอง ในตอนนั้นหม่อมฉันก็ได้เปลี่ยนยาพิษในขวดทันที!”

“หม่อมฉันมิได้ถูกวางยาพิษเสียหน่อย!”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ฟู่เฉินหวนก็ตกใจและมองดูนางด้วยความไม่เชื่อ

ซ่งเชียนฉู่ก็อยู่ที่ลานตำหนักเช่นกัน เมื่อเห็นลั่วชิงยวนเริ่มพูดความจริง นางก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่ออธิบายทันทีว่า “ไม่มีพิษอยู่ในร่างกายของพระชายาจริง ๆ เพคะ”

ฟู่เฉินหวนขมวดคิ้วพร้อมกับมองไปที่ลั่วชิงยวน “แล้วเกิดอะไรขึ้นเมื่อก่อนหน้านี้เล่า?”

“เป็นเพราะยาที่แม่นางซ่งทำให้หม่อมฉัน หม่อมฉันกำลังทดลองยา แต่แล้วกลับตกลงไปในน้ำจึงทำให้อาการแย่ลงเท่านั้น ตอนนี้หม่อมฉันสบายดีแล้วเพคะ”