ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 627

ในที่สุดเวลาก็ผ่านมาเจ็ดวันแล้ว

พระตำหนักโช่วสี่

หน้ากระจกทองเหลือง ไทเฮากำลังลูบผมและถามว่า “นี่กี่วันแล้ว?”

จิ่นชูซึ่งอยู่ด้านข้างก็ตอบขึ้นว่า "วันนี้เป็นวันที่เจ็ดแล้วเพคะ"

ไทเฮาเลิกคิ้วเล็กน้อย “แปลกจริง ๆ ที่เขาไม่ได้อุ้มศพมาเอ่ยถามเรื่องราวกับข้าหรือแม้แต่จะจัดพิธีไว้ทุกข์”

จิ่นชูยิ้มและกล่าวว่า “ท่านอ๋องประสบความสำเร็จอย่างมากในยามนี้ รวมทั้งชื่อเสียงของเขาก็ได้รับการสรรเสริญอย่างยิ่ง หากเขานำศพมายังพระตำหนักโช่วสี่ เขาจะถูกกล่าวหาว่าไม่กตัญญูและไม่เคารพได้เพคะ”

“นอกจากนี้ เขาชอบลั่วเยวี่ยอิง เขาปฏิบัติต่อลั่วชิงยวนเพียงผิวเผินเท่านั้น เขากลัวว่าจะชื่อเสียงของเขาจะด่างพร้อยด้วยการเนรคุณ เช่นนั้นแล้วเขาจะต่อต้านไทเฮาเพื่อเปิดเผยการตายของลั่วชิงยวนได้เช่นไรเพคะ?”

ไทเฮายิ้มจาง ๆ แล้วพูดถามว่า “หมอหลวงได้เตรียมการไว้แล้วหรือไม่?”

“จัดการเรียบร้อยแล้วเพคะ ทว่า ไม่กี่วันก่อนลั่วเยวี่ยอิงได้ไปก่อความวุ่นวายครั้งใหญ่ที่ตำหนักอ๋อง หากลั่วชิงยวนเสียชีวิต ทุกคนคงคิดแต่เพียงว่าลั่วเยวี่ยอิง​ฆ่านาง และจะไม่มีใครตั้งคำถามกับไทเฮาได้เพคะ”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ไทเฮาก็ประหลาดใจเล็กน้อย “เซียวเอ๋อร์ได้จัดการเรื่องนี้แล้วหรือไม่?”

“จัดการแล้วเพคะ”

“ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว เราได้แก้ปัญหาลั่วเยวี่ยอิงที่น่ารำคาญผู้นี้ไปพร้อม ๆ กันเลย”

“สตรีที่ดีทว่าเอาแต่วิ่งตามบุรุษเช่นนี้ ช่างไร้ค่านัก มิหน้ำซ้ำสตรีเช่นนางยังต้องการแต่งงานเข้าตระกูลเหยียนเสียด้วย”

น้ำเสียงของไทเฮาดูถูกเหยียดหยาม

ทว่า ไม่กี่วันต่อมา ก็ยังไม่มีข่าวการตายอย่างกะทันหันของลั่วชิงยวนออกมาจากตำหนักอ๋องผู้สำเร็จราชการ มีคนไปที่ตำหนักอ๋องเพื่อสอบถามเกี่ยวกับข่าวนี้ แต่กลับพบว่าลั่วชิงยวนยังคงมีชีวิตอยู่อย่างชัดเจน!

เมื่อไทเฮารู้ข่าว นางก็โกรธมาก “ไร้สาระ! ลั่วชิงยวนยังมิตายอีกงั้นรึ?”

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่ฟู่อวิ๋นโจวมิเคยมาหาข้า!”

จิ่นชูขมวดคิ้วและพูดอย่างหนักแน่นว่า “ท่านอ๋องอาจเจอหมอที่สามารถล้างพิษให้ลั่วชิงยวนได้เพคะ”

“ครั้งนี้ท่านอ๋องมิได้ปกป้องลั่วเยวี่ยอิง ​​บ่าวเดาว่าท่านอ๋องคงรู้เจตนาไม่ดีของลั่วเยวี่ยอิงแล้วเจ้าค่ะ”

หลังจากฟังเรื่องราวเหล่านั้นแล้ว ลั่วชิงยวนก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ฟู่เฉินหวนไม่ชอบลั่วเยวี่ยอิงในครั้งนี้

แต่นางกลับรู้สึกสับสนเล็กน้อยว่า ฟู่เฉินหวนมีความรู้สึกแบบใดกับลั่วเยวี่ยอิงกันแน่ในตอนนี้

“แล้วเว่ยอวิ๋นเซี๋ยอยู่ที่ใด?” ลั่วชิงยวนนึกถึงคนผู้นี้ทันทีจึงเอ่ยถาม

“ตระกูลเว่ยพาตัวนางกลับมาแล้วเจ้าค่ะ เมื่อนางได้ลองเข้าไปในหอฝูเสวี่ย นางก็ดูตกใจกลัวเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตระกูลเว่ยช่วยนางไว้ได้ทันเจ้าค่ะ”

“เนื่องจากไม่มีความเสียหายร้ายแรงเกิดขึ้น ตระกูลเว่ยจึงไม่ต้องการให้ผู้คนพูดถึงเรื่องนี้มากนักและไม่อยากให้เผยแพร่เรื่องอื้อฉาวเหล่านี้ พวกเขาจึงปิดบังข่าวและไม่มีความเคลื่อนไหวใดเจ้าค่ะ”

ลั่วชิงยวนจึงเอ่ยถามต่อว่า “นางพูดถูก น่าเสียดายที่นางมิได้สัมผัสประสบการณ์นั้นได้ด้วยตนเอง”

ทันทีที่คำพูดเหล่านั้นจบลง ร่างหนึ่งก็รีบเดินก้าวเข้ามาในลานตำหนักด้วยสีหน้ากังวล

ลั่วอวิ๋นสี่เดินเข้ามาด้วยน้ำเสียงประหม่า “มีคนต้องการฆ่าเจ้า!”