“เอาล่ะ ไปพักผ่อนกันเถอะ”
……
“ล้มเหลวอีกแล้ว ล้มเหลวอีกแล้ว ไยการฆ่าลั่วชิงยวนจึงยากกว่าการฆ่าฟู่เฉินหวนไปเสียได้!” เหยียนผิงเซียวโกรธ เขาวางถ้วยน้ำชาในมือลงอย่างแรง
เสียงอ่อนโยนจากสตรีผู้หนึ่งก็ดังขึ้นมาจากด้านข้าง “ช่วงนี้ ทุกอย่างล้วนผิดพลาดไปหมด เรื่องดีงูก็ล้มเหลว แม้แต่เรื่องลั่วชิงยวนก็ล้มเหลวเช่นกัน”
“ใช้กำลังคนไปมากมายเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าฟู่เฉินหวนต้องการปกป้องลั่วชิงยวน ไม่ว่าจะส่งนักฆ่า
ไปกี่คนก็ล้วนไร้ประโยชน์”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ เหยียนผิงเซียวก็ดูเคร่งขรึมก่อนจะพูดว่า “ข้าไม่ต้องการที่จะประสบความสูญเสียอีกต่อไปแล้ว แต่ไทเฮาหมายหัวลั่วชิงยวนและนางจะต้องถูกสังหาร”
“ข้าไม่มีทางเลือก”
หลังจากพูดจบ เหยียนผิงเซียวก็ลุกขึ้นและเดินไป “ฉิงเอ๋อร์ เจ้ามีวิธีกำจัดลั่วชิงยวนโดยเร็วที่สุดหรือไม่?”
“ท้ายที่สุดแล้วข้าก็ต้องร่วมมือกับไทเฮาอยู่ดี”
สตรีผู้นั้นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “วิธีน่ะมี แต่ต้องสูญเสียพลังชีวิตไปเล็กน้อย”
“ฉิงเอ๋อร์ โปรดช่วยข้าด้วย เรื่องดีงูข้าจะคิดหาวิธีแก้ปัญหาต่อไปเอง! ข้าจะเอาสิ่งนี้มาให้เจ้าเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของเจ้าอย่างแน่นอน!”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น สตรีผู้นี้ก็ยิ้มออกมาเบา ๆ แต่นางก็ไม่ได้จริงจังมากนัก
กว่าเขาได้รับดีงู อาการบาดเจ็บของนางก็คงหายดีแล้ว
นางไม่ยึดติดความหวังเหล่านี้อีกต่อไปแล้ว
แต่หลังจากที่เหยียนผิงเซียวจากไป นางก็ส่งคนไปหาซ่งเชียนฉู่อยู่เพื่อแย่งชิงดีงูนั้น!
……
เมื่อกลางดึกที่ผ่านมา
ตำหนักอ๋องได้รับการปกป้องอย่างแน่นหนา
แต่จนถึงเที่ยงคืนก็ไม่มีนักฆ่าคนใดปรากฏตัว
องครักษ์ทำงานอย่างหนัก แต่พวกเขาก็ไม่อาจต้านทานความง่วงในยามดึกได้
ในห้องจือเฉาก็มักจะหลับและรู้สึกง่วงนอนบ่อยครั้ง
ลั่วอวิ๋นสี่ก็หาวเช่นกัน "คืนนี้พวกเขาจะไม่มาหรือ?"
“อย่างไรเสีย พวกเขาก็ล้มเหลวทุกครั้ง”
“เจ้าคือนักฆ่าสำนักเทียนอิงใช่หรือไม่?” ลั่วชิงยวนถาม
ทันใดนั้นดวงตาของนักฆ่าก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา “เจ้าคือคนที่ฆ่าพี่ใหญ่ของข้า! วันนี้ ข้าจะส่งเจ้าลงไปติดตามพี่ใหญ่ของข้า!”
ตอนนี้ทุกคนในตำหนักล้วนตกอยู่ในภวังค์ แม้ว่าคนเหล่านั้นจะหลับได้เพียงครึ่งชั่วโมงก็ตาม แต่นี่ก็นับว่าเพียงพอแล้วสำหรับเขาที่จะฆ่าสตรีที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้ได้!
เสียงเตี่ยฉุยดังขึ้น “ท่านแม่ ข้าพร้อมแล้ว!”
“พี่ใหญ่ของเจ้ารึ? นักฆ่าสำนักเทียนอิงที่อยู่ใกล้ชิดฝูว่านเจิงน่ะรึ?” ลั่วชิงยวนเลิกคิ้ว
ตอนนี้พี่ใหญ่ของเขาอยู่เคียงข้างนางพร้อมกับเรียกนางว่าท่านแม่
“ไปตายซะ!” ดวงตาของนักฆ่าดุร้าย ทันใดนั้นเขาก็พุ่งเข้าหาลั่วชิงยวนด้วยเจตนาสังหาร
สตรีผู้นี้อยู่เพียงลำพังใครจะสามารถช่วยนางได้!
เพียงกระบวนท่าเดียวก็ทำให้นางตายได้แล้ว!
ลั่วชิงยวนถอยกลับอย่างรวดเร็วเพื่อหลีกเลี่ยงคมมีด
ในขณะนี้ ลั่วอวิ๋นสี่ชักดาบของนางแล้วยืนขึ้น ดาบว่องไวมากจนไม่อาจเห็นว่านางใช้ดาบเช่นไร
ตู้ม

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...