เกิดเสียงโครมครามดังสนั่น นักฆ่าผู้นั้นกระเด็นออกจากห้องและล้มลงไปกับพื้นอย่างแรง
เมื่อลั่วชิงยวนรู้สึกตัว นางก็เห็นลั่วอวิ๋นสี่เหาะตามเขาไป ดาบยาวของนางแทงทะลุหน้าอกของนักฆ่าอย่างดุเดือด
นางฆ่าอีกฝ่ายด้วยดาบเพียงเล่มเดียว
ลั่วชิงยวนตกตะลึง
วรยุทธของเตี่ยฉุยนั้นนับว่าไม่มีใครเทียบได้อย่างแท้จริง
ในชาติก่อน เขาคงเป็นนักฆ่าที่อยู่ยงคงกระพันในใต้หล้านี้
นักฆ่าสำนักเทียนอิงเป็นสำนักนักฆ่าที่ทรงพลังที่สุดที่ลั่วชิงยวนเคยเผชิญมา
แม้ว่ากจะไม่มีใครเทียบเจ้าแห่งนรกได้ แต่คำว่า ‘นักฆ่าสำนักเทียนอิน’ ยังคงทำให้นางประทับใจมาก
อย่างน้อยพวกเขาก็มีพลังมากกว่านักฆ่าของสำนักวรยุทธเจียงฮู๋
แต่ตอนนี้เขาถูกเตี่ยฉุยฆ่าตายทันทีแล้ว!
สิ่งนี้เหลือเชื่อมาก
ไม่เพียงแต่ลั่วชิงยวนเท่านั้น ลั่วอวิ๋นสี่ก็ยังตกใจด้วยเช่นกัน นางถือดาบและมองดูลั่วชิงยวนด้วยความสับสน
“ข้าฆ่าเขาได้เช่นไร เจ้าเห็นมันด้วยตาอย่างชัดเจนหรือไม่?”
“ข้ามองเห็นไม่ชัด ขอทำอีกครั้งได้หรือไม่?”
ลั่วอวิ๋นสี่ต้องการฝึกฝนทักษะของนางผ่านการต่อสู้อย่างแท้จริง แต่นางตั้งตารอการต่อสู้เช่นนี้มาหลายวันแล้ว
เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้
ลั่วชิงยวนกางมือของนางอย่างช่วยไม่ได้ “หากเช่นนั้น เราก็ได้แต่รอนักฆ่ากลุ่มต่อไปเพียงเท่านั้น”
ทว่ากลับไม่มีนักฆ่ากลุ่มต่อไปอีกแล้ว
ในวันต่อมา ก็ไม่มีนักฆ่าปรากฏตัวอีกเลย
ลั่วอวิ๋นสี่ไม่ได้ลงมือเลยสักวัน เช่นนั้นมือของนางจึงกระหายการต่อสู้ ท้ายที่สุด ลั่วชิงยวนก็แนะนำสถานที่ให้นาง
“เจ้าสามารถไปที่สำนักวรยุทธในเมืองหลวงพร้อมกับหาคนมาฝึกฝนได้ทุกที่ทุกเวลา แต่เจ้าต้องควบคุมความแข็งแกร่งของตัวเจ้าเองและอย่าเผลอทุบตีคนจนตาย”
ลั่วชิงยวนรู้ว่าคนในพระตำหนักโช่วสี่ยังคงตามหานาง แต่นางไม่คิดว่าคนผู้นั้นจะมาเร็วถึงเพียงนี้
แต่คนที่มาครั้งนี้ไม่ใช่จิ่นชู
หากแต่เป็นนางกำนัลอาวุโสถานสี่
หลังจากถามไถ่เรียบร้อยแล้ว นางก็รู้ว่าสตรีผู้นี้มาจากตำหนักของพระชายาหลิวไท่เฟยในองค์จักรพรรดิ
“พระชายาหลิวไท่เฟย ข้ามิรู้จักพระนางเลย เหตุใดนางจึงอยากเจอข้า?” ลั่วชิงยวนถามด้วยความสับสน
นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพระชายาหลิวไท่เฟยผู้นี้เป็นใคร
ป้าถานสี่ยิ้มแล้วพูดว่า “พระชายาหลิวไท่เฟยต้องการพบพระชายาเพราะองค์ชายเจ็ด"
“พระชายาหลิวไท่เฟยและพระมารดาผู้ให้กำเนิดขององค์ชายเจ็ดเป็นพี่น้องกัน หลังจากการสิ้นพระชนม์ของมารดาผู้ให้กำเนิดขององค์ชายเจ็ด พระชายาหลิวไท่เฟยก็ดูแลองค์ชายเจ็ดเป็นอย่างดี องค์ชายเจ็ดมักจะมาเยี่ยมพระชายาหลิวไท่เฟยในพระตำหนักอยู่บ่อยครั้ง”
“ทว่า องค์ชายเจ็ดไม่ได้ทรงพระเยาว์อีกต่อไป เขายังไม่ได้แต่งภรรยา เขาใช้เวลาทั้งวันท่องไปย่านโคมแดง พระชายาหลิวไท่เฟยรู้ว่าพระชายาคือแม่นางฝูเสวี่ย เช่นนั้นพระนางจึงหาโอกาสเชิญท่านมาโดยตลอดเพื่อเข้าตำหนักมาร่วมพูดคุยกันเจ้าค่ะ”
“ข้าหวังว่าพระชายาจะไม่ปฏิเสธ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...