“พระชายาโปรดระวังตัวด้วยเพคะ!”
ลั่วชิงยวนมาถึงเรือนทักษิณาอย่างเงียบ ๆ นางไม่กล้าเข้าไปในเรือนโดยตรง จึงทำได้เพียงค่อย ๆ ปีนข้ามกำแพง ก่อนจะนอนราบลงบนกำแพงนั่น
หมอกู้กำลังต้มยาอยู่ในห้องของเขาจริง ๆ อีกทั้งกลิ่นยาก็แรงมากเช่นกัน
หลังจากที่นางดมกลิ่นเหล่านั้นแล้วก็พบว่า วัสดุยาที่ใช้ล้วนเป็นวัสดุยาที่มีคุณภาพสูง ซึ่งเป็นใบเทียบยาสำหรับรักษาอาการบาดเจ็บภายในจริง ๆ!
บุรุษชุดดำผู้นั้นคือหมอกู้!
เมื่อนางนึกถึงครั้งสุดท้ายที่นางจับนักฆ่าสำนักเทียนอิงได้ ทว่า กลับยังมีนักฆ่าชุดดำเข้ามาลอบสังหารนางอีกด้วย นานจึงได้ต่อสู้กับคนผู้นั้น และคนผู้นั้นก็มากด้วยทักษะวรยุทธอันแข็งแกร่ง
ในเวลานั้นนางไล่ตามเขาไปที่ประตูหลัง ก่อนที่คนผู้นั้นจะหายตัวไป
ทีนี้เมื่อนางลองคิดอีกครั้ง ก็พบว่าการที่คนผู้นั้นสามารถหนีออกจากคุกใต้ดินทันทีพร้อมกับวิ่งหนีไปยังประตูหลังได้ จึงบ่งชี้ให้เห็นว่า คนผู้นั้นคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมในตำหนักอ๋องเป็นอย่างดี เขารู้ทั้งตำแหน่งและทิศทางทั้งหมด
เป็นไปได้มากว่า คนทั้งสองคือคนเดียวกัน!
ลั่วชิงยวนหันกลับมาแล้วกระโดดลงจากกำแพง นางเดินไปที่ห้องตำราของฟู่เฉินหวน
ความจริงที่ว่าหมอกู้อยู่ในตำหนักอ๋องก็ถือว่าเป็นอันตรายใกล้ตัวอย่างมาก ตอนนี้นางค่อนข้างมั่นใจแล้วว่าเขาเป็นคนของไทเฮา
แต่ในสายตาของฟู่เฉินหวน หมอกู้กลับเป็นคนใกล้ชิดของมารดาเขาและนับว่าเชื่อถือได้
หากนางรีบเร่งบอกเรื่องนี้กับฟู่เฉินหวน เขาก็อาจจะไม่เชื่อ
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว ลั่วชิงยวนจึงหยุดฝีเท้าของตน จากนั้นจึงหันหลังกลับแล้วเดินจากไป
นางเดินมาถึงเรือนทักษิณาอีกครั้ง
ทว่า ครั้งนี้นางกลับเดินเข้าไปอย่างสง่าผ่าเผย
มาถึงประตูหน้าห้องของหมอกู้
“พระชายาสบายดีหรือไม่?” หมอกู้เดินเข้ามาพูดคุยกับนางโดยตั้งใจไม่ให้นางเข้าไปข้างใน
ทว่า ลั่วชิงยวนจงใจมองเข้าไปข้างใน นางเอามือไพล่หลังพร้อมกับพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มอย่างสบาย ๆ ว่า “หมอกู้กำลังต้มยาอยู่งั้นหรือ?”
“มีใครได้รับบาดเจ็บกัน?”
ท่าทีของหมอกู้เปลี่ยนไปเล็กน้อย จากนั้นเขาจึงเอ่ยอย่างใจเย็น “ยานี่สำหรับองค์ชายห้าที่กำลังพักฟื้นร่างกาย”
ลั่วชิงยวนหัวเราะเบา ๆ “จริงหรือ? แต่รักษามานานถึงเพียงนี้แล้ว เหตุใดอาการป่วยขององค์ชายห้าจึงยังมิหายขาดเล่า?”
“หมอกู้ยังมิได้พยายามอย่างเต็มที่ใช่หรือไม่?”
ความเยือกเย็นแวบผ่านเข้ามาในดวงตาของหมอกู้ “หากพระชายารู้สึกว่าทักษะการรักษาของข้ามิดีพอ ท่านก็สามารถขอให้ท่านอ๋องหาคนมาแทนที่ข้าได้”
หมอเทวดากู้ผู้นี้มีทักษะด้านวรยุทธ ด้วยเหตุนี้ปฏิกิริยาจิตใต้สำนึกของเขาจึงทรยศต่อเขา
แม้แต่การตบจากนางเขาก็ยังหลบไปได้สักพัก ก่อนที่เขาจะถูกโจมตีจุดอื่น
นางเดาว่าเป็นเพราะเขาได้รับบาดเจ็บจึงกระทำไปโดยไม่รู้ตัวเพื่อปกป้องตัวเอง
นางจงใจทดสอบหมอกู้ และหมอกู้ก็ยิ่งอยากกำจัดนางออกไปมากยิ่งขึ้น!
เพียงรอให้หมอกู้ลงมือในครั้งต่อไป นางก็จะจับเขาได้อย่างแน่นอน!
ภายในห้องนี้มีร่างซีดกำลังเดินไปหาหมอกู้
“ครั้งนี้กระหม่อมพลาดไป ลั่วชิงยวนสงสัยข้าแล้ว” ดวงตาของหมอกู้ไปด้วยเจตนาสังหาร
“เราต้องหาโอกาสที่จะฆ่านางโดยเร็วที่สุด! มิเช่นนั้นเราทุกคนจะตายกันหมด! ท่านก็เคยเห็นวิธีการของฟู่เฉินหวนมาก่อนหน้านี้ใช่หรือไม่?!”
ฟู่อวิ๋นโจวขมวดคิ้วเมื่อได้ยินสิ่งนี้ ภายในใจของเขาทั้งเจ็บปวดและรวดร้าว
เขายังคงมิอาจตัดสินใจได้
จากนั้นดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นพร้อมกับจ้องมองไปยังหมอกู้ “บางทีอาจมีวิธีที่ดีกว่าในการทำให้นางมีประโยชน์สำหรับเรา!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...