ฟู่เฉินหวนถือจอกสุราไว้ในมือ ใบหน้าของเขามืดมน
เมื่อลั่วเยวี่ยอิงที่อยู่ด้านข้างเห็นฉากนี้ นางก็ลุกขึ้นยืนทันทีและพูดว่า “เอาล่ะ หม่อมฉันจะร่ายรำแทนพี่หญิงของหม่อมฉันแล้วกัน!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฟู่เฉินหวนก็ขมวดคิ้วและคว้าข้อมือของลั่วเยวี่ยอิงไว้
ลั่วชิงยวนให้ความสนใจกับปฏิกิริยาของฟู่เฉินหวน
เมื่อเหยียนหน่ายซินขอให้นางร่ายรำ ฟู่เฉินหวนกลับมิพูดอะไรเลย แต่ขณะที่ลั่วเยวี่ยอิงต้องการร่ายรำแทนนาง ฟู่เฉินหวนกลับคว้าข้อมือของลั่วเยวี่ยอิงโดยไม่รู้ตัว
เขายังรู้อีกด้วยว่าการถูกขอให้ร่ายรำในเวลานี้ไม่ใช่เรื่องดี
เพียงดูก็รู้ว่า อัปยศอดสูเพียงใด
นางเป็นพระชายาอ๋อง แต่นางกลับถูกขอให้ร่ายรำเพื่อทุกคนดูในฐานะสตรีจากหอนางโลม
เมื่อองค์จักรพรรดิเห็นว่าฟู่เฉินหวนมิได้พูดอะไร เขาก็รู้ถึงทัศนคติของอีกฝ่าย โดยธรรมชาติแล้วเขาจะไม่มีวันปล่อยให้ลั่วชิงยวนแสดงการเต้นรำเด็ดขาด
ขณะที่เขากำลังจะพูดเพื่อหยุดเหยียนหน่ายซิน
ทันใดนั้น ลั่วชิงยวนก็ลุกขึ้นยืน
นางมองไปที่ลั่วเยวี่ยอิงและฟู่เฉินหวนด้วยสายตาเย็นชาก่อนจะพูดว่า “หม่อมฉันจะร่ายรำเอง”
ฟู่เฉินหวนเองก็มิได้แสดงท่าทีอะไรเช่นกัน หากลั่วชิงยวนแสดงการร่ายรำที่นี่ในวันนี้ สิ่งที่เสียไปก็ไม่ใช่ความอับอายของนาง
ผู้คนจะพูดถึงฟู่เฉินหวนเพียงเท่านั้น
ฟู่เฉินหวนสะดุ้ง สายตาอันเย็นชาของเขาจับต้องไปที่นาง
สตรีผู้นี้เป็นบ้าอะไรอีกแล้ว?
เหยียนหน่ายซินมีจุดประสงค์บางอย่างจึงได้เข้าร่วมการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้ แต่นี่ก็เป็นโอกาสสำหรับองค์จักรพรรดิที่จะต่อสู้กับตระกูลเหยียนด้วยเช่นกัน
เช่นนั้นเขาจึงไม่พูดอะไรและยอมรับสิ่งที่เหยียนหน่ายซินทำ แต่เขาต้องการแสดงให้ทุกคนเห็นว่า สตรีอย่างเหยียนหน่ายซินสมควรแล้วหรือที่จะเป็นฮองเฮาของใต้หล้านี้
แต่เหตุใดลั่วชิงยวนถึงเข้ามายุ่งเกี่ยวกับแผนการของเขาอยู่เสมอ?
ในเวลานี้ เหยียนหน่ายซินกำลังยิ้มอย่างพึงพอใจ นางมองไปยังสตรีที่สวมหน้ากาก “พระชายามีไหวพริบที่ดีเลยทีเดียว”
“เนื่องจากพระชายาเองก็เต็มใจ ข้าคิดว่าทุกท่านคงไม่มีอะไรที่จะต้องพูดอีก”
“เช่นนั้นแล้วก็เชิญพระชายาแสดงการร่ายรำเถิด!”
ลั่วชิงยวนพูดอย่างเย็นชา “เนื่องจากวันพรุ่งจะมีการล่าฤดูใบไม้ผลิ วันนี้หม่อมฉันจะร่ายรำด้วยดาบเพื่อสร้างเป็นกำลังใจให้กับทุกคน"
เหยียนหน่ายซินพยักหน้าด้วยความสนใจ “นับว่าดียิ่ง!”
ในขณะนี้ เหยียนหน่ายซินได้เรียนรู้ท่าทางของฮองเฮาแล้ว และทัศนคติในการพูดของนางทำให้นางอยู่ในตำแหน่งที่เหนือกว่า
หลายคนไม่พอใจ แต่พวกเขาไม่มีอะไรจะพูด ท้ายที่สุดแล้ว นางคือฮองเฮาที่ไทเฮาจัดเตรียมไว้สำหรับจักรพรรดิ
องค์จักรพรรดิเองก็ไม่ปฏิเสธ เช่นนั้นพวกเขาจึงไม่มีสิทธิ์พูดอะไร
ขณะที่ลั่วชิงยวนหยิบดาบยาวขึ้นมา จู่ ๆ เหยียนหน่ายซินก็พูดอีกครั้ง “พระชายาแสดงให้คนอื่นเห็นด้วยหน้ากาก นั่นจะส่งผลกระทบต่อความงดงาม ถอดหน้ากากแล้วร่ายรำจะดีกว่า”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...