ลั่วชิงยวนจะปล่อยให้เหยียนหน่ายซินตบนางได้อย่างไร เช่นนั้นนางจึงยกมือขึ้นเพื่อคว้าข้อมือของอีกฝ่าย
เหยียนหน่ายซินตกใจ สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความโกรธ
ลั่วชิงยวนปล่อยข้อมือนางอย่างรุนแรงพร้อมกับเย้ยหยัน “ท่านมิได้เป็นคนเชื้อเชิญให้ข้าร่ายรำหรอกหรือ? เหตุใดท่านจึงโกรธอีกแล้ว?”
“เจ้ายังต้องการให้ข้าอธิบายในสิ่งที่เจ้าทำอีกงั้นรึ? ลั่วชิงยวน เจ้าตั้งใจทำทุกอย่าง! เจ้าตั้งใจทำให้ข้าอับอาย!” เหยียนหน่ายซินโกรธจัดและตำหนิอีกฝ่ายอย่างรุนแรง
ลั่วชิงยวนยังคงมีท่าทีสงบ นางเอ่ยอย่างใจเย็น “ท่านมิได้ตั้งใจจะทำให้ข้าขายหน้าโดยขอให้ข้าร่ายรำหรอกหรือ? อย่างนั้นก็ถือว่าเลิกแล้วต่อกัน”
“ข้าแตกต่างจากเจ้า!” เหยียนหน่ายซินโกรธมาก
นางคือว่าที่ฮองเฮา!
หากกล้าที่จะทำให้นางขายหน้า แสดงว่าคนผู้นั้นกำลังรนหาที่ตาย!
เว่ยอวิ๋นเซี๋ยก็ยังเย้ยหยันอีกด้วยว่า “ใช่แล้ว คุณหนูเหยียนมิใช่คนที่พระชายาเปลือกปลอมอย่างท่านจะเทียบได้ ท่านควรตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงา กล้าดีอย่างไรถึงเปรียบเทียบตัวเองกับคุณหนูเหยียน”
“อัปลักษณ์ก็ช่างปะไร ทว่ากลับมิเจียมเนียมเจียมตัว กล้ายั่วยุคุณหนูเหยียนในที่ต่อหน้าธารกำนัลเช่นนี้”
เว่ยอวิ๋นเซี๋ยต้องการให้เหยียนหน่ายซินจัดการลั่วชิงยวน
วันนี้ลั่วชิงยวนได้เปิดเผยเรื่องที่นางไปหอฝูเสวี่ยแล้ว นับจากนี้ไปข่าวลือภายนอกเหล่านั้นก็สามารถฆ่านางทั้งเป็นได้!
ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าจะมีใครกล้าหมายหมั้นกับนางอีก แม้แต่ชื่อเสียงของตระกูลก็ยังได้รับผลกระทบและกลายเป็นหัวข้อสนทนา
ทั้งหมดนี้ล้วนเกิดจากลั่วชิงยวน นางเพียงอยากให้ลั่วชิงยวนตาย!
ด้วยคำพูดของเว่ยอวิ๋นเซี๋ย เหยียนหน่ายซินจึงมีความมั่นใจมากยิ่งขึ้น “ดูสิ ทุกคนเห็นได้ชัดว่าเจ้ากำลังตั้งใจแกล้งข้า!”
“วันนี้เจ้าอย่าได้คิดที่จะเดินออกไปจากที่นี่เลย!”
ดวงตาของเหยียนหน่ายซินเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
“มานี่! จับตัวลั่วชิงยวนไว้!” เหยียนหน่ายซินสั่งด้วยความโกรธ
ราชองครักษ์ไม่ขยับ ทว่าผู้คุ้มกันของเหยียนหน่ายซินซึ่งอยู่ภายนอกการควบคุมของวังกำลังเดินเข้ามา
หลังจากที่ผู้คุ้มกันเข้ามาแล้ว เขาก็จับตัวลั่วชิงยวนกดลง
ลั่วชิงยวนดิ้นรนสองสามครั้ง แต่ไม่ได้พยายามหลบหนีแต่อย่างใด นางอยากจะเห็นว่าเหยียนหน่ายซิน ทำอะไรได้มากเพียงใดเมื่ออยู่ต่อหน้าจักรพรรดิ
นางยังมิได้เป็นฮองเฮา แต่นางกลับมีอำนาจมากกว่าฮองเฮาอยู่ก่อนแล้ว
ทุกการกระทำของเหยียนหน่ายซินถือได้ว่าเป็นตัวแทนของตระกูลเหยียน ยิ่งนางไร้สาระมากเท่าไร ผู้คนก็จะยิ่งเกลียดชังตระกูลเหยียนมากขึ้นเท่านั้น
ทว่า ขณะที่ลั่วชิงยวนผลักเหยียนหน่ายซินออกไป นางต้องการคว้าหน้ากากเอาไว้ แต่เหยียนหน่ายซินกลับคว้าหน้ากากนั้นไว้ในมือแล้ว
ในจังหวะที่ใบหน้าที่แท้จริงกำลังจะถูกเปิดเผย
ลั่วชิงยวนรีบเร่งปิดใบหน้าของนาง
แต่ทันใดนั้น ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้านาง มือใหญ่กดที่ด้านหลังศีรษะของนาง ซุกหน้าของนางไว้ในอ้อมแขนของเขา พร้อมกันนั้นเขาก็ยกแขนขึ้นเพื่อโอบรอบศีรษะของนางและบังหน้านางไว้จนมิด
เหยียนหน่ายซินถูกผลักเซถลาไปสองสามก้าว ก่อนที่จะล้มลงกับพื้น
ทันทีที่นางเงยหน้าขึ้น นางก็พบกับดวงตาของฟู่เฉินหวนที่เต็มไปด้วยเจตนาสังหาร
ทันใดนั้นหัวใจของนางก็เต้นผิดจังหวะ
ฟู่จิ่งหลีก็วิ่งไปอย่างรวดเร็วและผลักเหยียนหน่ายซินด้วยความโกรธ “เอาหน้ากากมาให้ข้า!”
ฟู่จิ่งหลีคว้าหน้ากากแล้วยื่นมันให้ฟู่เฉินหวนทันที
ฟู่เฉินหวนหยิบหน้ากากและวางไว้บนใบหน้าของลั่วชิงยวน
ลั่วชิงยวนตกตะลึงในขณะนั้น นางรู้สึกว่าได้รับการปกป้อง นางคิดไม่ถึงว่าฟู่เฉินหวนจะทำเช่นนี้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...