ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 691

เหยียนหน่ายซินค่อย ๆ เดินไปหาลั่วชิงยวน เชยคางของลั่วชิงยวนแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “นี่คือผลลัพธ์ของคนที่คิดจะเป็นปรปักษ์กับข้าอย่างเจ้า!”

ลั่วชิงยวนก้มศีรษะลงอย่างอ่อนแรงและเป็นหมดสติไป

เหยียนหน่ายซินโยนแส้ทิ้งและคิดจะหยุดพัก

ขณะที่นางกำลังจะเดินออกไป จู่ ๆ นางรับใช้ก็นำถังน้ำมาด้วย

มันคือ ถังน้ำเกลือ

“คุณหนูใหญ่ นี่จะทำให้นางทรมานยิ่งกว่าตายเสียอีกนะเจ้าคะ!”

เมื่อได้ยินดังนั้นเหยียนหน่ายซินก็เหลือบมองถังน้ำเกลือแล้วขมวดคิ้ว “มิต้องหรอก เดี๋ยวนางจะตายเอาเปล่า ๆ”

นางรับใช้กลับยิ้มแล้วพูดว่า “มิต้องห่วงเจ้าค่ะ นางมิตายหรอก หากมิทำเช่นนี้ คุณหนูใหญ่จะแสดงถึงความเย่อหยิ่งของตนออกมาได้อย่างไร ยิ่งท่านเอาแต่ใจและไร้เหตุผลมากเท่าไร โอกาสที่ท่านจะได้เป็นฮองเฮาก็จะยิ่งน้อยลง”

“มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ที่จะทำให้คุณหนูใหญ่มีโอกาสได้ครองคู่กับคนที่ท่านรักเจ้าค่ะ”

ลั่วชิงยวนตกใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้

เหยียนหน่ายซินมิต้องการเป็นฮองเฮาอย่างนั้นหรือ?

แปลว่านางกำลังตั้งใจสร้างปัญหา เพื่อจะทำให้ตนเองหลุดจากตำแหน่งฮองเฮาและได้ครองคู่กับคนที่ตนรักอย่างนั้นหรือ?

แต่เหตุใดนางถึงเห็นความทะเยอทะยานในสายตาของเหยียนหน่ายซินได้อย่างชัดเจน

หลังจากที่เหยียนหน่ายซินได้ฟังแล้ว นางก็ฉุกคิดอยู่ครู่หนึ่ง “สิ่งที่เจ้าพูดก็ฟังดูมีเหตุผล”

“เอาเถอะ ข้าจะจัดการนางเอง เจ้าออกไปก่อน!”

“เจ้าค่ะ” นางรับใช้ก้มศีรษะลงแล้วตอบด้วยรอยยิ้มอันภาคภูมิใจ

ลั่วชิงยวนมองเห็นภาพนั้นได้อย่างชัดเจน

ทันทีที่ประตูปิดลง เหยียนหน่ายซินก็มองไปยังถังน้ำเกลือที่อยู่บนพื้นและกำลังครุ่นคิด

ลั่วชิงยวนพูดด้วยน้ำเสียงอันอ่อนแอ “เจ้าถูกพวกเขาใช้เป็นเครื่องมือ”

เหยียนหน่ายซินตกใจจึงหันไปมอง “ฟื้นแล้วรึ ได้ยินหมดแล้วรึ?”

“การที่เจ้ามาตกอยู่ในเงื้อมมือของข้านับว่าน่าเสียดายนัก เพราะเจ้าไม่มีทางได้พบกับจุดจบที่ดีอย่างแน่นอน!”

หลังพูดจบประโยค ดวงตาของเหยียนหน่ายซินก็ดูดุร้ายขึ้น นางหยิบแส้เส้นยาวบนพื้นขึ้นมาจุ่มลงในถังน้ำเกลือ แล้วฟาดใส่ร่างของลั่วชิงยวน

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงพุ่งเข้าหาร่างกายของลั่วชิงยวน เส้นเลือดดำโผล่ขึ้นบนหน้าผากของลั่วชิงยวน และร่างกายของนางก็ตึงเครียดขึ้น

แส้ร่วงลงพื้นไปแล้ว แต่ความเจ็บปวดแสนสาหัสยังมิจางหายไป มันทิ้งน้ำเกลือที่ทำให้ทรมานกว่าเดิมเอาไว้เสียด้วย

เหงื่อหยดลงมาอาบแก้มไหลลงที่ปลายคางของนางทีละหยด ใบหน้าของนางซีดเซียวและไร้เลือดฝาด

เหยียนหน่ายซินยั้งมืออีกครั้ง

นางค่อย ๆ สาวเท้าเข้าหาลั่วชิงยวน มองหญิงสาว แล้ววางมือของตนลงบนหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าของหญิงสาวเบื้องหน้า

“ได้เห็นใบหน้าที่เรียบเนียนและอ่อนเยาว์ของเจ้าแล้ว ข้าอยากจะรู้นักว่าใบหน้าอีกครึ่งหนึ่งของเจ้าจะน่าเกลียดเพียงใด!”

เหยียนหน่ายซินพูด พร้อมปลดหน้ากากของลั่วชิงยวนออก