ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 696

ทุกคนกำลังตกตะลึงและไม่อาจเรียกเตือนสติได้เป็นเวลานาน

“ใช่ นางน่าเกลียดมากจนไม่เคยถอดหน้ากาก เหตุใดวันนี้นางจึง...”

ทุกคนไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่คือใบหน้าของลั่วชิงยวนผู้ซึ่งได้ฉายาว่าเป็นสตรีอัปลักษณ์ที่สุดในเมืองหลวง เป็นที่โจษจันกันว่านางคือคางคกที่อยากกินเนื้อหงส์มิใช่หรือ?

เรื่องรูปร่างหน้าตาของลั่วชิงยวนนั้นนับว่าน่าตกใจยิ่งกว่าตอนที่เหยียนหน่ายซินเกือบจะถูกหมาป่ากัดจนตายเสียอีก

“มิแปลกใจแล้วว่า ไฉนท่านอ๋องจึงมิยอมให้ลั่วชิงยวนถอดหน้ากาก ข้าเคยคิดว่าเป็นเพราะเขากลัวว่าใบหน้าของนางจะทำให้ท่านอ๋องอย่างเขาเสียชื่อเสียง ครั้นเมื่อเห็นอย่างวันนี้แล้ว ก็ชัดเจนแล้วว่าเขากลัวว่าผู้คนได้ยลโฉมความงามของชายาตัวเองมากกว่า!”

“อ้อ! ต้องใช่แน่! ต้องเป็นเหตุผลนี้แน่นอน!”

“ท่านอ๋องมิเห็นแก่หน้าพวกเราเลยจริง ๆ ถึงได้ซ่อนพระชายาผู้งดงามเอาไว้เช่นนี้”

ทุกคนต่างพูดถึงเรื่องนี้กันไม่หยุดปาก

ลั่วเยวี่ยอิงนั่งอยู่บนที่นั่งของนาง ไม่อาจเรียกสติกลับมาได้เป็นเวลานาน

เมื่อฟังคำพูดรอบตัว นางได้แต่รู้สึกตกใจและโกรธอย่างรุนแรงที่สุด

ไฉนลั่วชิงยวนถึงมีหน้าตางดงามเช่นนั้น?

ไฉนนางจึงไม่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าของนาง? ใบหน้าของนางต้องถูกทำลายไปแล้วมิใช่หรือ?

วันนี้อยากจะทำลายลั่วชิงยวน แต่ไฉนผลที่ออกมากลับตรงกันข้ามกันได้!

เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้อย่างไร?!

ลั่วชิงยวนเดินโซซัดโซเซ โดยมีร่างหนึ่งติดตามนางมาตลอดเวลา องครักษ์และนางรับใช้ต่างหลบเลี่ยงและกระซิบกระซาบกันตลอดทาง

“นี่ใครกัน? มีสตรีงดงามเช่นนี้ติดตามไปในการล่าสัตว์ประจำฤดูใบไม้ผลิด้วยหรือ?”

“ไฉนมิเคยเห็นมาก่อนเลยเล่า?”

“ข้ามิรู้ หรือว่านางจะเป็นนางสนมขององค์จักรพรรดิ?”

“มิใช่หรอก นั่งดูเหมือนองครักษ์ทั่วไปเท่านั้น เพียงแต่งดงามมาก”

ใบหน้าของนางทำให้หัวใจของสตรีสั่นไหวได้ อีกทั้งดวงตาที่เด็ดเดี่ยวและเย็นชานั้นนับว่าช่างน่าหลงใหลอย่างยิ่ง

ฟู่อวิ๋นโจวได้รับบาดเจ็บสาหัส หากคลาดสายตาเพียงครู่เดียว เขาอาจเสียชีวิตได้ทุกเมื่อ

การโจมตีที่รุนแรงของนางในวันนี้ทำให้เหยียนหน่ายซินต้องทนทุกข์ทรมาน เหยียนหน่ายซินยังมิถึงกับตาย หากฟื้นขึ้นเมื่อไหร่อีกฝ่ายจะไม่มีวันปล่อยนางไปเป็นแน่

หากฟู่อวิ๋นโจวเสียชีวิต อีกฝ่ายย่อมโยนความผิดทั้งหมดมาให้นางได้อย่างง่ายดาย ท้ายที่สุดแล้วหมอกู้ก็เป็นคนของไทเฮา แม้ว่าเขาเสียชีวิตแล้ว แต่จากเส้นสายที่หมอกู้มี ย่อมไม่มีหลักฐานเรื่องการตายของเขาออกมาอย่างแน่นอน

บางทีพวกเขาอาจจะกล่าวหาว่าหมอกู้ต่อสู้กับนางอย่างสุดความสามารถเพื่อปกป้องฟู่อวิ๋นโจวและถูกนางฆ่าลง

ดังนั้น แม้ว่าในตอนนี้ลั่วชิงยวนจะเหนื่อยจนสายตัวแทบขาด แต่นางก็ยังต้องเฝ้าดูอาการของฟู่อวิ๋นโจวเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะรอดชีวิตและฟื้นขึ้นมาได้

หลังจากเช็ดหน้าผากของฟู่อวิ๋นโจวแล้ว ลั่วชิงยวนจึงใช้เข็มเงินปักลงในร่างกายของเขา

ฟู่เฉินหวนยืนอยู่ที่ลานด้านนอกประตู เฝ้าดูเหตุการณ์นั้นอย่างเงียบ ๆ หัวใจของเขาแตกสลายไม่มีชิ้นดี

นางได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่นางก็ยังยืนกรานจะอยู่ที่นี่ เพราะนางอยากมาหาฟู่อวิ๋นโจวและรักษาอาการบาดเจ็บของเขา

ไม่ว่าชีวิตของนางจะเป็นอย่างไร นางก็เลือกที่จะอยู่เคียงข้างฟู่อวิ๋นโจว

ฟู่เฉินหวนกำมือของเขาแน่น รู้สึกถึงการสูญเสียที่เขามิเคยรู้สึกมาก่อน ความหึงหวงจุดประกายขึ้นในหัวใจของเขา ทำให้จิตใจของเขาว้าวุ่นเป็นอย่างมาก