ลั่วชิงยวนสะดุ้งและเงยหน้าขึ้นเพื่อพบกับดวงตาที่ประหลาดใจและตกตะลึงของฟู่เฉินหวน
"เจ้า..."
ลั่วชิงยวนมองเขาอย่างเย็นชา หันหลังกลับและจากไป
ฟู่เฉินหวนตามไปทันอย่างรวดเร็ว “เจ้าได้ยินทุกอย่างหรือ?”
ลั่วชิงยวนหยุดและมองดูเขา “ท่านได้บรรลุข้อตกลงกับไทเฮาแล้ว และยังต้องการใช้เรื่องนี้ตั้งเป็นเงื่อนไขกับหม่อมฉันอีกหรือ”
“ฟู่เฉินหวน ท่านคิดว่าทุกสิ่งในใต้หล้าอยู่ภายใต้การควบคุมของท่านเช่นนั้นหรือ?”
นางถูกฟู่เฉินหวนหลอกใช้ครั้งแล้วครั้งเล่า เป็นเพียงเบี้ยในมือของเขา ความห่วงใยเป็นครั้งคราวที่แสดงออกมานั้นมีแต่นางเท่านั้นที่จริงจัง
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ ฟู่เฉินหวนจึงดึงลั่วชิงยวนไปที่มุมถนนแล้วอธิบายว่า “นี่เป็นทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้! สิ่งที่เหยียนหน่ายซินพูดมีแต่เจ้าเท่านั้นที่ได้ยิน ไม่มีใครเป็นพยานยืนยันเรื่องนี้ได้!”
“เหยียนหน่ายซินอาจมิถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานหลอกลวงองค์จักรพรรดิ แต่จะยิ่งทำให้นางต้องโทษเรื่องที่ใส่ความเจ้าได้ง่ายขึ้น!”
“นี่ทำให้เกิดประโยชน์สูงสุดภายใต้เงื่อนไขที่จำกัด!”
ลั่วชิงยวนมองเขาด้วยความตกใจและขมวดคิ้วมุ่น “ท่านอ๋องมิทราบด้วยซ้ำว่าหม่อมฉันโกรธเรื่องใด”
นางผลักฟู่เฉินหวนออกไปอย่างเย็นชาแล้วเดินจากไป
สิ่งที่ทำให้นางโกรธก็คือการที่เขาวางแผนทุกอย่างเอาไว้ และนางก็ตกอยู่ในแผนการของเขาด้วย
ใครจะทนให้ถูกเอาเปรียบซ้ำแล้วซ้ำอีกได้?
หลังจากไปด้วยความโกรธ ลั่วชิงยวนก็หัวเราะให้กับตัวเองอีกครั้ง ได้แต่สงสัยว่านางกำลังคาดหวังอะไร เพราะนางมิใช่คนที่ฟู่เฉินหวนจะปฏิบัติอย่างจริงใจเสียหน่อย
ฟู่เฉินหวนตามลั่วชิงยวนไป เขาขมวดคิ้วและครุ่นคิดอย่างหนัก ยังไม่รู้ว่าลั่วชิงยวนโกรธตัวเองเรื่องอะไร และก้าวขึ้นรถม้าออกจากวังไป
ทั้งสองอยู่ภายในรถม้าโดยมิได้พูดอะไรเลย
เมื่อมาถึงประตูตำหนักอ๋อง ลั่วชิงยวนก็ลงจากรถม้าและกลับไปที่เรือนของตนโดยมิหันไปมองดูฟู่เฉินหวนอีก
เมื่อกลับถึงห้อง นางก็เห็นลั่วอวิ๋นสี่อยู่ที่นี่
“ลั่วเยวี่ยอิงย้ายเข้ามาในตำหนักแล้ว และข้าเกรงว่านางจะคอยมาขัดขวางเจ้า เจ้าอยากจะฉวยโอกาสนี้ปลิดชีพนางหรือไม่?” ลั่วอวิ๋นสี่เกลียดลั่วเยวี่ยอิงมาก นางต้องการแก้แค้นและต้องการฆ่าลั่วเยวี่ยอิง ให้ตายไปเสีย!
ลั่วชิงยวนส่ายหน้า “นางอยู่ในตำหนักเช่นนี้ หากมีอะไรเกิดขึ้น ฟู่เฉินหวนคงมิพ้นนึกถึงข้าคนแรก”
ลั่วชิงยวนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “เพื่อมิให้ถูกใครเปิดเผย พยายามอย่าเข้าไป เข้าใกล้ลั่วเยวี่ยอิงแล้วหาทางเข้ารับตำแหน่งแทนทาสใบ้ข้างกายนาง”
“ทำให้ลั่วเยวี่ยอิงเชื่อใจเจ้า และพยายามช่วยข้าหาหลักฐานเรื่องความสัมพันธ์ของนางกับเหยียนผิงเซียว เช่น สัญลักษณ์แห่งความรักหรือสิ่งของที่คล้ายกัน”
“ช่วยข้าดูด้วยว่ามีถุงปักลายสีน้ำเงินอยู่ในมือของลั่วเยวี่ยอิงด้วยหรือไม่”
“หากมีโอกาสก็ขโมยมันมาให้ข้าที”
ลั่วอวิ๋นสี่พยักหน้า “ได้สิ”
ในไม่ช้าลั่วอวิ๋นสี่ก็จากไป
ลั่วเยวี่ยอิงแย่งลั่วอวิ๋นสี่ไปด้วยเดิมพันที่สูง แต่นางยังไม่เชื่อใจลั่วอวิ๋นสี่อย่างสมบูรณ์เลย
ตอนนี้ที่ลั่วอวิ๋นสี่อยู่กับลั่วเยวี่ยอิงแล้ว ลั่วชิงยวนจะปล่อยให้ลั่วอวิ๋นสี่แทรกซึมเข้าไปในตระกูลเหยียน!
อย่างไรเสีย ลั่วอวิ๋นสี่และเตี่ยฉุยก็ใช้ร่างกายร่วมกัน ความแข็งแกร่งของเตี่ยฉุยมิใช่สิ่งที่ควรมองข้าม ตระกูลเหยียนอาจจับสังเกตลั่วอวิ๋นสี่ได้จากลั่วเยวี่ยอิง
สิ่งที่นางต้องจัดการตอนนี้มิใช่แค่ลั่วเยวี่ยอิงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงตระกูลเหยียนผู้มีอำนาจหนุนหลังนางด้วย!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...