ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 719

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ลั่วชิงยวนก็ไม่อาจฟังได้อีกต่อไป

นางกัดฟันด้วยความโกรธ หันหลังและจากไป

นางรู้ชัดเจนว่าฟู่เฉินหวนมีความสามารถมาก แต่เมื่อนางได้ยินกับหูของตัวเองว่าเขาเพียงหลอกใช้นางเท่านั้น นางกลับแอบรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย

ลั่วชิงยวนกำหมัดแน่น รีบวิ่งกลับเรือนไปอย่างรวดเร็ว

ภายในห้อง ฟู่เฉินหวนและลั่วเยวี่ยอิงมิได้รู้ตัวเลยว่าลั่วชิงยวนอยู่ในบริเวณนี้

ฟู่เฉินหวนกล่าวอีกครั้ง “เยวี่ยอิง ก่อนหน้านี้ข้ามีบางอย่างที่ต้องตรวจสอบ เจ้าช่วยนำถุงหอมของเจ้ามาให้ข้าดูอีกครั้งได้หรือไม่?”

ลั่วเยวี่ยอิงสะดุ้งไป จากนั้นจึงพยักหน้ารับแล้วหยิบซองออกมาจากในแขนเสื้อของนาง ถือมันไว้ในมือ และมองดูมันอยู่นาน จากนั้นจึงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “นี่คือสิ่งที่ท่านแม่หม่อมฉันทิ้งไว้ให้ มันคือสมบัติล้ำค่าที่สุดที่หม่อมฉันมี”

“แต่ท่านอ๋องก็เป็นบุรุษที่มีค่ามากที่สุดของหม่อมฉันเช่นกัน”

“หากท่านอ๋องต้องการ หม่อมฉันก็ยินดีมอบให้”

เมื่อพูดเช่นนั้น ลั่วเยวี่ยอิงก็ยื่นถุงหอมให้ฟู่เฉินหวน

หัวใจของฟู่เฉินหวนเต้นรัว เขารับมันไปทันที

แต่ทันทีที่เขารับมา ฟู่เฉินหวนก็ตกตะลึง

ของข้างในถูกสับเปลี่ยนไปแล้ว

ของที่อยู่ในภายในถุงหอมก่อนหน้านี้ดูเหมือนจะเป็นของแข็ง ๆ

แต่ตอนนี้เมื่อสัมผัสกลับให้ความรู้สึกนุ่มนิ่ม

สิ่งนี้ทำให้ฟู่เฉินหวนมั่นใจมากยิ่งขึ้นว่า นี่คือสิ่งที่เกี่ยวข้องกับมารดาของพระชายาของเขา! ไม่เช่นนั้นลั่วเยวี่ยอิงคงไม่เก็บซ่อนมันไว้ตลอดเวลา และเลือกจะแสดงให้เขาเห็นเท่านั้นเช่นนี้

ตอนนี้นางกลับมีสิ่งอื่นมาแทนที่สิ่งที่อยู่ข้างในอีกต่างหาก

มิว่าอย่างไรนางก็มิยอมให้มันมาอยู่ในมือเขา!

ฟู่เฉินหวนรับถุงหอมไว้แล้วพูดว่า “หลังตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว ข้าจะคืนให้เจ้า”

ลั่วเยวี่ยอิงยิ้มและพยักหน้า

โชคดีที่บิดาสอนนางว่า ถุงหอมนี้อาจมีประโยชน์ต่อฟู่เฉินหวน ด้วยเหตุนี้นางจึงสามารถผูกหัวใจของเขาไว้ได้

ดังนั้น แม้ว่านี่จะเป็นวัตถุชั่วร้าย แต่นางก็เต็มใจที่จะเสี่ยง!

“นี่ก็ดึกแล้ว เจ้าควรเข้านอนให้เร็ว”

จากนั้นฟู่เฉินหวนก็ยืนขึ้นและจากไป

ซูโหยวสะดุ้งเล็กน้อย “พ่ะย่ะค่ะ ให้กระหม่อมจัดการเอง”

……

ที่เรือนทักษิณา

หมอกู้นั่งอยู่ในห้อง หยิบกระจกขึ้นมาดูอาการบาดเจ็บที่คอของเขาแล้วพันผ้าพันแผลทับลงไป

เบื้องหลังเขา มีร่างหนึ่งเดินเข้ามาอย่างเงียบ ๆ

ฟู่อวิ๋นโจวจับกริชไว้แน่น เดินไปหาหมอกู้

ทันทีที่เจตนาสังหารก่อตัวขึ้น ดวงตาของหมอกู้เย็นชา และทันใดนั้นเขาก็หันไปมองฟู่อวิ๋นโจว ดวงตาที่เฉียบคมของเขาทำให้ใจของผู้คนสั่นสะท้าน

ดวงตาของฟู่อวิ๋นโจวดุร้าย เขาจับกริชไว้แน่น แทงไปที่หมอเทวดากู้ทันที

ทั้งสองประจันหน้ากันและเริ่มต่อสู้กันทันที

แต่ฟู่อวิ๋นโจวได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่ จึงพ่ายแพ้ให้กับหมอกู้

ฟู่อวิ๋นโจวถูกบังคับให้ล่าถอย จ้องมองเขาด้วยแววตาเฉียบคม “เจ้ามิใช่หมอกู้ เจ้าเป็นใครกันแน่?!”

รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหมอกู้ “เหตุใดท่านจึงจำข้ามิได้เสียแล้ว?”