ในขณะนั้นหมอกู้ตกใจมากจนตัวแข็งอยู่กับที่และถูกลั่วชิงยวนเฆี่ยนอยู่อย่างนั้น
จือเฉาพูดขณะที่นางเจียนตาย “พระชายา…”
ทหารที่อยู่ข้าง ๆ หยุด และออกจากประตูห้องขังทันที
หมอกู้ยืนขึ้นและมองที่ลั่วชิงยวนด้วยสายตาอันแยบคาย
นางค้นพบมันแล้วจริง ๆ!
นางพบตัวตนที่แท้จริงของเขาแล้ว!
ลั่วชิงยวนคนนี้มิต่างจากงูพิษจริง ๆ เมื่อกัดเหยื่อแล้วจะมิปล่อยจนกว่าจะตายกันไปข้างหนึ่ง!!
ความลับที่พี่น้องทั้งสามปกปิดมานานกว่าสิบปีถูกลั่วชิงยวนขุดขึ้นมาจนสิ้น!
อย่างที่คาดไว้ สตรีผู้นี้มิอาจปล่อยให้รอดชีวิตไปได้!
สิ่งนี้ทำให้หมอกู้มีเจตนาสังหารอย่างแรงกล้าในดวงตา และเขาต้องการฆ่านาง ก่อนที่ท่านอ๋องจะกลับมา!
ไม่อย่างนั้นทุกอย่างจะถึงคราวอวสาน!
“ตายเสียเถอะ!” จู่ ๆ หมอกู้ก็ดึงกริชจันทร์เสี้ยวออกมาจากเอวของเขา และแทงลั่วชิงยวนอย่างดุเดือด
ลั่วชิงยวนก้าวออกจากห้องขังทันที เพราะกลัวว่าจือเฉาจะถูกลูกหลงเข้า
หมอกู้ไล่นางออกไป ลั่วชิงยวนก็ปิดประตูห้องขังทันทีและโจมตีหมอกู้ด้วยหลังมือ
การต่อสู้กับหมอกู้นั้นดุเดือดมาก ลั่วชิงยวนค้นพบว่า กู้หงปิ่งคนนี้มิแข็งแกร่งเท่ากู้หงอี่คนก่อน
แต่วรยุทธของพวกเขาเหมือนกันทุกประการ
สิ่งนี้ทำให้ลั่วชิงยวนได้เปรียบมากขึ้น อย่างไรเสีย นางจับทางวิถีวรยุทธของคู่ต่อสู้ได้และคุ้นเคยกับการเคลื่อนไหวของเขาหลังจากต่อสู้กับกู้หงอี่แล้ว ทำให้สามารถคาดเดาทิศทางการโจมตีครั้งต่อไปของศัตรูได้ดีขึ้น
หลังจากการเคลื่อนไหวหลายสิบครั้ง กู้หงปิ่งรู้สึกเหนื่อยล้ามาก แต่เขาต้องการฆ่าลั่วชิงยวนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
หลังจากการต่อสู้กัน ลั่วชิงยวนคว้าแขนของกู้หงปิ่งกดเขาเข้ากับกำแพง และคว้ากริชจันทร์เสี้ยวไปจากมือของเขาได้
“พี่รองของเจ้าตายด้วยน้ำมือของข้า ไฉนเจ้าจึงคิดว่าจะฆ่าข้าได้?”
ดวงตาของลั่วชิงยวนเปลี่ยนเป็นเย็นชา นางแทงกู้หงปิ่งด้วยกริชจันทร์เสี้ยว
กู้หงปิ่งตอบสนองอย่างรวดเร็วและผลักหน้าอกของนางไปด้วยฝ่ามือ การเคลื่อนไหวอย่างกะทันหันทำให้ลั่วชิงยวนหลบไปด้านข้าง แต่กู้หงปิ่งพบโอกาสและโจมตีอีกครั้ง
ลั่วชิงยวนโกรธเล็กน้อยเมื่อเห็นสิ่งนี้ และเอ่ยถ้อยคำรุนแรง “ฟู่เฉินหวน แต่หม่อมฉันมีหลักฐาน!”
“พวกเขามีกันสามคนพี่น้อง คนที่อยู่ตรงหน้าเจ้าคือน้องสาม พี่ชายอีกสองคนของเขาตายไปแล้ว!”
“เขาไม่ใช่หมอกู้ ท่านก็รู้!”
น่าเสียดายที่นางมิอาจแบกสุสานและโลงศพกลับมาด้วยได้ ดังนั้นนางจึงบอกได้เพียงสิ่งที่นางเห็นเท่านั้น
“หากมิเชื่อ หม่อมฉันจะพาไปดูเอง!”
ในเวลานี้หมอกู้กังวลจนใจเต้นมิเป็นส่ำ
เขากำมือแน่นอย่างพร้อมจะหลบหนีไปจากที่นี่ทุกเมื่อ
ฟู่เฉินหวนตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของลั่วชิงยวน และมองไปที่ลั่วชิงยวนด้วยสายตามิเชื่อ
ลั่วชิงยวนคิดว่าฟู่เฉินหวนจะเชื่อนางหากนางบอกเขาอย่างหมดเปลือก แต่มิคาดคิดเลยฟู่เฉินหวนจะตอบกลับมาอย่างเย็นชา
“ไร้สาระ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...