ฟู่เฉินหวนเริ่มพูดอย่างช้า ๆ “เหล่าพ่อค้าซีหยางที่ถูกจับได้ล้วนเป็นสมาชิกของสมาคมการค้าซีหยางเฟิงตู”
“ในเดือนที่ผ่านมา สมาคมการค้าซีหยางเฟิงตูมีเงินหมุนเวียนอย่างน้อยหลายสิบล้านตำลึง”
“ตอนคนของข้าติดตามคดีนี้ไปถึงซีหยาง ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับคดีนี้ล้วนหายตัวไปอย่างลึกลับ ไม่มีใครรู้ว่าเป็นหรือตาย”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ลั่วชิงยวนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ นางเลิกคิ้วและมองไปที่ฟู่เฉินหวน “ท่านต้องการให้หม่อมฉันช่วยสืบสวนคดีนี้หรือไม่?”
ใบหน้าของฟู่เฉินหวนเย็นชา “เจ้าอยากรู้อะไรงั้นหรือ?”
ลั่วชิงยวนยิ้มและวางจดหมายลับลง “หม่อมฉันมิได้ขอให้ท่านบอกอะไรมากนัก หากท่านทำตัวผิดปกติ หม่อมฉันจะรู้ว่าว่าท่านมีเจตนาอะไร”
“การหายตัวไปอย่างแปลกประหลาดนับว่ามิใช่เรื่องปกติ ทั้งยังมิรู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร นับว่าแปลกประหลาดมาก”
ลั่วชิงยวนหัวเราะเบา ๆ หันหลังกลับและจากไป
เขาอยากหลอกล่อให้นางงับเหยื่อ อยากหลอกใช้นางอีกแล้ว
นางจะกระโดดลงกองไฟเหมือนทุกครั้งงั้นหรือ?
อย่างไรก็ตาม ขณะที่นางกำลังจะก้าวออกจากห้องตำรา เสียงเย็นชาของฟู่เฉินหวนก็ดังขึ้น…
“ตอนนี้ตระกูลฟ่านก็เป็นหนึ่งในสมาคมการค้าซีหยางเฟิงตูด้วย”
ขั้นตอนของลั่วชิงยวนหยุดกะทันหัน
หันกลับไปมองด้วยความตกใจ
“ตระกูลฟ่าน? ฟ่านซานเหอ?”
ซีหยาง?
ลั่วชิงยวนตกตะลึง
นางตระหนักได้ว่าสองคำนี้ฟังดูคุ้นหู ลั่วหลางหลางติดตามฟ่านซานเหอผู้เป็นสามีไปยังบ้านตระกูลฟ่านที่ซีหยางมิใช่หรือ?
นางกลับมาที่โต๊ะทันที “หม่อมฉันจำได้ว่าครอบครัวของฮูหยินผู้เฒ่าฟ่านมีกิจการที่ซีหยางมิใช่หรือ? เรื่องนี้เกี่ยวอันใดกับตระกูลฟ่าน?”
ฟู่เฉินหวนตอบช้า ๆ “ฮูหยินผู้เฒ่าฟ่านเป็นญาติกับตระกูลเสวี่ยซึ่งเมื่อรวมกับตระกูลเฉินแล้ว จะมีอำนาจในสมาคมการค้าซีหยางเฟิงตูมากกว่าเดิม หลังจากที่ฟ่านซานเหอแต่งตระกูลเฉินแล้ว ตระกูลเสวี่ยก็ช่วยให้ตระกูลฟ่านเข้าสู่สมาคมการค้าซีหยางเฟิงตูได้”
ทันทีที่คำพูดดังกล่าวหลุดออกมา ลั่วชิงยวนก็จับได้เพียงประโยคเรื่องการแต่งงานของฟ่านซานเหอกับตระกูลเฉินเท่านั้น!
“เดี๋ยวก่อน ท่านพูดว่ากระไรนะ? ฟ่านซานเหอกำลังจะแต่งกับตระกูลเฉิน ฟ่านซานเหอที่ไหนแต่งงานกัน ท่านแน่ใจหรือว่าเป็นฟ่านซานเหอ?”
เขารู้ว่าสิ่งนี้จะทำให้นางโกรธอย่างแน่นอน และนางจะต้องไปที่ซีหยางเพื่อตามหาฟ่านซานเหอเพื่อค้นหาคำตอบอีกด้วย
ไม่ได้! นางจะไม่มีวันกระโดดเข้าสู่กับดักนี้!
นางจะไปซีหยางด้วยตัวเอง! จะไม่ไปกับฟู่เฉินหวน!
หลังจากตัดสินใจแล้ว ลั่วชิงยวนก็พูดขึ้นทันที
อย่างไรก็ตาม ฟู่เฉินหวนมองทุกทางออกราวกับเป็นเทพเซียน เขากล่าวว่า “เจ้าจะอยากไปหรือไม่ก็แล้วแต่เจ้า”
“ข้ามิจำเป็นต้องพึ่งเจ้าอยู่แล้ว”
“ท่านเซียนฉู่จากตรอกฉางเล่อน่าจะเก่งกาจกว่าเจ้า เช่นนั้นหากพาเขาไปที่นั่นคงจะปลอดภัยกว่า”
ฟู่เฉินหวนพูดอย่างใจเย็น จากนั้นก้มหน้าลงไปจดจ่อกับงานราชการอย่างไม่จริงจังนัก
ลั่วชิงยวนสะดุ้ง
เซียนฉู่ไม่มีทางไปกับเขาได้หรอก เพราะเซียนฉู่คนนี้กำลังจะไปซีหยาง
เพื่อไม่ให้ฟู่เฉินหวนค้นพบความลับนี้ ลั่วชิงยวนจึงต้องกัดฟันพูด “ใครบอกว่าหม่อมฉันจะไม่ไป?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...