ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 779

นอกจากนี้นางยังได้รู้ถึงการใช้พื้นที่ของแต่ละห้องในอาคารนี้ แต่ไม่มีอะไรผิดปกติกับสิ่งที่นางเห็น ดังนั้นลั่วชิงยวนจึงมิตรวจสอบเพิ่มเติม

เมื่อเข้าใจสถานการณ์ของกิจการที่เพิ่งซื้อใหม่ ลั่วชิงยวนจึงมาที่สมาคมการค้าเฟิงตูในช่วงเช้าของวันรุ่งขึ้น

ให้ความสนใจกับการค้าของตัวเองมาก

แต่วันนี้ฉางจิ่นเหวิน เฉินซวนอี๋และคนอื่น ๆ ก็กลับมาอีกครั้ง

หรือพวกเขาจะมีเรื่องสำคัญให้หารือกันอีกหรือ?

คราวนี้ลั่วชิงยวนไปเข้าร่วมอย่างเปิดเผย

แต่เมื่อนางนั่งที่โต๊ะ สีหน้าของทุกคนก็ดูแปลกไปเล็กน้อย

เสวี่ยชวนเฟิงไอและพูดว่า “แม่นางฝูเสวี่ย วันนี้ไม่มีเรื่องอะไรที่สำคัญนัก และมันไม่เกี่ยวอะไรกับท่าน เหตุใดท่านมิออกไปรอข้างนอกเล่า?"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ลั่วชิงยวนก็ตกใจเล็กน้อยและยังไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ

ฉางจิ่นเหวินหัวเราะเยาะ “ท่านมาถึงนี่ ก็นั่งลงเถอะ”

“ถึงนางจะนั่งอยู่ตรงนี้ เราก็มิจ่ายเงินปันผลให้นางหรอก”

เงินปันผล?

จากนั้นพวกเขาก็เริ่ม

หีบใหญ่สองหีบวางอยู่บนโต๊ะ คนหนึ่งถือสมุดบัญชี เริ่มแจกจ่ายเงิน

“เสวี่ยเหวินโจว สองแสนตำลึง”

“เสวี่ยชวนเฟิง หนึ่งแสนสามหมื่นตำลึง”

“ของพวกท่านนับรวมกันเลยแล้วกัน”

ดังนั้นเขาจึงหยิบตั๋วเงินกองใหญ่ออกมา หนักจนเกือบถือมิไหว และยื่นให้เสวี่ยเหวินโจว

ลั่วชิงยวนตกตะลึง พวกเขากำลังทำกิจการอะไรอยู่ ถึงมีรายรับมากมายขนาดนี้?

แม้แต่ฉางจิ่นเหวินและเฉินซวนอี๋ก็ได้รับเงินมากถึงคนละหนึ่งแสนเจ็ดหมื่นตำลึง

นี่เป็นเพียงสำหรับพวกเขาเท่านั้น ส่วนพ่อของพวกเขาได้รับมากกว่านี้อีก

โดยรวมแล้วแต่ละตระกูลจะได้รับเงินอย่างน้อยสามแสนตำลึง

ลั่วชิงยวนเบิกตากว้างอย่างปฏิเสธมิได้

ฉางจิ่นเหวินหยิบตั๋วเงินมาใส่ในกล่องเงินสดขนาดเล็ก นางเหลือบมองลั่วชิงยวนอย่างหยิ่งยโส ส่งเสียง ‘หึ’ เบา ๆ แล้วเดินออกไปพร้อมกับกล่องเงินสดในอ้อมแขนของนาง

ทุกคนรับเงินแล้วจากไปทีละคน

มีเพียงเสวี่ยชวนเฟิงเท่านั้นที่อธิบายกับลั่วชิงยวนว่า “ปีหน้าท่านก็จะได้ส่วนแบ่งเช่นนี้เหมือนกัน”

“จริงหรือ?” ลั่วชิงยวนสับสน

คืนนั้น ลั่วชิงยวนและเสวี่ยชวนเฟิงจึงอยู่ที่สมาคม

ทั้งสองคุยกันจนดึกดื่น สมาชิกสมาคมเกือบทั้งหมดก็จากไปแล้ว

เสวี่ยชวนเฟิงพบว่า ลั่วชิงยวนดูเหมือนจะอยากเข้าใจจริง ๆ และอยากทำการค้าให้ประสบความสำเร็จ แต่นางก็ไม่มีความสามารถ

ดังนั้นเสวี่ยชวนเฟิงจึงมิสงสัยเลยว่า จุดประสงค์ที่แท้จริงของการเข้าร่วมของลั่วชิงยวนคือสิ่งใด

ในช่วงดึก เสวี่ยชวนเฟิงเริ่มเหนื่อยล้า

ลั่วชิงยวนรินชาสองถ้วยแล้วยื่นให้เขา “ขอบใจที่ช่วยข้า มาดื่มชากันเถอะ”

เสวี่ยชวนเฟิงหยิบถ้วยชาขึ้นจิบ จากนั้นจึงดูบัญชีกับลั่วชิงยวนต่อไป

ทั้งยังให้คำแนะนำนางบางอย่าง

เขาเท้าคางมองลั่วชิงยวน และอดมิได้ที่จะถอนหายใจ ลั่วชิงยวนนับว่างดงามอย่างน่าทึ่งจริง ๆ

แต่ยิ่งเขามองมากเท่าไร สายตาของเขาก็ยิ่งพร่ามัว สุดท้ายก็ผล็อยหลับไปบนโต๊ะ

เมื่อลั่วชิงยวนเห็นเสวี่ยชวนเฟิงฟุบไป นางก็ลุกไปตรวจสอบพื้นที่ที่ยังมิเคยสำรวจทันที

แต่พอลุกขึ้นกำลังจะขึ้นไปชั้นบน จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงกลไกดังขึ้น

หัวใจของลั่วชิงหยวนเต้นรัวขึ้นในทันที