“คราวนี้ที่ยึดอาวุธจำนวนมากได้ ฟ่านลิ่งเสวียนมีความดีความชอบ ข้าได้เขียนจดหมายรายงานถึงองค์จักรพรรดิ และขอให้เขาจัดหาตำแหน่งขุนนางให้กับฟ่านลิ่งเสวียน ในภายหน้าเขาจะได้อยู่ในเมืองหลวง”
“ฮูหยินผู้เฒ่าฟ่านอยู่ที่ซีหยาง เช่นนั้นฟ่านลิ่งเสวียนก็ควรจะอยู่ที่ซีหยางต่อไป”
หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ลั่วชิงยวนก็เข้าใจเหตุผล
นางแอบตกใจ เช่นนั้นฟู่เฉินหวนจึงจงใจใช้กำลังคนของฟ่านลิ่งเสวียนในการขนอาวุธ
ทั้ง ๆ ที่เซียวชูพากำลังคนจากเมืองหลวงมาอย่างรวดเร็ว เช่นนั้นจึงไม่มีปัญหาการขาดแคลนกำลังคน
ดังนั้นตั้งแต่ตอนนั้น ฟู่เฉินหวนได้วางแผนที่จะให้ฟ่านลิ่งเสวียนอยู่ในซีหยางเพื่อปกป้องลั่วหลางหลางไว้แล้ว
เขาช่างสมกับที่เป็นถึงอ๋องผู้สำเร็จราชการผู้รอบคอบเสียจริง
แต่การทำตัวเจ้าแผนการในครั้งนี้ มิได้ทำให้ลั่วชิงยวนมิพอใจ
ลั่วชิงยวนเท้าคางมองเขา “แต่คราวนี้ ควรจะเป็นความดีความชอบของท่าน ฟ่านลิ่งเสวียนมิได้ทำอันใดมาก เขาแค่ช่วยเหลือท่านเพียงเล็กน้อยเท่านั้น"
“นี่ก็เท่ากับว่าท่านยกความดีความชอบให้เขา”
“เช่นนั้นก็คงไม่มีใครสนใจว่าท่านทำลงทุนลงแรงไปมากน้อยเพียงใด”
ฟู่เฉินหวนมิได้จริงจังกับเรื่องนี้ จึงอดมิได้ที่จะเลิกคิ้วและยิ้ม “ความดีความชอบของข้านับมิถ้วน ยกให้เขาแค่นี้จะเป็นไรไป”
ลั่วชิงยวนพูดมิออก
ฟู่เฉินหวนหยิบตะเกียบแล้วถามว่า “ตอนนี้ข้ากินข้าวได้หรือยัง?”
ลั่วชิงยวนเลิกคิ้ว “กินเถิด”
ลั่วชิงยวนหยิบตะเกียบขึ้นมาด้วย “ให้หม่อมฉันลองอาหารจานขึ้นชื่อของที่นี่บ้างสิ!"
ฟู่เฉินหวนกัดลูกชิ้นที่เขาเพิ่งกินไป เขามิรู้ว่าเหตุใด ลูกชิ้นถึงมีรสหวานขึ้นมาได้
......
พวกเขาทั้งสองอยู่ในซีหยางเป็นเวลาหลายวัน เพื่อรักษาเสถียรภาพของสมาคมการค้าเฟิงตู และจัดการลั่วหลางหลางให้เรียบร้อย
คดีนี้ได้รายงานขึ้นไปแล้ว ฟู่เฉินหวนก็มิรีบร้อนที่จะกลับไป แม้ว่าเขาจะอยู่ในซีหยาง แต่ทุกอย่างในเมืองหลวงก็อยู่ภายใต้การควบคุมของเขา
ทุกสิ่งที่ต้องทำล้วนเสร็จสิ้นแล้ว ถึงเวลาที่ลั่วชิงยวนและฟู่เฉินหวนจะต้องกลับไปยังเมืองหลวงแล้ว
ขากลับ สิ่งของของลั่วชิงยวนถูกบรรทุกจนเต็มรถม้า
ลั่วชิงยวนส่งจือเฉาออกไปสืบข่าวในเมืองหลวงทุกวัน
คดีของสมาคมการค้าเฟิงตูเป็นเรื่องใหญ่ หลักฐานบางส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับตระกูลเหยียน แต่มีหลักฐานมิมากนัก ทั้งยังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด ดังนั้นถูกตระกูลเหยียนจึงตบตาต่อไปได้
ยิ่งกว่านั้นยังมีไทเฮาเหยียนอยู่ ตระกูลเหยียนจะเดือดร้อนได้อย่างไร
ถึงกระนั้นก็ยังมีข่าวลือในตลาดว่า ตระกูลเหยียนเป็นผู้บงการเบื้องหลังคดีนี้
สิ่งนี้ทำให้ตระกูลเหยียนตื่นตระหนก พวกเขามิกล้าที่จะดำเนินการใด ๆ เพื่อหลบเลี่ยงกระแสวิจารณ์
ใช้เวลาร่วมครึ่งเดือน ในที่สุดลานก็ได้รับการซ่อมแซม ห้องลับก็สร้างเสร็จแล้ว
ลั่วชิงยวนนำทุกสิ่งที่นางเตรียมมาจากซีหยางเข้าไปในห้องลับทันที และเริ่มสร้างวงแหวนแห่งเวท
โชคดีที่นางหยิบตะเกียงสองดวงในห้องลับของสมาคมการค้าเฟิงตูมาได้ ตอนนี้พวกมันถูกวางไว้ตรงกลางของวงแหวน ลั่วชิงยวนต้องการให้บุคคลที่สร้างวงแหวนเวทนี้ร่วมชดใช้ไปด้วย!
หลังจากสร้างวงแหวนเวทแล้ว ลั่วชิงยวนก็จุดเทียนหลายเล่ม
นางวาดวงเวทและร่ายอาคม
กว่าจะเสร็จพิธีก็เป็นเวลาดึกแล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...