ลั่วชิงยวนเดินออกจากห้องลับด้วยอาการเหนื่อยล้าเล็กน้อย
แต่โดยมิคาดคิด ฟู่เฉินหวนที่ยืนอยู่นอกประตูทำให้นางตกใจ
“เจ้าทำอะไรอยู่ ข้ารอเจ้ามาเกือบชั่วยามแล้ว” ฟู่เฉินหวนอยากรู้มากว่าภายในมีสิ่งใดอยู่
เขาจึงเดินเข้าไป
ได้เห็นกระดิ่ง ยันต์สีเหลือง และเทียนบนพื้นที่วางอยู่เต็มห้องลับ วงแหวนเวทที่ซับซ้อนทำให้คนที่เห็นตาลายคล้ายจะเวียนหัว
มีกลิ่นอายความชั่วร้ายแผ่ออกมา
“ลั่วชิงยวน?” ฟู่เฉินหวนขมวดคิ้ว
ลั่วชิงยวนดึงเขาออกมาอย่างรวดเร็ว "นี่คือวงแหวนเวทที่ใช้สับเปลี่ยนชะตาของลั่วหลางหลาง!"
“สับเปลี่ยนชะตา?”
ดังนั้นลั่วชิงยวนจึงอธิบายเรื่องราวให้ฟู่เฉินหวนฟัง
ฟู่เฉินหวนตกใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้ “หากโชคชะตาของทุกคนในใต้หล้านี้สามารถถูกสับเปลี่ยนได้เช่นนี้ มันจะมิเกิดความสับสนวุ่นวายไปใหญ่หรือ?”
“ใช่ เช่นนั้นนี่คือการกระทำที่ฝ่าฝืนกฎสวรรค์ และจะนำมาสู่ผลกรรม มิอาจทำสุ่มสี่สุ่มห้าได้” ลั่วชิงยวนอธิบาย
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ฟู่เฉินหวนขมวดคิ้วมองนาง “แล้วเหตุใดเจ้ายังทำอีก?”
“รีบรื้อออก!”
ฟู่เฉินหวนพูดพลางกำลังจะพุ่งเข้าไป
ลั่วชิงยวนรีบคว้าเขาไว้ “เหตุใดท่านถึงหุนหันพลันแล่นเช่นนี้ หม่อมฉันมิเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงเป็นแน่อยู่แล้ว!”
“เหตุผลที่หม่อมฉันอยากกลับมาทำที่ตำหนัก ก็เพราะไม่มีที่ใดที่จะวางวงแหวนเวทใหญ่โตเช่นนี้ได้ มีแต่ที่นี่เท่านั้นที่ปลอดภัย”
ขณะที่พูด ลั่วชิงยวนก็ยกยิ้มมุมปาก “วงแหวนเวทของหม่อมฉันนี้ ตราบใดที่ตะเกียงสว่างอยู่หนึ่งวัน คนคนนั้นจะต้องได้รับผลกรรมเป็นสองเท่า!"
“และจะมีชีวิตอยู่ได้มิเกินสามปี!”
เพราะลั่วชิงยวน มิเพียงสับเปลี่ยนชะตาของลั่วหลางหลางกับเฉินซวนอี๋เท่านั้น แต่ยังสับเปลี่ยนชะตาของเฉินซวนอี๋กับเสี่ยวซีอีกด้วย
หากชะตากรรมของคนจำนวนมากเปลี่ยนไป ผลกระทบและทัณฑ์สวรรค์จะส่งผลแก่บุคคลนั้นหลายเท่าตัว
ฟู่เฉินหวนรู้สึกโล่งใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้
ดังนั้นลั่วชิงยวน และฟู่เฉินหวนจึงปิดห้องลับในคืนนั้น
นางมิได้ตั้งกลไกอะไร เพียงแต่ก่อกำแพงปิดตายไปเท่านั้น
ฟู่เฉินหวนถามนางว่า “หากเจ้ายังต้องเข้าไปอีกจะทำอย่างไรหรือ?”
ลั่วชิงยวนตอบว่า “รื้อกำแพงอย่างไรเล่า”
......
หลังจากปิดผนึกแล้ว ทั้งสองก็นั่งลงบนสนามหญ้าอย่างเหนื่อยล้า แต่กลับพบว่าแสงจันทร์คืนนี้สว่างเป็นพิเศษ ส่องลงบนดอกไม้และต้นไม้ในลานตำหนัก ทำให้เกิดแสงขาวบริสุทธิ์ขึ้น
ขณะนั่งอยู่บนบันไดหิน ฟู่เฉินหวนถามช้า ๆ “ลานนี้สามารถปรับปรุงฮวงจุ้ยของตำหนักอ๋องได้จริงหรือ?”
“แน่นอนว่าจริง” ลั่วชิงยวนวางแขนลงพื้นด้านหลัง เพลิดเพลินกับสายลมยามค่ำคืนที่มีกลิ่นหอมของดอกไม้อย่างสบายใจ
ฟู่เฉินหวนหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วมองนาง “ข้าอยากรู้จริง ๆ บุตรีจวนอัครเสนาบดีอย่างเจ้า ได้เรียนรู้สิ่งเหล่านี้มาจากที่ใด"
“เพราะข้า…” สีหน้าของลั่วชิงยวนดูเคร่งขรึม และค่อย ๆ เข้าหาฟู่เฉินหวน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...