เมื่อได้ยินสิ่งนี้ สีหน้าของลั่วชิงยวนก็เปลี่ยนไป
“ลั่วเยวี่ยอิง?” ลั่วชิงยวนรู้สึกเหลือจะเชื่อ ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ฟู่เฉินหวนพาลั่วเยวี่ยอิงยังตำหนักอ๋อง นี่มันหมายความว่าอย่างไร
เขาบ้าไปแล้วหรือ?
ลั่วชิงยวนโกรธและออกไปหาฟู่เฉินหวน
เมื่อนางพบฟู่เฉินหวน ลั่วเยวี่ยอิงก็อยู่ที่นั่นด้วย และทั้งสองคนกำลังกินอาหารเย็นในศาลากลางสวน
ในสวน ลั่วชิงยวนเฝ้ามองจากระยะไกล ดูพวกเขาสองคนกำลังกินข้าวเย็นและคุยกันอย่างมีความสุข
ดวงตาของลั่วชิงยวนเปลี่ยนเป็นเย็นชา
นางกำลังโกรธ หากเข้าไปขัดจังหวะเช่นนี้จะดูเหมือนเป็นมือที่สามที่ทำลายความสุขของพวกเขา ทำให้ตนดูน่าขัน
ลั่วชิงยวนเหลือบมองอีกครั้ง ก่อนหันหลังเดินออกมา
“พระชายา!” จือเฉาตกตะลึงและติดตามไปอย่างรวดเร็ว
“เหตุใดพระชายามิเข้าไปเล่าเจ้าคะ?”
ดวงตาของลั่วชิงยวนเย็นชา น้ำเสียงยิ่งเย็นชาหนักกว่า “เขาทำเช่นนี้ ชัดเจนว่าต้องการปกป้องลั่วเยวี่ยอิง ข้าอยากจะดูว่าเขาต้องการรับลั่วเยวี่ยอิงเป็นอนุหรือไม่”
นั่นจะทำให้คนหัวเราะจนฟันร่วงเลยทีเดียว
ในศาลา
ลั่วเยวี่ยอิงร้องไห้และพูดว่า “หม่อมฉันขออภัยเพคะ ท่านอ๋อง ก่อนหน้านี้หม่อมฉันหลอกลวงท่าน”
“ก่อนหน้านี้เหยียนผิงเซียวเคยอยากทำร้ายท่าน เขาบังคับให้หม่อมฉันทำร้ายท่านอ๋อง หม่อมฉันมิยอม วันนี้เขาจึงวางแผนใส่ร้ายหม่อมฉัน เช่นนี้ก็เพราะต้องการทำลายหม่อมฉัน…”
“ขอบพระทัยท่านอ๋องที่ยินดีรับฟังคำอธิบายของหม่อมฉัน”
ลั่วเยวี่ยอิงก้มหน้าสำลักสะอึกสะอื้น
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ฟู่เฉินหวนก็ขมวดคิ้ว ดูเคร่งเครียด “เหยียนผิงเซียวคนนี้ เหลือเกินจริง ๆ”
“เหตุใดมิบอกข้าก่อนหน้านี้ เรื่องวันนี้ข้าจะมิยอมให้เกิดขึ้นแน่”
ฟู่เฉินหวนพูดด้วยน้ำเสียงเสียดาย รู้สึกสงสาร
ลั่วเยวี่ยอิง ร้องไห้ยิ่งกว่าเดิม “ตอนนี้ความบริสุทธิ์ของหม่อมฉันถูกเขาทำให้แปดเปื้อนแล้ว และหม่อมฉันยังถูกกล่าวหาว่าใส่ร้ายเขาอีก ไม่มีใครเห็นใจหม่อมฉัน พวกเขาจะคิดแค่ว่าหม่อมฉันสมควรได้โดนเช่นนี้แล้วเท่านั้น!"
“หม่อมฉันจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร...”
“ตอนนี้ชื่อเสียงของเยวี่ยอิงได้รับความเสียหาย หากพานางกลับไปนางต้องคิดฆ่าตัวตายเป็นแน่!”
“ท่านอ๋อง กระหม่อมขอร้องท่าน คิดเสียว่าช่วยชีวิตเยวี่ยอิง! รับนางเป็นอนุเถิดพ่ะย่ะค่ะ!”
ลั่วไห่ผิงพูดและคุกเข่าลง
ฟู่เฉินหวนรีบประคองเขาลุกขึ้น “ท่านอัครเสนาบดี ท่านมิจำเป็นต้องเป็นเช่นนี้”
“กระหม่อมจะมิปล่อยให้เยวี่ยอิงฆ่าตัวตายแน่”
ลั่วชิงยวนตกตะลึง เหตุใดลั่วไห่ผิงถึงหน้าหนาถึงขนาดนั้น ถึงกับจะให้ฟู่เฉินหวนยอมรับลั่วเยวี่ยอิงเป็นอนุ
ลั่วเยวี่ยอิงคู่ควรหรือ?
สิ่งสำคัญคือฟู่เฉินหวนเห็นด้วยอีกต่างหาก
เมื่อมีคนมา ลั่วชิงยวนก็ซ่อนตัวอยู่ข้าง ๆ และมิปรากฏตัว
ซูโหยวมาและบอกว่าเขามีเรื่องด่วนขอเข้าพบฟู่เฉินหวน ดังนั้นฟู่เฉินหวนจึงออกไปก่อน
หลังจากที่ฟู่เฉินหวนออกจากห้องโถงหลักแล้ว ลั่วชิงยวนก็ค่อย ๆ เดินเข้าไปในห้องโถง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...