ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 828

ลั่วชิงยวนสะดุ้งเล็กน้อย จากนั้นก็หัวเราะออกมา

“ท่านอ๋อง เหตุใดท่านจึงกล้าตรัสเช่นนี้ ท่านใช้หม่อมฉันเป็นเครื่องมือมากี่ครั้งแล้ว?”

“เราต่างกันอย่างไร”

“อีกอย่าง นี่คือผลลัพธ์ที่ท่านอ๋องต้องการมิใช่หรือ?”

เสียงหัวเราะมิใส่ใจของลั่วชิงยวนเหมือนกับมีดที่แทงเข้าไปในหัวใจของฟู่เฉินหวน

เมื่อเทียบกับเป้าหมายของนาง เขาเป็นเพียงเครื่องมือที่ใช้การได้ใช่หรือไม่?

นางถึงกับใช้เขาทำข้อตกลงกับลั่วไห่ผิง!

เขามิเคยคิดจะรับลั่วเยวี่ยอิงเข้าตำหนักอ๋องเลย เขายังพยายามคิดหาวิธีที่จะทำให้ลั่วเยวี่ยอิงอยู่ต่อไปได้ โดยมิต้องรับนางเป็นชายารอง

แต่มิคิดว่าลั่วชิงยวนจะทำข้อตกลงกับลั่วไห่ผิงเสร็จสิ้นแล้ว

นี่ต่างอะไรกับการถูกขาย!

“แม้ว่าหม่อมฉันจะมิได้บอกเรื่องนี้กับท่านอ๋องล่วงหน้า แต่เพื่อเป็นการชดเชย หม่อมฉันจะช่วยท่านเตรียมการแต่งงานครั้งนี้เอง”

ลั่วชิงยวนยกยิ้มที่อ่อนโยนและเข้าอกเข้าใจ

ความโกรธในใจของฟู่เฉินหวนยิ่งรุนแรงขึ้น “ลั่วชิงยวน!”

ในขณะนี้ เสียงของฟู่อวิ๋นโจวดังมาจากด้านนอก

“เสด็จพี่ ข้าขอคุยด้วยหน่อยได้หรือไม่?” ฟู่อวิ๋นโจวดูเป็นกังวล

ฟู่เฉินหวนโกรธมาก เดินออกจากห้องแล้วพูดด้วยความโกรธ “มีอะไรก็รีบพูดมา!”

ฟู่อวิ๋นโจวขมวดคิ้วและขอร้อง "เสด็จพี่ ท่านจะรับลั่วเยวี่ยอิงเข้ามามิได้!"

“เรื่องที่เกิดขึ้นในวังทุกคนรู้กันหมดแล้ว ท่านจะรับนางเข้าวัง มิเท่ากับหาปัญหาใส่ตัวหรือ? คนนอกจะมองท่านอย่างไร?”

“นอกจากนี้ ท่านจะให้ลั่วชิงยวนทำเยี่ยงไร? ข่าวลือก่อนหน้านี้ก็ทำให้นางเจ็บปวดมากพอแล้ว!”

ฟู่อวิ๋นโจวโน้มน้าว พยายามหยุดฟู่เฉินหวนมิให้ยอมรับลั่วเยวี่ยอิงเข้ามาเป็นชายารอง

แต่เมื่อฟู่เฉินหวนได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขาก็โกรธมากจนแทบจะระเบิด

เขามองฟู่อวิ๋นโจวด้วยสายตาที่ดุดัน “เจ้าพูดเช่นนี้กับข้าในฐานะอะไร?”

ฟู่อวิ๋นโจวพยายามจะพูด “เสด็จพี่…”

ลั่วชิงยวนเดินออกไปอย่างช้า ๆ “องค์ชายห้า ท่านอย่าพูดอีกเลย”

“ลั่วเยวี่ยอิงแต่งเข้าตำหนักอ๋อง ก็ถือได้ว่าเป็นการเติมเต็มความปรารถนาที่มีมาหลายปีของท่านอ๋องได้สำเร็จ เป็นสิ่งที่ท่านอ๋องต้องการและหม่อมฉันก็ต้องการเช่นกัน"

คืนนั้น ลั่วเยวี่ยอิงถือกล่องเล็ก ๆ และนั่งอยู่หน้าตะเกียงเทียน แต่มิสามารถเปิดมันออกได้มิว่าจะพยายามเพียงใด แม้แต่ของมีคมก็ยังง้างมันมิออก

นี่มันคืออะไรกันแน่?

ลั่วชิงยวนต้องการสิ่งนี้ แต่นางจะเต็มใจมอบมันให้กับลั่วชิงยวนได้เยี่ยงไร

แต่กล่องนี้เปิดมิได้ มิสามารถนำของข้างในออกมาได้

ดูเหมือนว่านางจะได้เห็นลวดลายบนกล่องของบรรณาการจากแคว้นหลี

ทันใดนั้น ก็มีก้อนหินก้อนหนึ่งถูกขว้างเข้ามาทางหน้าต่าง

ลั่วเยวี่ยอิง ​ตกใจมาก นางหยิบหินก้อนนั้นขึ้นมาและพบว่ามีข้อความผูกติดอยู่ว่า : เยวี่ยอิง ​​ข้าต้องอธิบายอะไรบางอย่างให้ชัดเจน เจอกันที่เดิม

หัวใจของลั่วเยวี่ยอิงตกตะลึง ‘เหยียนผิงเซียว!’

นางขยำกระดาษแน่นแล้วตัดสินใจไปพบเขา

ตกดึก นางก็มาที่จวนหลังนั้นอย่างลับ ๆ

ก่อนจะเห็นเหยียนผิงเซียวรออยู่ที่ลานบ้าน

“เยวี่ยอิง ​​ข้าทำให้เจ้าลำบากแล้ว!” เหยียนผิงเซียวเดินเข้ามากอดนางอย่างทุกข์ใจ