ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 850

ลั่วชิงยวนพลิกตัวและลุกขึ้นนั่งทันที

นางลุกขึ้นอย่างระมัดระวังมาที่หลังประตู หยิบกริชออกมา แต่จับมันไว้ได้มิค่อยมั่น

ข้อมือสั่นอย่างควบคุมมิได้

ชายที่อยู่นอกประตูดูเหมือนจะได้ยินการเคลื่อนไหว เขาจึงดึงกริชออกมา และเปิดประตูออกอย่างระมัดระวัง

ในขณะนั้น ลั่วชิงยวนเห็นแสงสะท้อนของกริชแวววับจากข้างนอก

นางกังวลเล็กน้อยและกลั้นหายใจ

เมื่อคนที่อยู่นอกประตูเดินเข้ามาได้ครึ่งก้าว ลั่วชิงยวนก็กำกริชไว้แน่นเตรียมพร้อมจะลอบโจมตี

ทันใดนั้นลมกระโชกแปลก ๆ ก็พัดเข้ามาจนพัดคนชุดดำให้ปลิวออกไป

เร็วเสียจนใคร ๆ ก็มิอาจตั้งตัวได้ทัน

ลั่วชิงยวนตกใจมาก นางเดินออกจากประตู และเห็นลมพายุโหมพัดพาคนผู้นั้นออกจากบ้านไป

ร่างพลิ้วไหวราวกับใบไม้ มิรู้ว่าเป็นหรือตาย

ลมแรงจึงค่อย ๆ สงบลง

ในสวนภายใต้แสงจันทร์ปรากฏร่างหนึ่งยืนตรง

รูปลักษณ์ที่สง่างามมิต่างจากมนุษย์ แต่หางยาวที่ลากพื้นและเกล็ดงูที่แวววับภายใต้แสงจันทร์ทำให้คนที่พบเห็นต้องหวาดกลัว

ลั่วชิงยวนมิได้ก้าวเข้าไปใกล้ แต่เพียงเฝ้าดูเขาที่กำลังมองไปที่ห้องของซ่งเชียนฉู่อย่างเงียบ ๆ

อยากเข้าไปใกล้แต่ก็มิกล้า ความเจ็บปวดและความเสียใจปรากฏในสายตา

ไม่มีแสงสว่างในห้องของซ่งเชียนฉู่เลย แต่เมื่อครู่ต้องมีคนพยายามจะบุกเข้าไปในห้องของนางเป็นแน่

ลั่วชิงยวนกังวลเล็กน้อย จึงตัดสินใจเดินไปเคาะประตู

ซ่งเชียนฉู่ซึ่งกำลังนั่งยอง ๆ อยู่หลังประตู ตกใจมากเสียจนตัวสั่นไปทั้งตัว

ลั่วชิงยวนได้ยินเสียงและเห็นว่านางมิยอมเปิดประตู เขาจึงตะโกนว่า “ข้าเอง”

ซ่งเชียนฉู่จึงเปิดประตูออกมา

ทันทีที่นางเปิดประตู ซ่งเชียนฉู่ก็เห็นร่างนั้นในลานบ้าน

แต่สิ่งที่เห็นมิใช่หน้าตาของชายผู้นั้น สายตาของนางจดจ่อไปที่หางของเขาเพียงอย่างเดียว

การหายใจของซ่งเชียนฉู่เริ่มตึงเครียด นางพลันปิดประตูลงทันที

นางอดมิได้ที่จะถอนหายใจ “เหตุใดกัน ข้าปฏิบัติต่อเขาแบบนี้แล้วแต่เขายังปกป้องข้าอยู่เสมอ”

ลั่วชิงยวนมิรู้ว่าจะตอบอย่างไร บางทีอาจเป็นเพราะความรักก็ได้

ข้างนอกเงียบสงบลงแล้ว ทั้งสองจึงล้มตัวลงนอน

“คนเหล่านั้นมาที่นี่บ่อยหรือ?” ลั่วชิงยวนถาม

ซ่งเชียนฉู่ตอบว่า "ก่อนหน้านี้เงียบไปพักหนึ่ง ช่วงนี้ก็กลับมาอีก"

“เหตุใดพวกเขาถึงหมกมุ่นอยู่กับดีงูนัก?”

ลั่วชิงยวนสะดุ้งเล็กน้อย

ดีงูนี้น่าจะเป็นสิ่งที่เหยียนผิงเซียวต้องการ

หากเดามิผิด น่าจะเอาไปใช้รักษาอาการบาดเจ็บของลั่วฉิง

หลังจากกลับมาจากซีหยาง นางก็วางวงแหวนเวทใส่ลั่วฉิง ผลสะท้อนน่าจะรุนแรงมาก เขาคงจำเป็นต้องใช้ดีงูอย่างเร่งด่วนเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บให้แก่นาง

“เฉินเซี่ยวหานอยู่ที่ใด? ช่วงนี้เขามิได้อยู่ที่นี่หรือ?” ลั่วชิงยวนจำได้ว่าเฉินเซี่ยวหานเคยอาศัยอยู่ที่นี่มาก่อน

ซ่งเชียนฉู่ตอบว่า “ช่วงนี้เขามีงานต้องทำ บอกว่างานยุ่งมิน้อย เขามาที่นี่เป็นครั้งคราวในตอนกลางวันเท่านั้น”