เมื่อฟ้าเริ่มสาง ธงขาวก็ถูกชักขึ้นหอประตูเมือง
มินานกองทัพพวกนอกด่านก็มาถึง
ลั่วชิงยวนซ่อนตัวอยู่ในที่ลับ มองไปยังผู้นำกองทัพ ที่นำมามิใช่ใครอื่นนอกจากหล่างชิ่นและหล่างมู่
“ผู้นำเมืองผิงหนิงของพวกเจ้าอยู่ที่ใด เมื่อยอมจำนนแล้วไฉนมิเปิดประตูเมืองมาแสดงความเคารพ?”
เสียงของหล่างมู่หนักแน่น ท่าทางหยิ่งผยอง
ทหารบนหอประตูเมืองตะโกนว่า "รองแม่ทัพหลิวของเราเสียชีวิตในการสู้รบไปแล้ว"
“หากเราเปิดประตูเมือง พวกเจ้าจะรับประกันได้หรือไม่ว่าหลังปลดอาวุธแล้วมิฆ่าใคร?”
หล่างมู่ยิ้มและพูดว่า "ย่อมเป็นเช่นนั้น ขอเพียงเปิดประตูเมือง วางอาวุธลงแล้วเราจะมิฆ่าใคร!"
ทหารจึงสั่ง "เปิดประตูเมืองได้!"
ประตูเมืองเปิดออกอย่างช้า ๆ
หล่างมู่ยิ้มอย่างเย็นชา ชักม้าเฆี่ยนแส้ นำกองทัพพุ่งเข้าไปยังประตูเมืองด้วยความยโส
ชาวเผ่านอกด่านตะโกนอย่างตื่นเต้น
พวกเขาโบกธงสะบัด เดินหน้าบุกเข้าเมืองผิงหนิงอย่างไร้สิ่งขัดขวาง
ขณะที่พวกเขารีบเข้าไปในเมือง ทุกคนต่างชักดาบออกมาเตรียมสังหารล้างบางเมืองผิงหนิง
แต่ทว่า หลังจากที่พวกเขากรูกันเข้าไปก็พบว่าบนท้องถนนกลับว่างเปล่า
หล่างมู่ชะลอม้า หัวใจเต็มไปด้วยความสงสัยว่า "ผู้คนในเมืองนี้อพยพออกไปหมดแล้ว ทหารก็ไม่มีสักคนเลยหรือ?"
ความว่างเปล่านี้ช่างแปลกประหลาด ราวกับเป็นเมืองร้างอย่างไรอย่างนั้น
ขณะนี้มีคนจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาในเมือง ฝูงชนล้นหลาม
ในขณะที่กลุ่มกำลังจะหยุด มีคนถามด้วยความประหลาดใจ "พื้นเปียกชุ่มนี่มันอะไรกัน?"
"ดูคล้ายจะเป็นกลิ่นสุรา"
ทันใดนั้น ไหเหล้าหนึ่งถูกขว้างออกมาจากตรอกมืดและแตกกระจายลงกับพื้น
ม้าตกใจส่งเสียงร้องแหลมออกมา
จากนั้นไหเหล้าก็ถูกขว้างออกมาทีละไห เสียงดังเพล้ง
สร้างความโกลาหลในหมู่คนให้ฝูงชน
ในเวลานี้ ลั่วชิงยวนยืนขึ้น ยิงธนูเพลิงออกไป
การทุ่มหินลงมาครั้งหนึ่งก็คร่าชีวิตไปอีกจำนวนมาก
หลังจากปิดกั้นศัตรูที่พยายามบุกเข้ามาแล้ว ผู้คนที่อยู่ข้างในก็รีบปิดประตูเมืองอย่างรวดเร็ว
“รีบสังหารพวกมันให้หมดเดี๋ยวนี้!”
พวกนอกด่านด้านนอกย่อมต้องทำทุกวิถีทางเพื่อจะบุกเข้ามา ดังนั้นศัตรูที่อยู่ด้านในจะต้องถูกกำจัดอย่างรวดเร็ว
ลั่วอวิ๋นสี่รีบพุ่งเข้าไปในทะเลเพลิงทันที พลังหมัดของนางดุดัน ทำให้ศัตรูกระเด็นไปทีละคน
พวกที่รอดมาได้ ก็ถูกจับโยนลงไปในทะเลเพลิงทีละคน
เสียงกรีดร้องดังต่อเนื่องมิขาดสาย
ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ลั่วชิงยวนมิพบตัวหล่างมู่ คนถูกไฟเผากลายเป็นสีดำสนิท ทำให้ยากจะหาตัวหล่างมู่พบ
สิ่งที่ลั่วชิงยวนมั่นใจก็คือหล่างมู่ได้เข้ามาในเมืองแล้ว
แต่หล่างชิ่นยังอยู่ข้างนอกนั่น
ด้านนอกเมืองในยามนี้
หล่างชิ่นสั่งการเสียงดังว่า "ถอยทัพสามลี้ทันที!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...