ตอนพบว่าอู๋เชี่ยนยังอยู่ เฉินเซิ่งหยวนก็แสดงสีหน้ารังเกียจ “คุณหลิน จะจัดการยังไงกับนังผู้หญิงสำส่อนนี่ครับ”
อู๋เชี่ยนกลัวจนตัวสั่น รีบพูดขึ้นว่า “พี่...พี่หลิน ฉันรู้ว่าฉันผิดไปแล้ว...”
“ฉัน...หลังจากนี้ฉันจะใช้ชีวิตที่ดีกับเติ้งจวิน จะไม่ทิ้งพวกเขาสองคนพ่อลูกไปอีก...”
“ให้โอกาสฉันอีกสักครั้งเถอะนะ...”
หลินมั่วโมโห “ไสหัวไปซะ!”
“เธอมีคุณสมบัติอะไรจะมาอยู่กับเพื่อนฉัน เธอคู่ควรเหรอ”
“โยนเธอออกไป!”
เฉินเซิ่งหยวนโบกมือเรียกหลายคนเดินเข้ามา และลากอู๋เชี่ยนออกไปโดยไม่ฟังคำอธิบายใดๆ
“พูดมาสิครับ มีเรื่องอะไรถึงมาหาผม” หลินมั่วถาม
เฉินเซิ่งหยวนยิ้มอย่างเก้อเขิน “คืออย่างงี้ครับ คุณหลิน คุณเคยได้ยินเรื่องการประชุมแลกเปลี่ยนทางการแพทย์หกมณฑลทางใต้ไหมครับ”
หลินมั่วมีความทรงจำเรื่องนี้อยู่บ้าง ผู้อาวุโสเฮ่อเคยพูดถึงมาก่อน เล่ากันว่าหมอเทวดาเซวียก็ออกมารับตำแหน่งเพื่อการประชุมแลกเปลี่ยนทางการแพทย์หกมณฑลนี้
ตามที่ผู้อาวุโสเฮ่อกล่าว การประชุมแลกเปลี่ยนทางการแพทย์หกมณฑลนี้ เป็นเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่และมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งของวงการการแพทย์หกมณฑลทางใต้
เฉินเซิ่งหยวนอธิบายว่า “การประชุมแลกเปลี่ยนทางการแพทย์เป็นงานที่ร่วมกันจัดขึ้นโดยหกมณฑลทางใต้ ปีละหนึ่งครั้ง”
“ถ้าให้พูดก็คือการแลกเปลี่ยนทางการแพทย์ ที่จริงแล้วคือการตกลงปัญหาเรื่องการแบ่งสรรปันส่วนทรัพยากรทางการแพทย์ของหกมณฑลทางใต้”
“พูดง่ายๆ ก็ยกตัวอย่างเช่น ยาที่ผลิตโดยอุตสาหกรรมยาสวี่ซื่อทับซ้อนกับยาที่ผลิตโดยบริษัทยาบางแห่งในเมืองและมณฑลอื่นๆ ”
“ถ้างั้นยาที่เหมือนกันแต่คนละยี่ห้อจะขายที่หกมณฑลทางใต้ได้ยังไงกันล่ะ”
หลินมั่วแปลกใจ “แล้วมันมีปัญหาอะไรล่ะครับ”
“ไม่ใช่ว่าของพวกนี้ร้านขายยากับลูกค้าเป็นคนเลือกเองเหรอครับ”
เฉินเซิ่งหยวนพยักหน้า “เดิมทีก็เป็นแบบนั้นแหละครับ แต่ว่าหลังจากนั้นก็เกิดปัญหาบางอย่าง”
“เพื่อการแข่งขันทางการตลาด บริษัทยาพวกนั้นก็เลยเริ่มทำสงครามราคา”
มิน่าล่ะอุตสาหกรรมยาสวี่ซื่อเกือบล้มละลายเมื่อไม่กี่ปีก่อน ดูเหมือนว่าจะเป็นเพราะเหตุผลนี้สินะ
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หัตถ์เทวะหมอเทวดา
คือคนจีนมีนเป็นแบบนี้จริงๆใช่มั้ย ดูถูกคนอื่นเป็นนิจ หลงตัวเอง แล้วก็เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนเป็นที่ตั้ง ยิ่งอ่านยิ่งน่ารำคาญทั้งเรื่องทั้งเรื่องไม่มีห่าไรเลยพระเอกเกินให้คนดูถูกไปทั่ว พ่อแม่นางเอกก๋หน้าเงิน นางเอกก็นอกจากรักพระเอกแล้วไม่มีอะำรเลยนอกจากสร้างปัญหา เด่วคนนั้นจ้อง คนนี้ต้อง ให้พระเอกมาคอยกำจัด วนไปวนมา อ่านแค่สี่สิบตอนก็เอียนละ ไม่รู้จริงๆนิยายจีนมันเป็นแบบนี้ทุกเรื่องจนคิดว่านี่คือนิสัยจริงๆของคนจีนไปแล้วนะนี่...
อัพวันละ 20 ตอนเหมือนเดิมก้ดีนะแอด 🥺...
รอตอนใหม่นะครับ...
ยังรออยู่นะครับ...
ไม่อัพหลายวันแล้วครับแอดดดดด...
นิยายเรื่องนี้....อ่านไปไม่กี่ตอน...พ๊อตเรื่องสร้างพระเอกเป็นหมาตัวหนึ่ง...เท่านั้น...ไม่มีศักสรี อะไรเลย...โคตรโง่....ยอมให้คนอื่นกดขี่....หรือคนเขียนเองเป็นแบบนี้ครับ...งง...
นิยายไร้สาระของแท้...
นิยายน้ำเน่า...
นิยายขยะ คนแตงก็ขยะ...
ควยๆๆๆๆควย นิยายเหี้ย สัตว์...