ในดวงตาของไท่จื่อมีความเย็นยะเยือกปรากฏขึ้นมาทันที เขาเหลือบไปมองผู้จัดการคนนั้น “เมื่อกี้นายบอกว่าจะให้ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น”
“ตอนนี้ฉันให้นายทำเรื่องๆ แค่นี้ นายกลับทำไม่ได้อย่างนั้นหรือ”
“ทำไม นายรู้สึกว่าไท่จื่อรังแกได้ง่ายๆ หรือ”
“หรือนายคิดว่าฉันคงไม่ฆ่าคนจริงๆ”
สีหน้าของผู้จัดการซีดเซียวลงทันที เมื่อคิดถึงวิธีการลงมือของไท่จื่อ เขาก็ตัวสั่นขึ้นมาทันที
สถานการณ์ตอนนี้บ่งชัดแล้วว่าถ้าเขาไม่ตกลง ไท่จื่อจะฆ่าเขาจริงๆ
แต่ถ้าเขาตกลงแล้ว รถคันนี้ก็จะไม่มีแล้ว และเขาก็คงจบเห่แน่ๆ
คนที่สามารถซื้อรถคันนี้ได้ต้องเป็นคนที่ไม่ควรเข้าไปหาเรื่องด้วยแน่ๆ
ถึงตอนนั้นถ้าเขามาถามหารถและเขาไม่สามารถส่งมอบได้ ตอนนั้นก็คงจะตายอย่างแน่นอน
คนคนนั้นก็เป็นลูกหลานของตระกูลเศรษฐีในมณฑลก่วงเช่นกัน
เขาคงไม่กล้าไปถามหาความรับผิดชอบจากไท่จื่ออย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นความรับผิดชอบก็จะตกมาอยู่ที่ผู้จัดการแทน
แต่เขาจะไปรับผิดชอบรถราคาร้อยกว่าล้านคันนี้ได้อย่างไร!
ผู้จัดการร้องไห้และพูดเสียงสั่น “ท่านไท่จื่อ ท่านอย่าล้อเล่นแบบนี้เลยครับ”
“ผมรับผิดชอบเรื่องนี้ไม่ไหวจริงๆ”
“หรือว่าท่าน...ท่านให้ผมทำเรื่องอื่น ทำเรื่องอะไรก็ได้ครับ ผมยินดีทำทุกเรื่อง...”
สีหน้าของไท่จื่อเย็นชาลง “ฉันไม่มีเรื่องอื่นให้นายทำ!”
“วันนี้ฉันจะเอารถคันนี้เท่านั้น!”
“ใครก็ได้ เอากุญแจรถมาให้ฉันหน่อย”
“จัดการเอกสารให้เรียบร้อยด้วย”
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป รถคันนี้จะเป็นของเพื่อนสนิทฉันแล้ว!”
คนที่อยู่ด้านข้างไท่จื่อรีบเข้าไปอุ้มตัวผู้จัดการออกมาทันที จากนั้นก็จัดการเอกสารต่างๆ และยื่นกุญแจรถให้หลินมั่ว
สวี่เจี้ยนกงและฟังฮุ่ยมองดูทุกเหตุการณ์นี้อยู่ด้านข้าง ทั้งสองคนเบิกตากว้างจนลูกตาแทบจะกระเด็นออกมาแล้ว
ไม่ต้องเสียเงินสักบาท แต่ได้รถหรูราคาร้อยกว่าล้านมาครอบครอง
ไท่จื่อทำอะไรรวดเร็วดีจริงๆ!
ทั้งสองคนอดไม่ได้ที่จะมองไปยังหลินมั่วด้วยความตื่นเต้น
เพื่อนที่หลินมั่วรู้จักก็พอให้พวกเขาเอาไปอวดได้แล้ว!
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หัตถ์เทวะหมอเทวดา
เซี่ยวซิงปัง ตายไปแล้วยังจะมาคุยได้อีก ตัวละครผิดนะ...
คือคนจีนมีนเป็นแบบนี้จริงๆใช่มั้ย ดูถูกคนอื่นเป็นนิจ หลงตัวเอง แล้วก็เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนเป็นที่ตั้ง ยิ่งอ่านยิ่งน่ารำคาญทั้งเรื่องทั้งเรื่องไม่มีห่าไรเลยพระเอกเกินให้คนดูถูกไปทั่ว พ่อแม่นางเอกก๋หน้าเงิน นางเอกก็นอกจากรักพระเอกแล้วไม่มีอะำรเลยนอกจากสร้างปัญหา เด่วคนนั้นจ้อง คนนี้ต้อง ให้พระเอกมาคอยกำจัด วนไปวนมา อ่านแค่สี่สิบตอนก็เอียนละ ไม่รู้จริงๆนิยายจีนมันเป็นแบบนี้ทุกเรื่องจนคิดว่านี่คือนิสัยจริงๆของคนจีนไปแล้วนะนี่...
อัพวันละ 20 ตอนเหมือนเดิมก้ดีนะแอด 🥺...
รอตอนใหม่นะครับ...
ยังรออยู่นะครับ...
ไม่อัพหลายวันแล้วครับแอดดดดด...
นิยายเรื่องนี้....อ่านไปไม่กี่ตอน...พ๊อตเรื่องสร้างพระเอกเป็นหมาตัวหนึ่ง...เท่านั้น...ไม่มีศักสรี อะไรเลย...โคตรโง่....ยอมให้คนอื่นกดขี่....หรือคนเขียนเองเป็นแบบนี้ครับ...งง...
นิยายไร้สาระของแท้...
นิยายน้ำเน่า...
นิยายขยะ คนแตงก็ขยะ...