รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1169

“กลับบ้านมาหาพ่อตอนเที่ยง พ่อมีเรื่องจะพูดกับแก” นายท่านฮั่วพูดด้วยน้ำเสียงค่อนข้างไม่พอใจ

“พ่อ เกิดเรื่องอะไรขึ้นครับ” ฮั่วเหยียนเซียวถามอย่างเป็นห่วง

“กลับมาค่อยพูด” นายท่านฮั่วพูดอย่างจริงจัง

“ครับ ตอนบ่ายผมจะกลับไป” ฮั่วเหยียนเซียวรับคำ

“ต้องกลับมา” นายท่านฮั่วเน้นย้ำอีกครั้ง แม้ว่าเขาอยากถามให้ชัดเจนในโทรศัพท์ แต่เขารู้สึกว่าเรื่องนี้ต้องถามแบบตัวต่อตัว

เจ้าเด็กสารเลวคนนี้แต่งงานช้าขนาดนี้ ทำไมจู่ๆถึงหลงรักซูเล่อได้ กระต่ายย่อมไม่กินหญ้าข้างรัง! ลูกชายดันไปรักลูกสาวบุญธรรมที่พี่สาวรับเลี้ยงไว้?

นี่มันเรื่องเหลวไหลอะไรกัน นี่มันเป็นสิ่งที่อุกอาจ

บ้านของเขา

ซูเล่อได้ยินว่าฮั่วเหยียนเซียวจะกลับไปที่บ้านตระกูลฮั่ว สถานะปัจจุบันของเธอไม่เหมาะสำหรับการกลับบ้านพร้อมกับเขา

ฮั่วเหยียนเซียวเตรียมขบวนเพื่อออกเดินทางในเวลาประมาณสิบเอ็ดโมง เพราะเขาได้ยินอะไรบางอย่างผิดปกติกับน้ำเสียงของพ่อของเขา จะต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่ ตอนนี้การเลือกตั้งทั่วไปกำลังใกล้เข้ามา หลายคนที่มีแผนการเริ่มค้นหาวิธีต่างๆเพื่อโจมตีครอบครัวของเขา

ซูเล่อส่งฮั่วเหยียนเซียวไปที่ห้องโถง และกำชับเขาไปประโยคหนึ่ง “ระวังแผลของอาด้วยนะคะ อย่าโดนแผลอีก”

ฮั่วเหยียนเซียวโอบแขนรอบเอวของเธอ โน้มตัวลงและพูดว่า “ฉันควรจะเป็นคนที่รอคอยการฟื้นตัวของบาดแผลนี้มากที่สุด”

ซูเล่อผลักเขาอย่างเขินอาย “รีบไปเถอะค่ะ!ระวังตัวด้วยนะคะ”

บ้านตระกูลฮั่ว

นายหญิงใหญ่ฮั่วได้ยินว่าลูกชายกำลังจะกลับบ้านมารับประทานอาหารกลางวัน เธอจึงโทรไปหามือถือของฮั่วเหยียนเซียว และบอกให้เขาระวัง อย่าเพิ่งพูดเรื่องของซูเล่อไปก่อน

“วันนี้พ่อของลูกอารมณ์ไม่ค่อยดี ก็ไม่รู้ว่าใครไปยั่วโมโหเขา” นายหญิงใหญ่ฮั่วพูด

“ได้ครับ ผมจะระวังหลีกเลี่ยงเรื่องนี้” ฮั่วเหยียนเซียวรับปากมารดา

ฮั่วหยียนเซียวเงยหน้ามองบิดาด้วยความตกใจ ก่อนอายุสิบแปดปี เขาเคยโดนบิดาลงโทษโดยใช้กฏครอบครัว และบัดนี้ เขาก็สามสิบสามแล้ว บิดายังจะใช้กฎครอบครัว เขาทำผิดอะไร?

เห็นแก่บิดาที่อายุมากแล้ว ฮั่วเหยียนเซียวได้แต่ทำตามเขา เขาคุกเข่าลงบนพื้น หลังยืดตรง และเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่โกรธเกรี้ยวของบิดา เขาหวังเพียงว่าบิดาของเขาจะไม่โกรธจนทำให้เสียสุขภาพ ท่านอายุมากแล้ว จะทนความโกรธขนาดนี้ไม่ไหว

“พ่อ เกิดอะไรขึ้นครับ พ่อบอกผม” ฮั่วเหยียนเซียวพูดอ้อนวอน

จู่ๆนายท่านฮั่วก็หยิบไม้บรรทัดมาจากที่ไหนสักแห่ง เขายืนอยู่ข้างหลังฮั่วเหยียนเซียว และตีไปที่ส่วนหลังของเขาอย่างรุนแรง “พ่อสอนแกมาตั้งแต่เด็ก ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องซื่อสัตย์ แต่แกกลับทิ้งความประพฤติที่สำคัญที่สุดไป ทำเรื่องไร้ยางอายแบบนี้ออกมา”

พูดจบ ก็ฟาดลงไปเป็นครั้งที่สอง เนื่องจากมีเสื้อผ้ากั้น นายท่านจึงไม่รู้ว่าตำแหน่งที่เขาฟาดลงไป บังเอิญเป็นตำแหน่งที่ลูกชายของเขาได้รับบาดเจ็บ

ฮั่วเหยียนเซียวขมวดคิ้วด้วยความเจ็บปวด บาดแผลมีอายุเพียงหนึ่งสัปดาห์ ตอนนี้โดนฟาดถึงสองที ครู่เดียวความเจ็บปวดได้แผ่กระจายออกไป

“แกพูด, แม่ของแกได้แนะนำหญิงสาวที่เพียบพร้อมตั้งมากมายให้แก แกก็ไม่ชอบ ไปชอบแต่นังเด็กซูเล่อ ทำไมแกถึงได้ทำเรื่องไร้สาระแบบนี้ได้”

ฮั่วเหยียนเซียวหายใจเข้าลึกๆ ปรากฏว่าพ่อของเขาโกรธเกี่ยวกับเรื่องนี้ คนในครอบครัวต่างเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ จะต้องมีใครบางคนจงใจเปิดเผยเรื่องนี้ให้พ่อของเขารู้แน่นอน