รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1240

ก่อนที่ซือเฉียนเชียนจะขึ้นไปชั้นบนเธอก็ไม่ลืมที่จะจิกตาใส่หลี่น่าแล้วเดินขึ้นไปชั้นบนด้วยความโกรธ

หลังจากที่ซือเฉียนเชียนขึ้นไปที่ชั้นบนแล้ว แม่ซือก็ปลอบหลี่น่าแล้วก็เข้าครัวไปทำบะหมี่ให้ซือเฉียนเชียน

ซือชิงหนิงรู้สึกโกรธมาก ซือเฉียนเชียนไม่เพียงทำให้ทุกคนในตระกูลอารมณ์ไม่ดีไม่พอแล้วยังจะให้ทุกคนคอยโอ๋คุณหนูอย่างเธอด้วย

แล้วซือชิงหนิงก็กลับห้องและซือเฉียนเชียนก็อาบน้ำเสร็จพอดีและจู่ๆ เธอก็ออกมาโดยที่สวมเพียงชุดนอนคอกว้าง แค่ตัวเดียว ซือชิงหนิงเห็นเข้าก็หน้าถอดสี “นี่มันที่บ้านนะ แล้วพ่อก็อยู่บ้านด้วย เธอใส่เสื้อผ้าแบบนี้มันส่อถึงอะไรรู้ไหม”

"พี่อิจฉาฉันใช่ไหมล่ะ ด้านนี้ฉันดีกว่าพี่มากเลยแหล่ะ" หลังจากพูดจบ ซือเฉียนเชียนก็แอ่นหน้าอกอย่างภูมิใจ "พี่หุ่นอย่างกับเด็กที่ยังโตไม่เต็มวัยแบบนี้ น่าขายหน้าชะมัด"

อันที่จริงซือชิงหนิงก็ไม่ได้น้อยหน้าอะไร เพียงแต่เธอไม่ได้ดูเว่อร์เหมือนเฉียนเชียน ของเฉียนเชียนนั่นดูก็รู้ว่าศัลยกรรมมา

และก็ดูปลอมไปนิด

"โอเค ฉันยอมรับว่าเธอมีดีกว่าฉัน ไปเปลี่ยนแล้วลงไปข้างล่างได้แล้ว" ซือชิงหนิงกัดฟันพูด แม้ว่าจะเป็นผู้หญิงเหมือนกันแต่ถ้าเฉียนเชียนลงไปข้างล่างทั้งสภาพแบบนี้แล้วถูกพ่อเห็นเข้าคงเป็นเรื่องน่าอาย

และยิ่งถ้าแม่เป็นคนมาเห็นเข้าละก็คงกุมขมับแน่!

ซือเฉียนเฉียนก็แค่ใส่มาให้ซือชิงหนิงเห็นคนเดียว เธอต้องการให้ซือชิงหนิงรู้ว่าตนรูปร่างดีกว่า

พอซือชิงหนิงเห็นเฉียนเชียนกลับไปที่ห้องแล้ว เธอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ซือเฉียนเชียนทำตัวอวดดี และบางครั้งก็ทำให้เธอนึกถึงผู้หญิงที่ทำงานประเภทนั้นที่เหมือนไม่รู้จักว่าศักดิ์ศรีมันมีค่ามากแค่ไหน

ซือชิงหนิงกลับมาที่ห้องและก็เดินไปที่กระจกในห้องน้ำ เธอส่องดูทรวดทรงองเอวของตน ไม่โตตรงไหนหุ่นฉันออกจะดีนะย่ะ

และตอนนี้โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น เธอหยิบมาดูแล้วก็เห็นว่าจ้านฉิงเหย่เป็นคนโทรมา

“ฮํลโหล!” เธอนอนลงบนเตียงแล้วก็กดรับ

"คุณนอนหรือยัง"

"ยัง คุณล่ะ?"

"ผมเพิ่งอาบน้ำเสร็จ"

แล้วซือชิงหนิงก็จินตนาการภาพผู้ชายที่อาบน้ำเสร็จขึ้นมาทันที ใบหน้าสวยของเธอแดงก่ำ "แล้วคุณจะนอนเลยไหม" "ใกล้ถึงเวลาเข้านอนแล้ว"

"ฉันนอนหลับไม่หลับ"

"นั่นสินะ!" ซือชิงหนิงเอาหน้าซุกผ้าห่มด้วยความเขิน

และเหมือนกับได้ยินเสียงหัวเราะอู้อี้ของชายคนนั้น ซือชิงหนิงจึงรีบพูดว่า "คุณสัญญาแล้วนี่ว่าจะไม่หัวเราะ"

"อะ...เอ่อไม่ได้หัวเราะ จากที่ผมมองผ่านๆผมว่าก็ดีนะ" จ้านฉิงเหย่ปลอบเธอ

"คุณแอบวัดตั้งแต่เมื่อไหร่" ซือชิงหนิงถามและกัดริมฝีปาก

"ตอนที่ผมอยู่กับคุณ ผมก็ดูออกแล้ว" จ้านฉิงเหย่ตอบ

แล้วซือชิงหนิงก็พึมพำ ผู้ชายนี้ล่อกแล่กจริงๆด้วย เอาแต่มองตรงนั้นของผู้หญิง แม้แต่จ้านฉิงเหย่ก็ไม่เว้น งั้นเขาจะต้องเคยใช้แอบกะขนาดของเฉียนเชียนแล้วเป็นแน่!

"งั้นจากการที่คุณมองผ่านๆ น้องสาวฉันต้องดึงดูดคุณมากๆเลยใช่ไหม" ซือชิงหนิงเริ่มหึงและน้ำเสียงของเธอก็ฉุนเฉียวขึ้น

ส่วนชายที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งก็คิดไม่ถึงว่าจู่ๆเธอจะหึง เขาเลยตอบอย่างตรงๆ ว่า "ผมมองแค่ผู้หญิงที่ผมสนใจ สำหรับคนที่ผมไม่สนใจไม่ว่าจะดีแค่ไหนก็ดึงดูดผมไม่ได้”

"แต่ฉันกับน้องคล้ายกันมากเลยนะ ถ้าคุณชอบรูปลักษณ์ของฉัน คุณก็น่าจะชอบเธอด้วย!" ซือชิงหนิงพูดพร้อมกับกัดริมฝีปากสีแดงของเธอ