รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว นิยาย บท 1246

"ชิงหนิง... พ่อไม่ได้จะไล่ลูกนะ ทำไมลูกถึง...” พ่อซือก็ตกตะลึงเช่นกัน

“ไม่ต้องเป็นห่วงหนูหรอก ดูแลน้องที่บาดเจ็บให้ดีๆ นะคะ” หลังจากพูดจบซือชิงหนิงก็กดวางโทรศัพท์ ตอนนี้ครอบครัวก็สงบสุขแล้ว รวมถึงเธอด้วย เธอจะได้ไม่ต้องเห็นซือเฉียนเชียนพักหนึ่ง

ตระกูลซือ

ตอนที่พ่อซือกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ที่โซฟา ซือเฉียนเชียนก็แอบฟังอยู่ตรงบันไดชั้นสอง หลังจากที่พ่อซือคุยโทรศัพท์เสร็จแล้ว เธอแกล้งทำเป็นลงไปชั้นล่างแล้วถามว่า "พ่อคะ พี่เขาไปไหนเหรอ ไม่ใช่กลัวโดนดุจนหนีไปหลบนะคะ คือจริงๆ แล้วหนูไม่ได้อยากจะโทษที่เขานะ”

พ่อซือถอนหายใจ "เธอบอกว่าเธอจะไปพักที่บ้านเพื่อนสักพัก ลูกคนนี้ดื้อตั้งแต่เธอยัง เฉียนเชียนก็อยู่บ้านดูแลตัวเองไปก่อนนะลูก”

ความหึงหวงในดวงตาของซือเฉียนเชียน เป็นไปได้ไหมว่าเพื่อนที่ซือชิงหนิงพูดถึงคือจ้านฉิงเหย่ นี่คือเธอรอไม่ไหวจนต้องย้ายไปอยู่กับเขาเลยเหรอ

ซือเฉียนเชียนรู้สึกอารมณ์เสีย เดิมทีที่จะให้พ่อแม่ดุเธอซักหน่อย ทำให้ความสัมพันธ์ของพ่อลูกมีเรื่องหมางใจ แต่ไม่คิดว่าจะกลายเป็นทำให้ซือชิงหนิง มีเหตุผลที่ต้องหนีออกจากบ้านและไปหาจ้านฉิงเหย่อีกครั้ง เธอประมาทเกินไปจริงๆ

แต่จ้านฉิงเหย่ไม่ใช่คนที่จะหาทางเจอได้ง่ายๆ เหมือนกับชีหลาง เพราะสถานะทางสังคมของเขา ดังนั้นการจะเจอกับเขามันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย

"พ่อคะ หนูฉันสงสัยว่าพี่เขาไม่ได้ไปอยู่บ้านเพื่อนหรอก แต่ไปอยู่ที่บ้านของคุณชายจ้าน หนูคิดว่าอย่างนี้มันจะไม่ดีต่อชื่อเสียงของพี่เขานะคะ” ซือเฉียนเชียนตัดสินใจให้พ่อโทรเรียกซือชิงหนิงกลับมา

พ่อซือตกตะลึงไปชั่วครู่ จริงเหรอ ลูกสาวคนโตของเขาจะไปอยู่ที่บ้านของจ้านฉิงเหย่จริงๆ เหรอ ลูกสาวโตแล้วเขาไม่สามารถว่าอะไรได้อีกแล้วใช่มั้ย

"เฉียนเชียนลูก เรื่องนี้พ่อก็ว่าอะไรไม่ได้หรอก พ่อเชื่อในตัวของคุณชายจ้านนะ พ่อก็หวังว่าเขาจะกลายเป็นลูกเขยของตระกูลซือในอนาคต” พ่อซือก็หวังว่ามันจะสำเร็จ และก็หวังว่าลูกสาวของเขาจะไม่โง่เกินไป ที่จะไม่รู้จักวิธีคว้าผู้ชายอย่างจ้านฉิงเหย่ไว้

“พ่อคะ ชีหลางเขาเลิกกับหนูแล้ว จากนี้พ่อต้องช่วยหาคนอื่นๆ ให้หนูด้วยนะคะ หนูไม่อยากแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ดีเท่าของพี่” ซือเฉียนเชียนวิ่งไปที่ข้างๆ ของพ่อซือ กอดแขนเขาและพูดอย่างออดอ้อน

“โอเค โอเคไว้โอกาสหน้าพ่อจะแนะนำให้คุณรู้จักกับผู้ชายที่มาจากครอบครัวดีๆ ก็แล้วกัน อ้อ อีกอย่าง พ่อได้รับเชิญไปงานเลี้ยงอาหารค่ำวันศุกร์นี้ แล้วพ่อจะพาลูกไปด้วยนะ”

"มันหรูมากมั้ยคะ”

พอกินข้าวเสร็จ ซือชิงหนิงก็ขับรถกลับบ้านพร้อมกับจ้านฉิงเหย่ และเมื่อเธอขับรถเข้าไปในโรงจอดรถใต้ดินที่บ้านของเขา เธอพบว่ารถเธอนั้นธรรมดาที่สุดเลย เพราะว่าโดนรถหรูของจ้านฉิงเหย่ข่มไปหมด

“ครั้งแรกเลยที่ฉันเห็นรถรุ่นนี้ นี่มันรถแข่งไม่ใช่เหรอ” ซือชิงหนิงถามโดยมองไปที่รถสปอร์ตที่มีการเคลือบสีอย่างเท่

“อื้ม ไว้วันหลังพบจะใช้ขับพาคุณไปเที่ยวนะ” ดวงตาของจ้านฉิงเหย่ที่มองรถคันนี้ เหมือนกับเขากำลังมองลูกที่แสนรักอยู่เลย

ซือชิงหนิงกำลังสนใจกับรถคนนี้ จ้านฉิงเหย่ก็เปิดประตูรถเพื่อให้เธอได้เข้าไปดูข้างใน ซือชิงหนิงดูมันอยู่สักพักก่อนที่จะออกมา

จ้านฉิงเหย่หิ้วกระเป๋าของเธอไปที่ลิฟท์จนถึงที่ชั้นสาม ซือชิงหนิงก็ยังคงพักที่ห้องนอนแขกห้องเดิม ในนั้นยังมีกระโปรงสองสามชุดอู๋เสียวเสี่ยวนำมาให้เธอในครั้งก่อนอยู่ด้วย

ซือชิงหนิงวางแผนว่าจะอยู่ที่นี่ซักพักใหญ่ เธอเลยเตรียมชุดมาค่อนข้างเยอะ รวมถึงของใช้ประจำวัน ชุดบำรุงผิว และเครื่องสำอางค์