ถึงแม้ว่าสีจิ่วเฉินจะเป็นเจ้าชายแห่งสีซื่อกรุ๊ป แต่โดยปกติเขาเป็นคนค่อนข้างลึกลับ แม้ตามนิตยสารก็ไม่ค่อยได้เห็นข่าวเกี่ยวกับเขาเท่าใดนักยังไม่ต้องพูดถึงข่าวตามหน้าสื่อหนังสือพิมพ์ออนไลน์ หากไม่ใช่งานที่จำเป็นต้องออกสังคม เขาก็แทบจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนเลยด้วยซ้ำ
คนทั่วๆ ไป จะสามารถรับรู้ได้เพียงลักษณะภายนอกอันสูงส่ง ที่หาใครเปรียบได้ยากของเขาแต่ไม่มีใครคาดเดาตัวตนที่แท้จริงของเขาได้
เสี่ยวหลี่พนักงานขายมองออกไป เมื่อเห็นสีจิ่วเฉินเดินมาก็ตะโกนเรียกเขา “พี่เขยครับพี่เขย เชิญทางนี้ครับ”
ถังจือซย่าไม่รู้จริงๆ ว่าพนักงานขายสมัยนี้เขาเรียกลูกค้ากันแบบนี้แล้วหรือ เธอรู้สึกกระอักกระอ่วนจนใบหน้าแดงเล็กน้อย เสี่ยวหลี่เรียกว่าพี่เขยอย่างเต็มปากเต็มคำเลยทีเดียว
ปกติสีจิ่วเฉินจะไม่ชอบผู้ชายคนอื่นที่เข้ามาใกล้ถังจือซย่า แต่หนุ่มพนักงานขายคนนี้กลับได้รับความพึงพอใจจากเขา
เรียกได้ว่า คำว่าพี่เขยที่เรียกอย่างสนิทสนมนี้ใช้ได้ผลดีทีเดียว
ถังจือซย่าเองก็ขี้เกียจจะอธิบาย หากอธิบายไปรังแต่จะทำให้เกิดความเก้อเขินกันไปใหญ่เธอต้องการเพียงแค่ขับรถออกไป และฝึกทักษะการขับรถของเธอเท่านั้น
“พี่เขยครับ คุณว่าสายตาของพี่สาวไม่เลวเลยใช่ไหมครับ รถคันนี้เป็นรถยนต์แฮชแบครุ่นใหม่ของเรา มันเหมาะสมกับเวอร์คกิ้งวูแมนที่ทันสมัยและสง่างามอย่างพี่สาวมากเลยครับ” เสี่ยวหลี่ชี้ไปที่รถเก๋งรอส่งมอบที่จอดอยู่หน้าประตูคันนั้น
ดวงตาของสีจิ่วเฉินหรี่ลงเล็กน้อย เขากวาดตามองไปทั่วๆ โถงโชว์รูม ผู้หญิงคนนี้ซื้อรถระดับนี้หรือ เงินไม่พอหรืออย่างไร
“พี่สาว ลองเข้ามานั่งในรถดูครับ” เสี่ยวหลี่เปิดประตูรถ
ถังจือซย่าเข้าไปนั่งในรถอย่างมีความสุขสำหรับเธอแล้ว แค่ได้เป็นเจ้าของรถคันเล็กๆ สักคัน และขับไปเที่ยวรอบๆ ก็ดีมากแล้ว ถึงแม้ว่ามันจะราคาไม่แพง แต่การได้มาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง มันน่าภูมิใจจริงๆ!
“ค่ะ! จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันก็ขับไปได้เลยใช่ไหมคะ”
“ใช่ครับ ป้ายทะเบียนก็ติดให้แล้ว ทุกอย่างจัดการเรียบร้อยแล้ว อีกสักครู่พี่สาวสามารถขับไปได้เลยครับ” เสี่ยวหลี่ยืนอยู่ข้างประตู มองดูถังจือซย่านั่งอยู่ที่ที่นั่งคนขับ ภาพเบื้องหน้าเขาคือภาพสาวงามนั่งคู่กับรถสวยคันหนึ่ง
แต่ขณะเดียวกัน ที่นั่งข้างคนขับที่สีจิ่วเฉินนั่งอยู่ ห้องโดยสารที่มีขนาดเล็กนั้น ไม่สามารถรองรับขาที่ยาวของเขาได้ จึงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย
เขาปรับที่นั่งอีกครั้ง แล้วพูดกับหญิงสาวที่นั่งข้างๆ “รถคันนี้ไม่เหมาะกับเธอ ฉันจะเปลี่ยนคันที่ดีกว่านี้ให้”
ได้ยินเพียงเสียง ตึง! ดังชัดเจน เหมือนมีอะไรกระแทกเข้ากับคอนโซลรถ ถังจือซย่าหันไปมอง ปรากฏว่าชายหนุ่มเคราะห์ร้ายที่คาดเข็มขัดไม่ทัน ถูกกระแทกเข้าที่หน้าผาก
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว
สรุปเรื่องไม่ไปต่อแล้วเหรอค่ะ ติดตามมาตลอดหายไปอีกรอบ เสียดายจังค่ะ กำลังสนุกเลย ด้วยเพราะเหตุผลอะไร ยังไงก็ขอขอบคุณค่ะที่ทำให้การอ่านมีความสุขกับตัวละครที่สร้างจินตนาการให้นะ่ค่ะ...
เรืองหยุดชะงักอีกรอบแล้ว ผู้แต่งไม่สบายหรือเปล่าค่ะ หรือติดอะไรยังก็ขอเป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ รอการกลับมาของนิยายเรื่องนี้อยู่ตลอดค่ะ...
หายไป 3 วันแล้ว ไม่ลงตอนเพิ่ม มีอะไรไหมค่ะ แอดมิน.....
หายไป 2 วันแล้ว ไม่ลงตอนเพิ่ม มีอะไรไหมค่ะ แอดมิน...
สนุกมากค่ะ อยากให้ลงสักวันล่ะ 20 ตอนเลยค่ะ สนุกมากๆๆและมีลุ้นด้วยว่าจะยังไงต่อ ต่อไปจะเป็นคู่ของท่านรองปะค่ะ รองประธาน น่ะจะมีนะ555...
น่าสงสารนางเอกจัง และสงสารพระเอกที่จะบอกคนที่ตนเองรักยังไง ว่าคู่หมั้นตัวเองเป้นญาติกัน...
ติดตามต่อค่ะ สนุกมากๆๆๆ...
ลุ้นเนี่ยเฟย จะได้สมหวัง กับคุณหนูอันไหมน๊า แต่ลุ่นอีกคู่ค่ะ รอติดตามต่อค่ะ เป็นกำลังใจทุกตอนสนุกมากค่ะ...
ตายล่ะ ใช่แบบเดียวกับ ที่เป็นแฟลตไดร์ปะล่ะ ถ้าใช้ก็ต้องหาอีก555 เป็นกำลังใจให้ค่ะรอติดตามตอนต่อไปสนุกมาก ๆๆๆ...
เกือบความจำกลับมาแล้ว ความรู้สึกคนรักกัน ต้องมีบ้าง ความรู้สึก ของอาเฟยเกิดขึ้น...