สีจิ่วเฉินไม่เคยถูกปฏิบัติแบบนี้
หัวใจของถังจือซย่าเต้นแรงด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนมากมายแล้วเธอก็พูดขึ้นว่า "สีจิ่วเฉินพวกเราอย่าเจอกันอีกเลย ลืมทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นเถอะ! จากนี้ไป เราจะเป็นแค่คนแปลกหน้ากัน"
คนแปลกหน้า สามคำ แทงใจสีจิ่วเฉินอย่างโหดเหี้ยม
"ใครอยากเป็นคนแปลกหน้ากับคุณ? ผมต้องการให้คุณเป็นภรรยาของผม ผมต้องการแต่งงานกับคุณและมอบครอบครัวที่สมบูรณ์ให้คุณและเฉินเฉิน" สีจิ่วเฉินกัดฟันและโต้กลับ น้ำเสียงของเขาหนักแน่น
"คุณอยากรู้ไหมว่าสีรุ่ยหมิงพูดอะไรกับฉัน ฉันจะบอกให้ ตอนนั้นเพื่อที่จะช่วยคุณ คุณย่าของคุณโทรศัพท์ไปข่มขู่นายกเทศมนตรี โดยบอกว่าถ้าไม่ช่วยหลานชายของเธอ เธอจะทำให้ตลาดหุ้นแห่งชาติ พังและเธอจะสร้างวิกฤตการทางการเงิน" ตาของถังจือซย่าแดงทันที เธอกัดริมฝีปากและพูดว่า "นายกเทศมนตรีเลยขอให้สถานีตำรวจหาทางช่วยคุณทุกวิถีทาง แม้กระทั่งต้องเสียสละชีวิตคนก็ต้องช่วยให้ได้ ดังนั้นฉันจึงเสียแม่ไป”
น้ำตาของถังจือซย่าไหลออกมาอย่างกะทันหัน เธอไม่ได้เช็ดมัน แต่จ้องไปที่เขาอย่างโกรธเคือง "ฉันจะไม่ต้องสูญเสียแม่ เป็นเพราะช่วยคุณ ฉันถึงเสียแม่ไป"
สีจิ่วเฉินมองดูน้ำตาของเธอ ทุกๆ หยดเหมือนเปลวไฟที่เผาไหม้ใจของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเรื่องที่คุณย่าข่มขู่นายกเทศมนตรีในปีนั้น
เพื่อช่วยเขา คุณย่าถึงกับทำเรื่องนี้ลงไป ไม่แปลกใจเลยที่ตอนนั้นคุณย่าถึงปราถนาที่จะให้เขาแต่งงานกับเธอขนาดนั้น ตลอดหลายปีที่ผ่านมา คุณย่าต้องใช้ชีวิตจมอยู่กับความรู้สึกผิดแน่เลย
“ผมขอโทษ!” สีจิ่วเฉินมองดูน้ำตาของเธอ นอกจากในใจที่เต็มไปด้วยคำขอโทษ เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้
ต่อให้เขาอยากจะกอดเธอไว้ในอ้อมแขนและเช็ดน้ำตาให้เธอก็ตาม
แต่เขาเสียสิทธิ์นั้นไป
ถังจือซย่าสูดหายใจเข้าลึกๆ และลืมตาขึ้น น้ำตาของเธอหยุดไหลแล้วเสียงของเธอก็สงบลง "ฉันไม่อยากจะเจอคุณกับคนในตระกูลคุณอีก เราไม่ต้องติดต่อกันอีก"
ราวกับว่าจู่ๆ ระหว่างพวกเขาก็มีร่องน้ำที่เชื่อมต่อกันไม่ได้ปรากฏขึ้น ลำธารนี้ไม่สามารถเติมเต็มด้วยเงินและความรู้สึกได้ กระทั่งชาตินี้ก็ไม่สามารถทำให้มันหายไปได้
“ผมขอโทษคุณและครอบครัวของคุณแทนคนตระกูลผมด้วย” สีจิ่วเฉินมองเธอด้วยสายตาเจ็บปวด
ถังจือซย่าหันหน้าหนีและปาดน้ำตา "ไม่ต้อง คุณไปเถอะ!"
น้ำเสียงของสีจิ่วเฉินดูเหมือนกำลังลองใจเธอ "ถ้าคุณเกลียดที่จะเห็นหน้าผม ผมรับประกันว่าผมจะไม่มาให้คุณเห็นอีก"
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว
สรุปเรื่องไม่ไปต่อแล้วเหรอค่ะ ติดตามมาตลอดหายไปอีกรอบ เสียดายจังค่ะ กำลังสนุกเลย ด้วยเพราะเหตุผลอะไร ยังไงก็ขอขอบคุณค่ะที่ทำให้การอ่านมีความสุขกับตัวละครที่สร้างจินตนาการให้นะ่ค่ะ...
เรืองหยุดชะงักอีกรอบแล้ว ผู้แต่งไม่สบายหรือเปล่าค่ะ หรือติดอะไรยังก็ขอเป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ รอการกลับมาของนิยายเรื่องนี้อยู่ตลอดค่ะ...
หายไป 3 วันแล้ว ไม่ลงตอนเพิ่ม มีอะไรไหมค่ะ แอดมิน.....
หายไป 2 วันแล้ว ไม่ลงตอนเพิ่ม มีอะไรไหมค่ะ แอดมิน...
สนุกมากค่ะ อยากให้ลงสักวันล่ะ 20 ตอนเลยค่ะ สนุกมากๆๆและมีลุ้นด้วยว่าจะยังไงต่อ ต่อไปจะเป็นคู่ของท่านรองปะค่ะ รองประธาน น่ะจะมีนะ555...
น่าสงสารนางเอกจัง และสงสารพระเอกที่จะบอกคนที่ตนเองรักยังไง ว่าคู่หมั้นตัวเองเป้นญาติกัน...
ติดตามต่อค่ะ สนุกมากๆๆๆ...
ลุ้นเนี่ยเฟย จะได้สมหวัง กับคุณหนูอันไหมน๊า แต่ลุ่นอีกคู่ค่ะ รอติดตามต่อค่ะ เป็นกำลังใจทุกตอนสนุกมากค่ะ...
ตายล่ะ ใช่แบบเดียวกับ ที่เป็นแฟลตไดร์ปะล่ะ ถ้าใช้ก็ต้องหาอีก555 เป็นกำลังใจให้ค่ะรอติดตามตอนต่อไปสนุกมาก ๆๆๆ...
เกือบความจำกลับมาแล้ว ความรู้สึกคนรักกัน ต้องมีบ้าง ความรู้สึก ของอาเฟยเกิดขึ้น...