สีจิ่วเฉินไม่รู้จะทำอย่างไรกับเธอ แต่ในขณะนั้นเอง ถังจือซย่าก็โอบที่คอของเขา แล้วจูบที่ริมฝีปากเขาทีหนึ่ง “โอเคหรือยังคะ ฉันไปหาอะไรกินได้หรือยัง”
เมื่อพูดจบ เธอก็ลุกขึ้นจัดเสื้อผ้า แล้วเดินออกไป
แม้จะยังนั่งอยู่ที่พรม แต่ท่าทางของชายหนุ่มก็ดูดีมาก และใบหน้าหล่อเหลาแฝงไปด้วยความคิดชั่วร้าย
ในห้องน้ำชาสุดทางเดิน แม้ว่าซ่งซานจะเพลิดเพลินอยู่กับอาหารที่จัดเตรียมไว้เต็มโต๊ะ และการปรนนิบัติต่อเธอในฐานะแขก แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนมีลูกศรนับหมื่นเจาะทะลุหัวใจของเธอ
เธออยู่ที่นี่เหมือนเป็นตัวตลก สาวรับใช้เหล่านี้ต่อหน้าก็แสดงความเคารพเธอแต่ลับหลังไม่รู้ว่าหัวเราะเยาะเธอกันขนาดไหน!
เธอตำหนิสีจิ่วเฉินที่ทำกับเธอแบบนี้ แต่เธอกลับยิ่งเกลียดถังจือซย่า เพราะถังจือซย่าจะต้องพูดว่าร้ายเธอให้สีจิ่วเฉินฟัง จนทำให้เธอกลายเป็นตัวร้าย
ซ่งซานสูดหายใจลึกๆ แววตาปรากฏความไม่พอใจ เธอยิ้มเยาะมุมปาก แล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้อง สาวรับใช้คนหนึ่งเข้ามาขวางเธอเอาไว้ทันที “คุณซ่งคะ คุณชายสีให้คุณรับประทานอาหารอยู่ที่นี่ค่ะ”
“ฉันจะไปห้องน้ำก็ไม่ได้เลยหรือไง” ซ่งซานชำเลืองมองเธอด้วยสายตาเย็นชา แล้วรีบเดินไปยังสถานที่หนึ่ง ซึ่งคราวก่อนที่เธอมาที่นี่ ได้ถือโอกาสเดินสำรวจรอบๆ บ้านเก่าสีแห่งนี้ไว้แล้ว
เธอคลับคล้ายคลับคลาว่า ห้องยาของนายหญิงใหญ่สีอยู่ในห้องพิเศษที่ชั้นหนึ่งในใจซ่งซานคิดว่า บ้านตระกูลสีกว้างใหญ่ขนาดนี้ไม่น่าจะติดตั้งกล้องวงจรปิดเอาไว้ ดังนั้น มันสะดวกสำหรับเธอที่จะลงมือ
และเมื่อเธอมองไปรอบๆ ทิศ ก็ไม่เห็นกล้องวงจรปิดด้วย ขณะที่เธอเดินผ่านสวนดอกไม้ ก็ได้ยินเสียงผู้คนหัวเราะครื้นเครงดังออกมาจากห้องโถงใหญ่ เธอรู้สึกริษยามาก และถังจือซย่าก็ต้องอยู่ในนั้นอย่างแน่นอน
ซ่งซานเห็นสาวรับใช้เดินตามเธอมา ดวงตาของเธอฉายแววรำคาญ เธอจึงเดินลึกเข้าไปในสวนทันที คนรับใช้รีบตะโกนเรียกเธอ "คุณซ่ง อย่าเดินซี้ซั้วนะคะ นั่นไม่ใช่ทางที่จะไปห้องน้ำ"
เพียงไม่นาน ซ่งซานก็สามารถปลีกตัวพ้นจากสายตาของสาวรับใช้คนนั้นได้เธอเดินออกมาจากทางเดิน ในขณะนี้สาวรับใช้ทุกคนมารวมกันอยู่ในโถงใหญ่เพื่อให้บริการแขก จึงทำให้บริเวณอื่นในบ้านเก่าตระกูลสีค่อนข้างเงียบ
ในใจของซ่งซานปรากฏความอำมหิต แม้ว่าคุณนายหญิงใหญ่สีจะไม่ได้ปฏิบัติต่อเธออย่างเลวร้าย แต่เธอก็ยังเกลียดนายหญิงใหญ่ เกลียดที่เธอเอ็นดูถังจือซย่า เกลียดที่เธอไม่สนับสนุนให้เธอได้ลงเอยกับสีจิ่วเฉิน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักป่วน ๆ ฉบับแม่เลี้ยงเดี่ยว
สรุปเรื่องไม่ไปต่อแล้วเหรอค่ะ ติดตามมาตลอดหายไปอีกรอบ เสียดายจังค่ะ กำลังสนุกเลย ด้วยเพราะเหตุผลอะไร ยังไงก็ขอขอบคุณค่ะที่ทำให้การอ่านมีความสุขกับตัวละครที่สร้างจินตนาการให้นะ่ค่ะ...
เรืองหยุดชะงักอีกรอบแล้ว ผู้แต่งไม่สบายหรือเปล่าค่ะ หรือติดอะไรยังก็ขอเป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ รอการกลับมาของนิยายเรื่องนี้อยู่ตลอดค่ะ...
หายไป 3 วันแล้ว ไม่ลงตอนเพิ่ม มีอะไรไหมค่ะ แอดมิน.....
หายไป 2 วันแล้ว ไม่ลงตอนเพิ่ม มีอะไรไหมค่ะ แอดมิน...
สนุกมากค่ะ อยากให้ลงสักวันล่ะ 20 ตอนเลยค่ะ สนุกมากๆๆและมีลุ้นด้วยว่าจะยังไงต่อ ต่อไปจะเป็นคู่ของท่านรองปะค่ะ รองประธาน น่ะจะมีนะ555...
น่าสงสารนางเอกจัง และสงสารพระเอกที่จะบอกคนที่ตนเองรักยังไง ว่าคู่หมั้นตัวเองเป้นญาติกัน...
ติดตามต่อค่ะ สนุกมากๆๆๆ...
ลุ้นเนี่ยเฟย จะได้สมหวัง กับคุณหนูอันไหมน๊า แต่ลุ่นอีกคู่ค่ะ รอติดตามต่อค่ะ เป็นกำลังใจทุกตอนสนุกมากค่ะ...
ตายล่ะ ใช่แบบเดียวกับ ที่เป็นแฟลตไดร์ปะล่ะ ถ้าใช้ก็ต้องหาอีก555 เป็นกำลังใจให้ค่ะรอติดตามตอนต่อไปสนุกมาก ๆๆๆ...
เกือบความจำกลับมาแล้ว ความรู้สึกคนรักกัน ต้องมีบ้าง ความรู้สึก ของอาเฟยเกิดขึ้น...