ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 6092
ที่หัวเซี่ย การตัดสินเงินค่าชดเชยมักจะใช้รายรับเฉลี่ยต่อหัวเป็นการอ้างอิง ดังนั้นมักจะไม่สูงมาก แต่ที่สหรัฐอเมริกา ทันทีที่ลักษณะและผลกระทบร้ายแรง เงินค่าชดเชยอาจจะสูงทะลุฟ้า
หลายปีก่อนที่บริษัทสายการบริษัทของสหรัฐอเมริกาแห่งหนึ่งทำร้ายแพทย์ชาวเอเชียคนหนึ่งแล้วนำเข้าลากลงจากเครื่องบิน เรื่องนั้นถูกคนเปิดโปงบนอินเทอร์เน็ต ทำให้เกิดผลกระทบร้ายแรงเป็นอย่างมาก ผลสุดท้ายทั้งสองฝ่ายบรรลุความเข้าใจกัน จำนวนเงินกลับไม่ได้เป็นที่เปิดเผยต่อสาธารณะ แต่ข่าวที่รายงานมาจากหลายช่องทาง เป็นไปได้สูงที่เงินค่าชดเชยจะสูงถึง1.4ร้อยล้านดอลลาร์
การชดเชยประเภทนี้ ที่หัวเซี่ยเป็นเรื่องที่จินตนาการไม่ได้ แต่ที่สหรัฐอเมริกา กลับมีไม่น้อย
ในเมื่อตระกูลรอธส์ไชลด์คิดว่าตัวเองดวงซวย ยอมรับอย่างฝืนใจว่าเป็นความผิดของตนเอง ถ้าอย่างนั้นตามคติกำหนดนิยมของสังคมสหรัฐอเมริกา โจวเหลียงเวิ่นสามารถเรียกร้องเงินค่าชดเชยจำนวนมหาศาลจากพวกเขาได้ทันที
อีกทั้ง ด้วยผลกระทบของเรื่องในครั้งนี้ ขอเพียงทนายเชี่ยวชาญมากพอ ให้ตระกูลรอธส์ไชลด์ชดเชยสักสามร้อยล้านดอลลาก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้
แต่ว่า โจวเหลียงเวิ่นในเวลานี้กลับกล่าวอย่างเรียบเฉยเป็นอย่างยิ่ง: “เงินค่าชดเชยก็ไม่ต้องหรอก รบกวนบอกทนายของตระกูลรอธส์ไชลด์ ให้พวกเขาจัดเตรียมข้อตกลงยุติคดีแบบไม่มีเงื่อนไข ผมยินดีเซ็น”
ผู้พิพากษาอึ้งไปครู่หนึ่ง กล่าวอย่างอดไม่ได้: “คุณโจว คุณแน่ใจว่าจะยุติคดีแบบไร้เงื่อนไขเหรอ? ถึงแม้ว่าสถานะของฉันจะไม่เหมาะที่จะพูดมากเกินไป แต่คดีนี้ดำเนินมาถึงตอนนี้ ประชาชนทั่วทั้งสหรัฐอเมริกาต่างก็ให้ความสนใจคุณ ถ้าหากคุณไม่เอาเงินค่าชดเชย นี่......จะยังไงก็ไม่ค่อยเหมาะสมสักเท่าไหร่......”
VERIFYCAPTCHA_LABELบทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...