ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5118
"ใช่......" ดวงตาของเซียวฉางควนบวมแดง กล่าวอย่างเจ็บปวดทรมาน : "คุณน้าหานของคุณมาหาฉันเพื่อคุยเรื่องนี้ เธอบอกว่าศาสตราจารย์เฮ่อมีใจให้เธออยู่ทางด้านนั้นมาตลอด อีกทั้งยังไม่ใช่วันสองวัน ตอนที่เราเจอเขาในครั้งนั้น เขาก็มีใจให้คุณน้าหานแล้ว"
พูดจบ เซียวฉางควนกล่าวว่า : "เจ้าแซ่เฮ่อคนนั้น ไม่ยอมพ่ายแพ้ต่อคุณน้าหานของคุณเลย ส่วนคุณน้าหานของคุณก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรไป คาดไม่ถึงว่าจะยินยอมเขา"
เย่เฉินยิ้มเยาะ เอ่ยปากกล่าวว่า : "พ่อ ฉันไม่เห็นด้วยกับคุณนะ อันที่จริงฉันรู้สึกว่าพวกเขาสองคนก็เหมาะสมกันดี"
"เหมาะสมกันดีเหรอ?!" เซียวฉางควนได้ยินคำพูดนี้ก็ระเบิดอารมณ์ทันที เอ่ยถามอย่างโกรธเคือง : "พวกเขาสองคนมีอะไรเหมาะสมกัน ถ้าจะบอกว่าเหมาะสมกันดี ฉันกับคุณน้าหานต่างหากที่ฟ้าให้เกิดมาคู่กัน นึกย้อนกลับไปตอนที่เราสองคนตกหลุมรักกันที่โรงเรียน นั่นคือกิ่งทองใบหยกที่เป็นที่ยอมรับของอาจารย์และนักเรียน ถ้าไม่ใช่เพราะว่าหม่าหลัน เราสองคนคงแต่งงานกันไปนานแล้ว แล้วก็คงมีลูกอีกไม่รู้กี่คน"
พูดจบ เซียวฉางควนก็กล่าวด้วยความไม่พอใจว่า : "ฉันคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าคุณน้าหานของคุณจะเปลี่ยนไปรักคนอื่นได้รวดเร็วขนาดนี้ ความรักความผูกพันที่มีมาหลายปีเช่นนี้ หรือว่าในสายตาของเธอมันเทียบกับไอ้แซ่เฮ่อคนนั้นไม่ได้เลยใช่ไหม?"
เย่เฉินได้ยินเขาพูดเช่นนี้ จึงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง : "พ่อครับ ที่คุณพูดมามันดูไร้ความรับผิดชอบอย่างมาก"
เซียวฉางควนเลิกคิ้ว จ้องมองและเอ่ยถามว่า : "ทำไมฉันถึงไร้ความรับผิดชอบล่ะ? ฉันพูดอะไรผิดเหรอ?"
เซียวฉางควนโต้เถียง : "ฉัน......ฉันคิดแบบนี้จริงๆ!"
เย่เฉินพูดอย่างตรงไปตรงมา : "พ่อครับ ฉันรู้นิสัยของคุณดี ฉันรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่ คุณไม่กล้าเอ่ยปากจะหย่ากับแม่ คุณเพียงแค่รอโอกาสดีๆ ที่จะตกลงมาจากฟ้า จะดีที่สุดถ้าจู่ๆ แม่หายไปจากโลกนี้ได้ หรือบางทีเธออาจจะไม่อยากอยู่กับคุณ และเธอเป็นฝ่ายเอ่ยปากอยากจะหย่ากับคุณเอง เช่นนั้นคุณก็จะทำอย่างถูกจังหวะเป็นขั้นเป็นตอน และมันจะง่ายดาย ที่จะหลุดพ้นจากการแต่งงานนี้ ใช่ไหม?"
เซียวฉางควนคาดไม่ถึงว่าเย่เฉินจะพูดสิ่งที่เขาคิดเอาไว้ในใจออกมาโดยตรง ด้วยเหตุนี้จึงกล่าวด้วยใบหน้าเขินอายว่า : "ไม่ใช่ว่าฉันพยายามแก้ปัญหาอย่างสันติที่สุดหรอกเหรอ......"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...