“เฉียนหงเย่น?!”
เมื่อจางกุ้ยเฟินได้ยินคำนี้ คิ้วก็ผูกกันเป็นปมแน่น ถามเสียงดุดัน“ผู้หญิงกากีอย่างเธอ จะมีความสามารถแบบนั้นได้ยังไง?!หรือเที่ยวขายตัวไปนอนกับคนอื่นอย่างนั้นเหรอ ?!”
หม่าหลันพูดเย้ยหยัน“ขายตัวงั้นเหรอ? อย่างเธอเนี่ยนะ? รูปร่างหน้าตาอย่างเธอ ไปขายเต็มที่ก็น่าจะได้แค่ขนมปังมาสองก้อนเท่านั้นแหละ!”
พูดจบ หม่าหลันก็หันซ้ายมองขวา จากนั้นก็มองขึ้นไปบนตึก แล้วรีบพูดขึ้นว่า“กุ้ยเฟิน ที่นี่ไม่เหมาะที่จะมาพูดคุยกัน เราไปคุยกันที่ตรงโน้นดีกว่า อย่าให้คนของตระกูลเซียวที่อยู่ชั้นบนได้ยิน !”
จางกุ้ยเฟินขยิบตาให้เพื่อนสาวสองคนของตัวเองในทันที ต่งหยู้หลิงเข้าใจในความหมาย เดินเข้ามาหา แล้วช่วยเธอประคองตัวหม่าหลัน เดินไปยังแนวกำแพงที่อยู่ไม่ไกลอย่างไว
เมื่อเห็นว่าที่ตรงนี้ปลอดภัยไม่ต้องกังวลว่าคนของตระกูลเซียวจะมาได้ยิน หม่าหลันก็ให้พวกเธอหยุดเดินแล้วกล่าว“ทั้งสามคน เราคุยกันตรงนี้แหละ!”
เมื่อได้ยินคำพูดของหม่าหลัน ขาที่ก้าวเดินของจางกุ้ยเฟินก็หยุดลง อีกสองคนที่เหลือก็หยุดตาม
จากนั้นจางกุ้ยเฟินก็ไล่บี้ถามหม่าหลัน“หม่าหลัน พูดมาเร็วๆ เฉียนหงเย่นผู้หญิงกากีคนนั้นลืมตาอ้าปากขึ้นมาได้ยังไง ?”
หม่าหลันพูดอย่างแค้นเคืองต่อสิ่งที่ไม่เป็นธรรม“นังหน้าด้านคนนั้น เจ้าเล่ห์มาก!ตอนนี้เธอไลฟ์ขายของบนแพลตฟอร์มเหมือนคนอื่นๆ!มีคนกว่าหลายหมื่นคนคอยติดตามและซื้อของของเธอ ไม่ว่าเธอจะเสนอขายอะไรคนเหล่านี้ก็จะซื้อมัน เงินทองก็เลยไหลเข้ากระเป๋าของเฉียนหงเย่นทั้งหมด!ปีหนึ่งก็น่าจะได้หลายสิบล้านเลยล่ะ!”
“อะไรนะ?!”ทันใดนั้นจางกุ้ยเฟินก็ก่นด่าอย่างกรุ่นโกรธ“ผู้หญิงกากีที่ไร้คุณธรรมแบบนั้น ในหนึ่งปีสามารถหาเงินได้ถึงหลายสิบล้านเลยเหรอ?!นี่สวรรค์ตาบอดไปแล้วหรือไง?!”
จางกุ้ยเฟินหยิบโทรศัพท์ที่ราคาไม่กี่ร้อยออกมาจากกระเป๋า ปลดล็อกหน้าจอแล้วยื่นมันให้หม่าหลัน
หม่าหลันเปิดแอปนั้นขึ้นมา แล้วค้นหาบัญชีห้องถ่ายทอดสดของเฉียนหงเย่น
ในตอนนี้ เฉียนหงเย่นกำลังนั่งอยู่ที่หัวเตียง ขณะที่ป้อนอาหารให้เซียวฉางเฉียน ก็พูดด้วยน้ำตานองหน้าว่า“ทุกคน เย่นจื่ออยากจะบอกว่า ตั้งแต่ที่สามีของตัวเองเป็นอัมพาต ก็ไม่เคยได้กินอะไรที่บำรุงร่างกายเลย คนทั้งคนก็นอนซูบผอมอยู่บนเตียง สภาพที่หนังหุ้มกระดูกนี้ช่างน่าเวทนาจริงๆ……”
พูดจบ เธอก็ยกชามที่ถืออยู่ในมือยื่นไปที่ตรงหน้ากล้อง และพูดแนะนำ“ต้องขอบคุณบริษัทอาหารเสริมซีรีแล็คที่รู้ว่าครอบครัวของฉันลำบาก เลยจัดส่งอาหารเสริมซีรีแล็คนี้มาให้พวกเรา ตั้งแต่ที่สามีของฉันได้กินซีรีแล็คนี้ไป ร่างกายก็ฟื้นตัวได้ดีอย่างมาก ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...