ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5228
หลิวม่านฉงรีบกล่าวว่า“ขอบคุณมากๆค่ะ ลำบากคุณแล้ว……”
เฉินเสว่พูดด้วยรอยยิ้ม“ไม่ลำบากเลยค่ะ คุณคือคนที่หัวหน้าสั่งกำชับว่าต้องให้ความสำคัญและดูแลอย่างดี ต่อหน้าพวกเราเธอพูดถึงคุณอยู่บ่อยครั้ง และชื่นชมในประวัติส่วนตัวของคุณเป็นอย่างมาก”
พูดจบ เธอก็มองดูเวลา แล้วกล่าว “ยังมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมง เราเข้าไปข้างในกันก่อนดีกว่า ฉันจะได้พาคุณเที่ยวชมบริเวณโดยรอบด้วย ！”
หลิวม่านฉงรู้สึกตื่นตะลึงเล็กน้อยกับสิ่งที่ได้รับ เอ่ยพูดขึ้นว่า“ ลำบากคุณแล้ว！”
“ด้วยความยินดีค่ะ！”
เฉินเสว่ขับรถกอล์ฟไฟฟ้าของมหาลัย พาหลิวม่านฉง เที่ยวชมไปทั่วทั้งบริเวณของสถานศึกษา
ไม่รอให้หลิวม่านฉงได้เห็นทั่วทั้งบริเวณโรงเรียน แค่พ้นประตูมาได้ ก็ชื่นชอบสถานที่แห่งนี้ไปแล้ว
บางทีอาจเป็นเพราะการคัดสรรและปรับแต่งของเย่เฉิน เธอรู้สึกว่าสิ่งที่มองเห็นได้ในมหาวิทยาลัยจินหลิงนั้นล้วนเป็นสิ่งที่น่ามองอย่างมาก อาณาบริเวณของมหาลัยนั้นกว้างใหญ่ การก่อสร้างก็ค่อนข้างพิถีพิถันและประณีต แม้แต่ต้นไม้ใบหญ้า ก็ดูเขียวชอุ่มและหนาแน่น
โดยรวมแล้ว ก็ดีไปหมดทุกตารางนิ้ว
และอากัปกิริยาของมหาวิทยาลัยจินหลิงที่มีต่อเธอนั้น ก็เป็นไปอย่างที่พี่เสียนได้ว่าเอาไว้ เรียกได้ว่าเป็นที่ที่แสวงหาผู้มีความรู้ความสามารถแน่นอน
นอกจากนี้ หน้าตา รูปร่าง และบุคลิกของหลิวม่านฉงนั้นก็เป็นอะไรที่หาได้ยากมาก จุดขายของอาจารย์ที่ปรึกษาหน้าตาสวย อาจารย์บรรยายหน้าตาดีเหล่านี้ ในโลกสังคมออนไลน์ปัจจุบันก็เป็นอะไรที่กระแสดีมาก กับพวก“ครูสวยบอกต่อ”ที่ไปทำหน้ามาหรือใช้สารพัดแอปพวกนั้นยังมีแฟนคลับติดตามกันเป็นจำนวนมากเลย อย่างหลิวม่านฉงที่สวยใสธรรมชาติก็ย่อมต้องมีคนพูดถึงและติดตามกันอย่างมากแน่นอน
และเพราะทุกคนต่างก็พึงพอใจกับหลิวม่านฉงเป็นพิเศษ หัวหน้าฝ่ายทรัพยากรบุคคลของมหาวิทยาลัยจินหลิงก็กลัวว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดขึ้น ดังนั้นในตอนที่ทำการสัมภาษณ์ ก็ได้เขียนข้อความหนึ่งในกระดาษเปล่า ข้อความมีอยู่ว่า“เยี่ยมยอดมาก ต้องมีสถาบันการศึกษาหลายแห่งจ้องอยู่แน่ ขอแนะนำให้หลีกเลี่ยงการสอบครั้งที่สอง และทำการยืนยันโดยเร็วที่สุด！”
แม้ผู้หญิงคนนี้จะเป็นแค่ผู้ดูแลรับผิดชอบฝ่ายทรัพยากรบุคคล แต่สิทธิ์อำนาจในการตัดสินใจ ก็อยู่ที่รองผู้อำนวยการอีกคน
เมื่อรองผู้อำนวยการเห็นข้อความบนกระดาษ ก็เขียนข้อความลงไปในนั้นด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย“เห็นด้วย”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...